Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ

Τοῦ Δημήτρη τοῦ Μπέρδε τὸ μαγαζὶ ὡμοίαζε, τὴν ἑσπέραν ἐκείνην, μὲ βάρκαν, κατὰ τὸ φαινόμενον φουρτουνιασμένην, δευτερόπρυμα* πλέουσαν, πληττομένην ὑπὸ τῶν κυμάτων τὴν μίαν πλευράν, μὲ τὸ ὕδωρ εἰσπηδῶν ἀπὸ τὴν κωπαστὴν καὶ περιρραντίζον τοὺς δυστυχεῖς ἐπιβάτας, ὅπου ὁ κυβερνήτης καὶ ὁ ναύτης του φαίνονται περιφρόντιδες, δίδοντες καὶ λαμβάνοντες προστάγματα εἰς ἀκατάληπτον γλῶσσαν, ὁ μὲν ἰθύνων μετὰ βίας τὸ πηδάλιον, ὁ δὲ λύων καὶ δένων τὰ ἱστία, βοηθῶν διὰ τῆς κώπης ἐκ τοῦ ὑπηνέμου, ἀμφότεροι τρέχοντες ἀπὸ τὴν

Ο ΧΡΥΣΟΣ ΣΚΥΛΟΣ και ο ΠΑΝΔΑΡΕΟΣ

Σοφία Δημητριαδου Κοκκίνου 

 Ο Πανδάρεος ήταν από τη Μίλητο της Κρήτης. Γονείς του ήταν Μέροπας και η νύμφη Εχέμεια (ή ο Ερμής και η Μερόπη). Μια μέρα , περνωντας από το ναό του Δία, ο Πανδάρεος είδε ένα χρυσό σκύλο που φύλαγε την είσοδό του. Ο σκύλος αυτός ήταν έργο του Ήφαιστου. Τον είχε φτιάξει όταν ο Δίας ήταν μωρό και φύλαγε τη σπηλιά όπου τον είχε κρύψει η Ρέα, για να τον γλυτώσει από τον Κρόνο. Μπήκε σε πειρασμό ο Πανδάρεος, ένας ολόχρυσος σκύλος είχε μεγάλη αξία. Χωρίς να τον

ΡΟΔΙ

Μουσείο του Λαυρίου. (6ος αι. πΧ.) Το ρόδι ή ρόιδι έιναι η αρχαία ροιά ( ίσως από το ρήμα ρέω). Ειναι το σύμβολο της καλοτυχίας, της αφθονίας, της γονιμότητας και της αιωνιότητας . Η Ήρα, θεά που προστατεύει τον γάμο και την οικογένεια, κρατά ρόδι στο χέρι, όπως και η όμορφη κόρη της Ακρόπολης . Ο Πλούτωνας πριν φύγει η Περσεφόνη της δίνει να φάει σπόρους ροδιάς για να μη ξεχαστεί στον πάνω κόσμο και έτσι να γυρίσει πάλι κοντά του . Έτσι το ρόδι συμβολίζει την αναγέννηση και την αιώνια ζωή ,τον αέναο κύκλο της ζωής και του θανάτου. Το σπάσιμο του ροδιού στην είσοδο του σπιτιού είναι το γούρι που θα γεμίσει το σπίτι με άφθονα καλά και ευτυχία . Σοφία Δημητριαδου Κοκκίνου