Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, το θέατρο μεταμορφώνεται σε έναν ζωντανό οργανισμό, γεμάτο από τα αρώματα, τα καπνά, τις αγωνίες και τα αθάνατα τραγούδια που σημάδεψαν το ελληνικό τραγούδι. Εδώ δεν βλέπουμε απλώς έναν μύθο απόμακρο και θωρακισμένο πίσω από την ιστορία του· βλέπουμε τον άνθρωπο. Τον δεξιοτέχνη που πήρε το μπουζούκι, το εξέλιξε, το πήγε παραπέρα και το ένωσε με τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Η Βανέσα Αδαμοπούλου μάς επαναφέρει στη μνήμη τη σπουδαία ΖΩΗ ΝΑΧΗ
Υπάρχουν παραστάσεις που απλώς αφηγούνται μια βιογραφία και υπάρχουν και εκείνες που καταφέρνουν να γίνουν ένα με τον παλμό, την ανάσα και τ...
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
-
Μάθημα στην ύπαιθρο, στο υπόστεγο της εκκλησίας. 1946. Χωριό Στρούνι, και από το 1979 Αμφιθέα, στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων. Φ...
-
Ποιος τρέχει έτσι αργά μες στη νύχτα και τον άνεμο; Είναι ο πατέρας με το παιδί του στο άλογο· έχει το αγόρι σφιχτά στην αγκαλιά του, τ...
-
Η Κυνική Φιλοσοφία δεν ήταν απλώς μια θεωρία των θρανίων, αλλά μια ζωντανή ανταρσία ενάντια στον παραλογισμό του πολιτισμού. Εμφανίστηκε τον...