Η Γκρέις Σλικ ήταν μια γυναίκα που δεν καταλάβαινε από «πρέπει» και εξουσίες. Είτε τα έχωνε στην υψηλή κοινωνία, είτε προκαλούσε κατά πρόσωπο την αστυνομία, είχε ένα θράσος που οι περισσότεροι ριζοσπάστες της εποχής δεν τολμούσαν ούτε να ονειρευτούν.
Αυτή η τσαμπουκαλίδικη στάση αποτυπώθηκε ιστορικά στο Woodstock, το πρωί της 17ης Αυγούστου 1969. Μετά από μια νύχτα χάους και βροχής, οι JEFFERSON AIRPLANE ανέβηκαν στη σκηνή στις 8:00 το πρωί. Η Γκρέις, πλησιάζοντας το μικρόφωνο, καλωσόρισε τις 500.000 κόσμου με τη φράση που έμεινε στην ιστορία: «Εντάξει φίλοι, ώρα για την πρωινή μουσική των μανιακών» (Mornin' maniac music). Μέσα στο πρώτο φως της ημέρας, η φωνή της ακούστηκε σαν μια σκοτεινή ιεροτελεστία που ξύπνησε τις συνειδήσεις.
Το WHITE RABBIT, που ηχογραφήθηκε τον Νοέμβριο του 1966 για το άλμπουμ Surrealistic Pillow, ήταν μια ευφυής μουσική «ληστεία». Η Σλικ το συνέθεσε σε ένα παλιό όρθιο πιάνο που του έλειπαν δέκα πλήκτρα, αλλά όπως είπε η ίδια, «μπορούσε να ακούσει τις νότες που έλειπαν στο κεφάλι της». Οι επιρροές της ήταν ξεκάθαρες: πήρε τον υπνωτικό ρυθμό και το διαρκές κρεσέντο από το BOLÉRO του MAURICE RAVEL και τη δραματική, ισπανική αύρα από το SKETCHES OF SPAIN του MILES DAVIS. Ήθελε κάτι σκοτεινό, ένα «ισπανικό εμβατήριο» που να ξεφεύγει από τα αναμενόμενα της εποχής.
Χρησιμοποιώντας τις εικόνες του Lewis Carroll από την «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», η Σλικ έστησε μια παγίδα στην υποκρισία των γονιών της. Ήταν ένα κάλεσμα αφύπνισης για εκείνους που διάβαζαν στα παιδιά τους παραμύθια με μαγικά μανιτάρια και φίλτρα, αλλά μετά σοκάρονταν με τη γενιά των hippies. Για την Γκρέις, η Αλίκη ήταν το πρότυπο της γυναίκας που προχωρά μόνη της, ακολουθώντας την περιέργειά της — το δικό της «Λευκό Κουνέλι».
Όταν ούρλιαζε το "Feed your head" στο τέλος, δεν μιλούσε μόνο για τα ψυχεδελικά. Ήταν μια διαταγή προς τον κόσμο να «ταΐσει» το μυαλό του με γνώση, να διαβάσει βιβλία και να σταματήσει να υπακούει τυφλά. Εκείνη τη μέρα στο Woodstock, η Γκρέις Σλικ απέδειξε ότι η πραγματική επανάσταση δεν θέλει μόνο φωνή· θέλει κότσια, περιέργεια και πάνω από όλα, μυαλό.
