ΤΣΑΜΠΟΥΝΟΜΑΖΩΞΗ

ΦΥΓΑΜΕ ΓΙΑ ΤΣΑΜΠΟΥΝΟΜΑΖΩΞΗ! 🎶 ​Την Κυριακή 15/2 βάζουμε λεωφορείο για το Σχολείο Καλημεριάνων Κύμης! ​✅ Πακέτο Πούλμαν + Είσοδος: 10€ ​📍 Αναχώρηση: Χαλκίδα 10:30 - 11:00 π.μ. 🕗 Επιστροφή: 20:00 ​⚠️ Δηλώστε συμμετοχή μέχρι την Τρίτη! ​👇 Γράψτε «ΜΕΣΑ» στα σχόλια για να κλείσετε θέση! ΣΑΠΑΝ Festival

Αρέθουσα, τι κι αν το νερό μιλούσε!

ΠΑΛΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ,ΑΝΘΟΠΩΛΕΣ

Η φωτογραφία αυτή από το ΑΡΧΕΙΟ ΕΡΤ αποτελεί ένα σπάνιο και πολύτιμο ντοκουμέντο της αθηναϊκής καθημερινότητας του 1928. Η σκηνή διαδραματίζεται στην καρδιά του εμπορικού κέντρου, στην οδό

ΠΑΛΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ-ΜΕΤΑΦΟΡΕΙΣ

Κολωνάκι, μετακόμιση στην οδό Ξενοκράτους. 1915 περίπου.

Αλέξανδρος Γέροντας

Μες στου Βάβουλα τη γούβα

Μες στου Βάβουλα τη γούβα

Στίχοι

Μες στου Βάβουλα τη γούβα
έχω ψήσει μια μικρούλα
έχω ψήσει μια μικρούλα
μες στου Βάβουλα τη γούβα

Κι ανταμώνουμε τα βράδια
στις δροσιές και τα σκοτάδια
στις δροσιές και τα σκοτάδια
κι ανταμώνουμε τα βράδια

Και μου λέει πως μ’ αγαπάει
κι όλο παντρειά ζητάει
κι όλο παντρειά ζητάει
και μου λέει πως μ’ αγαπάει

Δεν έχει άλλος στον Περαία
τέτοια γκόμενα ωραία
κάνει μπαμ όπου κι αν βγαίνει
σ’ ολονών τα μάτια μπαίνει

Τη γκομενίτσα την γουστάρω
και γυναίκα θα την πάρω
σπίτι θα της έχω φίνο
και στην πένα θα την ντύνω

Θα της πάρω πασουμάκια
και ολόχρυσα γοβάκια
σαν χορεύει να γυαλίζουν
και τους μάγκες να ζαλίζουν

Μες στου Βάβουλα τη γούβα

Η ΓΟΥΒΑ ΤΟΥ ΒΑΒΟΥΛΑ: ΑΠΟ ΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΩΝ ΠΛΥΝΤΗΡΙΩΝ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΥΝΟΙΚΙΑΣ Η Γούβα ή Λάκκα του Βάβουλα δεν είναι απλώς μια περιοχή του Πειραιά· είναι ένα

Η ΑΡΛΕΖΙΑΝΑ

Η Nathalie Stutzmann με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Στοκχόλμης.

Η μουσική αυτή έχει μια ιδιαίτερη ιστορία που συνδέεται άμεσα με το διήγημα που θα διαβάσετε πάρα κάτω:

Η Συνεργασία: Το 1872, ο Αλφόνς Ντοντέ μετέτρεψε το διήγημα «Η Αρλεζιάνα» σε θεατρικό έργο. Ζήτησε από τον Georges Bizet (τον συνθέτη της Carmen) να γράψει τη συνοδευτική μουσική.

Οι Σουίτες: Αν και το θεατρικό έργο δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία τότε, η μουσική του Bizet θριάμβευσε. Μετά τον θάνατό του, το υλικό οργανώθηκε στις δύο σουίτες (No. 1 και No. 2) που ακούμε σήμερα στις συναυλίες.

Η Ατμόσφαιρα: Αν ακούσετε προσεκτικά το "Prélude", θα αναγνωρίσετε το παραδοσιακό θέμα της Προβηγκίας (Marcho dei Rei), που είναι ταυτόχρονα μεγαλειώδες και αυστηρό, ενώ το περίφημο "Adagietto" στην πρώτη σουίτα αποδίδει με συγκλονιστική τρυφερότητα την αγάπη και τη θλίψη των δύο ηλικιωμένων γονιών.

Η συγκεκριμένη ερμηνεία της Stutzmann φημίζεται για το πάθος και τη δραματικότητα που προσδίδει στο έργο, ταιριάζοντας απόλυτα με την τραγική μοίρα του Γιαν που περιέγραψε ο Ντοντέ.

ο Μπιζέ κατάφερε να μεταφράσει τα συναισθήματα του Ντοντέ σε νότες με μοναδικό τρόπο.

Ο ΧΑΡΟΛΝΤ ΝΙΚΟΛΣΟΝ ΚΑΙ Ο ΝΤΑΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΑ ΠΕΥΚΑΚΙΑ

Ήταν Ιούνιος του 1954, μια εποχή που η Ελλάδα προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές της και να φορέσει το «ευρωπαϊκό» της πρόσωπο, όταν μια συνάντηση στα Πευκάκια στάθηκε ικανή να προκαλέσει διπλωματικό σεισμό. Πρωταγωνιστής, ο ΣΕΡ ΧΑΡΟΛΝΤ ΝΙΚΟΛΣΟΝ, μια εμβληματική φυσιογνωμία της βρετανικής διανόησης, πρώην διπλωμάτης και σύζυγος της περίφημης Βίτα Σάκβιλ-Γουέστ.

Ο ΠΑΠΛΩΜΑΤΑΣ

Ένας τορβάς στην πλάτη, πιασμένος μ’ ένα φαρδύ ιμάντα, περασμένος λοξά, από τον ώμο ώς τη μέση. Μέσα στον τορβά διάφορα εργαλεία, υλικά ραπτικής και αρκετό αφράτο μπαμπάκι. Πασπαλισμένος από την κορυφή μέχρι τα νύχια με άσπρες νιφάδες μπαμπακιού, που του άσπριζαν τα μαλλιά, μουστάκια και φρύδια, περνούσε τα πρωινά από τις γειτονιές μας ο παπλωματάς. Στο ένα χέρι κρατάει ένα παράξενο εργαλείο, κάτι σαν πελώριο δοξάρι βιολιού, μακρύ ίσα με δύο μέτρα, που έχει πάνω του τεντωμένο ένα χοντρό βούνευρο για χορδή. Στον ώμο του έχει κρεμασμένο ένα χοντρό κι ένα μεγάλο ξύλινο εργαλείο στο σχήμα μιας οκάρικης μπουκάλας, με τον πάτο της να εξέχει περιμετρικά. Αν κρατούσες με το αριστερό χέρι το δοξάρι και με το δεξί χτυπούσες με αλλεπάλληλα χτυπήματα τη χορδή με τη ξύλινη μπουκάλα,  έτσι ώστε να σκαλώνει κάθε φορά ο πάτος της πάνω σε αυτήν, τότε της έδινες μια συνεχή παλμική δόνηση, τόσο έντονη, που έβγαζε ένα βαθύ και διαπεραστικό ήχο.

Τα στρώματα και τα παπλώματά μας ήταν παραγεμισμένα με μπαμπάκι και καμιά φορά και με μαλλί.