ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΩΡΙΑΣ

Η Πολιορκία που δεν Τέλειωνε

Ο ήλιος έγερνε πίσω από τα απόκρημνα βράχια, βάφοντας με ένα βαθύ πορφυρό χρώμα τις πολεμίστρες του κάστρου. Δώδεκα χρόνια κρατούσε η πολιορκία. Οι εισβολείς είχαν στρατοπεδεύσει στη ρίζα του λόφου, όμως οι πέτρινοι τοίχοι παρέμεναν αλώβητοι. Ψηλά, στις επάλξεις, η κόρη του άρχοντα, η Ωριά, στεκόταν σαν άγαλμα. Η ομορφιά της ήταν εφάμιλλη της αντοχής του κάστρου· λέγανε πως όσο εκείνη

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΩΡΙΑΣ: ΟΛΕΣ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΛΟΓΕΣ

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΠΑΡΧΗ ΚΑΙ ΟΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΕΣ ΡΙΖΕΣ 

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδος υπάρχουν φρούρια με τ' όνομα "Κάστρο της Ωριάς" ή της "Σουριάς, Βουργιάς, Μουριάς, Οβριάς, καθώς και με τελείως διαφορετικά ονόματα όπως της "Μαρούς" στην Καππαδοκία και του "Ήλ" τον Πόντο, που έπεσαν με προδοσία, όπως αναφέρει η παράδοση, παρά την αντίσταση της βασιλοπούλας, η οποία αυτοκτόνησε, μόλις οι Τούρκοι πήραν το Κάστρο. Το τραγούδι πρέπει να έχει δημιουργηθεί γύρω στον 9ο αιώνα, την

ΟΙ ΜΑΓΙΣΣΕΣ ΤΟΥ ΒΕΖΟΥΒΙΟΥ

 Το 1858 μετά η έκρηξη του Βεζούβιου ήταν τόσο ισχυρή και η λάβα τόση πολυ που γέμισε το  «Fosso Grande» μεγάλο  αδιάβατο γαράγγι έγινε πλέον διαβατό με τα πόδια.Κάθε βράδυ μετά την έκρηξη οι κάτοικοι των πλαγιών του Βεζούβιου άκουγαν δυνατή  κραυγή τόσο γοερή  που  ανατρίχιζαν.Πήγαν στο σημείο αυτό αλλά δεν βρήκαν τιποτα.

ο Μενούσης ο Μπιρμπίλης και ο Μεχμέτ Αγάς

<div>

Μία τραγική ιστορία, είναι η ιστορία του «Μενούση», ένα υπαρκτό πρόσωπο που ζούσε στην Ήπειρο την εποχή της απελευθέρωσης από τους Τούρκους. Ο λαός έχει έναν μαγικό τρόπο να περνάει από γενιά σε γενιά, ιστορίες που με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο είναι διδακτικές. Δεν έχει σημασία αν στην ολότητά τους είναι πραγματικές. Πολλές φορές δεν έχουν σημασία ακόμα και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες διαδραματίστηκαν. Αυτό που έχει αξία είναι να παραδειγματιστούν οι επόμενοι. Είτε με την καλή έννοια,