Στα τέλη της δεκαετίας του 1860, πολύ πριν ο Paul Cézanne αναγνωριστεί ως ο «πατέρας της μοντέρνας τέχνης» και ο θεμελιωτής της δομικής ανάλυσης της φόρμας που προανήγγειλε τον κυβισμό, διάνυσε μια πρώιμη, εξαιρετικά ιδιαίτερη καλλιτεχνική φάση. Η περίοδος αυτή, που συχνά χαρακτηρίζεται από τους ιστορικούς της τέχνης ως «σκοτεινή», «βίαιη» ή «σκοτεινή ρομαντική» (dark romantic), εκτείνεται περίπου από το 1861 έως το 1872. Μέσα σε αυτό το κλίμα ψυχικού βρασμού, υπαρξιακής αγωνίας και
