Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη διαδρομή και τη σημειολογική εξέλιξη ενός από τα ισχυρότερα μοτίβα της ελληνικής δημοτικής γραμματείας: του «ΣΚΛΑΒΟΥ» που με έναν στεναγμό ακινητοποιεί την «ΟΛΟΧΡΥΣΗ ΦΡΕΓΑΤΑ». Μέσα από μια συγκριτική ανάλυση των παραλλαγών από την ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ, τη ΘΡΑΚΗ και τη ΡΟΔΟ, αναδεικνύεται η κοινή συνισταμένη του ελληνισμού όσον αφορά την ηθική υπεροχή του ανθρώπινου πόνου έναντι της υλικής ισχύος.
![]() |
| «Η επιβλητική παρουσία της φρεγάτας στο Αιγαίο: Ένα σύμβολο ισχύος που, σύμφωνα με τη λαϊκή μούσα, υποκλίνεται μπροστά στο βάρος της ανθρώπινης οδύνης.» |
Στο πρώτο μέρος, αναλύεται το ιστορικό υπόβαθρο της πειρατείας και της αιχμαλωσίας που γέννησε το τραγούδι, ενώ εξετάζεται πώς ο λαϊκός ποιητής μετατρέπει μια φυσική αντίδραση (αναστεναγμός) σε
