Όταν συνάντησα το Νίκο Τσιφόρο!.. »

 Όταν συνάντησα το Νίκο Τσιφόρο!.. »           

                         ( Χριστουγεννιάτικο Διήγημα  )

                Διασκευάζει  ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος » 

                           « Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα »

                                     Πριν ξεκινήσουμε...

Όταν ο Καζαντζάκης « συνάντησε » τον Νίτσε στην Παριζιάνικη Βιβλιοθήκη της Αγίας Γενεβιέβης ( με τη μεσολάβηση κάποιας φοιτήτριας )...δεν ήξερε τίποτα-μα τίποτα γι΄αυτόν!.. Ήταν που το μοιραίο βιβλίο του « Ζαρατούστρα »...τους γνώρισε!..

Όταν στα εφηβικά-μαθητικά μου χρόνια « συνάντησα » ( με τη μεσολάβηση του μεγάλου μου αδελφού ) το Νίκο Τσιφόρο...δεν ήξερα τίποτα-μα τίποτα γι΄αυτόν!..Ήταν που οι βδομαδιάτικες του τότε « Ρομάντζου » - « Ιστορίες που γράφει η ζωή » - με φέραν σε πρώτη γνωριμία μαζί του!..

Του Αη-Σπυρίδωνα

Του Αη-Σπυρίδωνα

( Με το θρυλικό « ΑΒΕΡΩΦ » )

Από την ναυτολαογραφία της Λίμνης

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Το εκκλησάκι

Το « παυσίλυπο » εκκλησάκι του Κοιμητηρίου της Λίμνης στην οδό « Αναπαύσεως » - ο Άγιος Σπυρίδων - χτίστηκε το 1928 από την Μαριγώ Χατζή, εις μνήμην του αποβιώσαντος συζύγου της - παλαιού Δημάρχου Αιγαίων - Σπυρίδωνος Χατζή το 1926, τότε που έγινε και η μεταφορά του

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ ( 3 )

( Κάθε Μνημείο κι΄από μια ιστορία )

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Προλογικά...

Ένα μικρό έντεχνο οδοιπορικό στα Δημόσια Μνημεία της Πρωτευούσης του Δήμου μας Λίμνης, με συνοπτικά στοιχεία του κάθε Μνημείου...με συνοπτικά « στοιχεία ταυτότητος » του κάθε καλλιτέχνη...κι΄από μια ιστορία που διαφορότροπα κάθε φορά, συνδέεται με το καλλιτέχνημα, ή το Μνημείο...

« Σε κλαίει λαός! Πάντα χλωρό να σειέται το χορτάρι / στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι...ώ παλικάρι!..» - Κωστής Παλαμάς.

Παύλος Μελάς : Κι΄ήταν ο προδρομικός ήρωας ( αδελφός της « Ροβιάτισσας » συμπατριώτισσάς

ΜΝΗΜΕΙΑΚΑ ΚΑΙ ΕΛΥΜΝΙΑ

 Κάθε Μνημείο κι΄από μια Ιστορία )

                  Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

                                    Ξεκίνημα με την Τέχνη :

« Αντίσταση στο πεπρωμένο! »... κι΄αυτό - όχι δεν είναι δικό μου - το έγραψε για την Τέχνη πριν κάμποσα χρόνια ο Γάλλος συγγραφέας Αντρέ Μαλρώ και το επιβεβαίωσε ως δύναμη - πάλι πριν λίγα χρόνια - ο μακαρίτης διανοούμενος των Κατουνίων Φίλιππος Σέραρντ...όταν συνέστησε την αντίσταση της νέας γενιάς στις πολλαπλές προκλήσεις των καιρών, με την « δύναμη της Τέχνης! »...

                           « Γνωρίστε την πόλη σας »...

Αγαπητοί αναγνώστες, το στριφογύριζα στο νου μου - πάει πολύς καιρός - απ΄όταν έβαζα στους νεαρούληδες μαθητές να διαγωνιστούν με ανιχνευτικά τρικ πάνω στο « Κυνήγι του Θησαυρού » και να «

Βιογράφει και εργογράφει ο Δ.Α. - « Ελύμνιος »

WHO IS WHO… Βιογράφει και εργογράφει ο Δ.Α. - « Ελύμνιος » Είναι συχνές οι φορές που θιασώτες του facebook, εκλεκτοί φιλαναγνώστες, αιτηματίες φιλίας ( εκτός βέβαια των συμπατριωτών

Ελυμνίων, φίλων, γνωστών - και μη εξαιρετέων...), είναι φορές που οι ευγενώς αιτούντες αυτοί, επιθυμούν ( κι΄ευλόγως αναζητούν ) να γνωρίζουν, κάποια γενικότερα βιοεργογραφικά στοιχεία του γράφοντος. Με την ευκαιρία της κυκλοφορίας του βιβλίου της ιστορικού κ. Παναγιώτας Περήφανου - βιβλίο Μονογραφίας του άλλοτε « διαβόητου! » Κώστα Καραγιώργη - ( έρευνα που από κοινού συν-εκπονήσαμε ) - αντιγράφω σήμερα το « who is who » ( « ποιός είναι ποιός » ) του Δ.Α. - « Ελύμνιου », όπως δημοσιεύεται στην εσώφυλλη πτέρυγα ( « αυτί » ) του οπισθοφύλλου του αναφερομένου βιβλίου. Όσο για την φωτό που « αποθανάτισε » ο φακός του Ηλία Πετρίδη...σήμερα έχει υποστεί την δεκάχρονη από τότε φθορά που επέβαλε - όχι ο νόμος του Μέρφι - αλλά που μοιραία επέτασσε το « Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ! »... Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »: Σύντομο βιογραφικό Γεννήθηκε στη Λίμνη της Εύβοιας το 1947. Γόνος ναυτικής οικογένειας, σπούδασε

ΚΟΤΤΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΓΧΕΙΡΑΣ

ΚΟΤΤΟΣ Ο ΕΚΑΤΟΓΧΕΙΡΑΣ :
Όταν τα τοπωνύμια φλερτάρουν με τη Μυθολογία...
(Για όσους επιθυμούν τα δύσκολα και επιστρατεύουν αμφιβολίες...)

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος

Εκκίνηση απ΄τα Κατούνια

Αρχές του Αυγούστου πέρυσι, και σε μια όμορφη έντεχνη-λαϊκή συναυλία του « ΝΟΛ » στα Κατούνια ( αύλειο χώρο εκκλησιδίου του Άη Γιάννη ),

ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΕΛΥΜΝΙΩΝ

                                         (  Περί « Γιγάντων! » ) 

                     Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

                                              Ο Κουταλιανός!..

Ο Παναγής ο « Ηράκλειος » - και συνάμα ο « Γίγαντας »... Που δεν ήτανε βέβαια Λιμνιώτης, που Αντωνίου ήταν το επώνυμό του, αλλά τον χαρακτήρισε ως πατριδωνυμικό του επίθετο, - το « Κουταλιανός » - καθώς προερχόταν απ΄το Μαρμαρινό νησάκι της Κούταλης... Από εκεί περνώντας στα τέλη του 19ου αι. με το ιστιοφόρο του πλοίο ο ναυτικός μας Λιμνιώτης Γιάννης Μανώλης, θα ερωτευθεί την « ωραία της Κούταλης » Ανθή Κόκαλου, θα την παντρευτεί και θα την φέρει στην Λίμνη...Σ΄αυτή θ΄αποκτήσουν παιδιά - και μάλιστα με την παντρειά της  κόρη τους της Ελένης, θα συγγενέψουν με την οικογένεια των Τζουτζαίων ( δυναμική οικογένεια του Ελύμνιου - άλλου « Γίγαντα » του Αγώνα - Καπετάν Αγγελή

ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ

ΝΑΥΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Άγνωστα Κατορθώματα Ελυμνίων

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Ολίγα Κατατοπιστικά

Γράφοντας « Άγνωστα » - έτσι σε εισαγωγικά - θα ΄ταν καλύτερα. Γιατί... τόσο σε περασμένο χρόνο, τόσο σε μακρινό χώρο, τόσο σε συνθήκες και γεγονότα που έγιναν... σήμερα παντελώς λησμονήθηκαν και παραμείναν γνωστά σε Αρχειακές Υπηρεσίες ή δυσκολο-προσβάσιμες Συλλογές...ή μικροτοπικά στις μνήμες παλιών κι΄όσων επιχειρήσαν

ΕΛΥΜΝΙΩΝ ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ ΣΕ « ΕΛΥΤΕΙΟ » ΦΟΝΤΟ

ΕΛΥΜΝΙΩΝ ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ ΣΕ « ΕΛΥΤΕΙΟ » ΦΟΝΤΟ
( Ένα μικρό « Άξιον Εστί » της Λίμνης )
Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »
(Από την ανέκδοτη συλλογή « ΕΛΥΜΝΙΑ – ΕΦΥΜΝΙΑ » )

Χαροποιήθηκα πριν κάποιο καιρό, ακούγοντας στο YOY TUBE μελλοποιημένα τραγούδια του Οδυσσέα Ελύτη…
« Η Παναγιά τα πέλαγα κρατούσε στην ποδιά της,
Τη Σίκινο, την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά της…»,
παρατηρώντας, πως τα φωτογραφικά εφέ που προβάλλονταν ( με τους στίχους ), δεν ήταν ούτε απ’ την Σίκινο, ούτε απ’ την Αμοργό…αλλά ήταν πλάνα εδώ, του δικού μας Ευβοϊκού…παρμένα σε κάτοψη απ’ τον « Καρακόλιθο », πλάϊ της « Ποσειδώνιας » Μονής Γαλατάκη…
Είναι φορές, π’ αναλογιζόμαστε εμείς οι βορειοευβοιώτες Ελύμνιοι, διαβάζοντας τον Ελύτη, πως…
« Τα νησιά με το σπόνδυλο κάποιανου Δία », μεταφέρονται εύστοχα…« (σ)τα νησιά με το σπόνδυλο κάποιανου Λίχα », εδώ, στα δικά μας του Κηναίου ακρωτηρίου Λιχαδονήσια !...
Ο Ποσειδώνας κι΄ο ‘Αη Νικόλας ο « Γαλατάκης » - η Νηρηίδα Γαλάτεια και τ΄όμορφο βοσκαρούδι ο ‘Ακης, ( Γαλάτεια + Άκης = Γαλατάκης ) αλλά κι΄οι Αιγές ( πυρώδες μετέωρο βλέπει ο Αριστοτέλης - να κι΄ο μετεωρίτης του βόρειου Ευβοϊκού, ο πρόσφατα ανακαλυφθείς ), συμπιλήματα όλα τούτα μυθιστορικών εννοιών, γεγονότων, συσχετισμών και σημερινών ερευνών, που διετηρήθησαν ανθεκτικά ως τις μέρες μας και που μπαίνουν σταδιακά από ανοιχτόμυαλους επιστήμονες στο δρόμο της τεκμηρίωσης ...
Παρασημαντικά εκστασιαζόμαστε στης Λυκόσουρας το λυκόφως – του υψηκάρινου Παρνασσού – θωρώντας τον Δευκαλίωνα ( τον έλληνα Νώε ) και την γυναίκα του Πύρρα…να ρίχνουνε πίσω τους (εδώ προς την Εύβοια)…λάας (λιθάρια) που γινόνταν ανθρώποι.
Αισθηματικά ατενίζουμε προς το ‘Ασέληνον - διπλανό όρος της Γκιώνας, θωρώντας σ’ ένα πούπουλο ύπνου τον Ενδυμίωνα, πανευτυχή και μακάριο στις θωπείες της νεαρής - « πριονισμένης από νοσταλγία » όμορφης Σεληνούλας…

Κι’ από το διπλανό…( σαν όπως φαινομενικά ο Βεζούβιος ), των αρχαίων Λαφύστιον - ηφαίστιον όρος, να εκτοξεύεται λά - βα και να επουλώνει το βαθύ και μακρύ ρήγμα της Αταλάντης…

« Τα παραμύθια της Λίμνης »

. « Τα παραμύθια της Λίμνης »

Λαογραφικό εξιστόρημα του Δημήτρη Αποστόλου - « Ελύμνιου »

« Τα παραμύθια της Λίμνης » που έγραψε ο « Ελύμνιος », δεν είναι παρά ένα ποίημα ριγηλής νοσταλγίας. Ένα ποίημα που το εμπνεύστηκε και το συνέθεσε ένας ποιητής εντελώς μόνος στο δάσος της λήθης – ρεπόρτερ αυτός της χθαμαλής, επαρχιακής μας « αιωνιότητας ». Και μας θύμισε πολλά αυτό το περιπαθές ελύμνιο « παραμύθι », μας έφερε στα δίσεχτα και πικρά και πετρωμένα παιδικά μας χρόνια, με τόση ενάργεια και αισθαντικότητα. Τότες, που σε όμοιες νύχτες ομίχλης, μ΄αυτές που περι-γράφει απαραμύθητα – απαρηγόρητα, θα ΄λεγα ο « Ελύμνιος », καρτερούσαμε πότε θα βγεί ο χρυσός ήλιος της Ελπίδας, για να εξαντλήσει όλο το σκοτάδι, για ν΄αρχίσει...ο μεγάλος λυτρωμός...». ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΣ.

« Παρεμβασιακά » και Μαντούδια...

Τα πιο πάνω αναγραφόμενα ανήκουν σ΄ένα μεγάλο νεοέλληνα λογοτέχνη – τον Αγιαννιώτη Γιώργο Παπαστάμο, που ακριβώς ( πριν μια γενιά τώρα ), έγραψε εντυπωσιασμένος για « Τα παραμύθια της Λίμνης »...που δεν είναι καν παραμύθια, παρά λαογραφική - λογοτεχνική απεικόνιση της Λιμνιώτικης ιστορίας...μιας σειράς διαχρονικών γεγονότων και παραπληρωματικών βιωμάτων της...Η πρώτη καταγραφή ήρθε στο φως της δημοσιότητας

...« ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΡΑΓΚΟΓΙΑΝΝΟΥΣ ΤΑ ΠΑΘΗ! »...

Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »

Για της « Φραγκογιαννούς τα πάθη...» στιχούργησε ο μακαρίτης Μάνος Ελευθερίου...αλλά για την περίπτωση του σημερινού μου δημοσιεύματος εγώ θα το μετατρέψω...για της « Φραγκογιαννούς την άκρη...» - ακριβώς εννοώντας να ΄βρω άκρη στην καταγωγή και προέλευση τούτης της συζυγικής της επωνυμίας - « Φραγκογιαννού ». Άλλωστε Χριστούγεννα έρχονται κι΄ο κυρ-Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης επανέρχεται εσαεί εύστοχος και επίκαιρος, παρ΄ότι - εκ των κορυφαίων διήγημάτων - η « Φόνισσα » - δεν είναι Χριστουγεννιάτικο...