Μια ασημόχρωμη ταινία νερό βγαίνει από την σχισμάδα του βράχου,γλυστράει,πηδάει,γκρεμίζεται,αφρίζει γύρω στις μικρές πέτρες με τα λογιών λογιών χρώματα και σκάβει λίγο και πιο βαθιά κάθε στιγμή την αυλακωσιά της.
Από πού έρχεται το γάργαρο,το δροσερό νεράκι,που ξεπετιέται από τον αναμμένο βράχο;
Ακροαστείται το μουρμουρητό του:
«Έρχομαι από μακριά,από βαθιά,πολύ μακριά πολύ βαθιά. Έκαμα ταξίδι μακρινό,χωρίς να ιδώ στο δρόμο μου ήλιο.
Αρχή αρχή ήμουνα σύγνεφο και ταξίδευα στον ουρανό.Κατόπι έγινα νυφάδα χιόνι,σταλαγματιά
