Πρόλογος
Σε μια εποχή που τα πάντα είναι βιομηχανοποιημένα και ο ήχος έχει γίνει ψηφιακός, αποφάσισα να στρέψω το βλέμμα μου πίσω. Εκεί όπου η μουσική δεν χρειαζόταν ρεύμα ή χρήματα, αλλά μόνο ένα κομμάτι ξύλο και την εφευρετικότητα ενός φτωχού χωρικού. Αυτό το κείμενο είναι ένας φόρος τιμής στους Ρώσους "μουζίκους" του 19ου αιώνα, που με έναν σουγιά και λίγο κερί μέλισσας, έδωσαν φωνή στην ψυχή της υπαίθρου. Ας δούμε πώς μπορούμε, ακόμα και σήμερα, να αναβιώσουμε αυτή την ταπεινή αλλά μεγαλειώδη τέχνη.
1. Η Φιλοσοφία και οι Μονάδες Μέτρησης
Για τον χωρικό, δεν υπήρχαν σχέδια σε χαρτί. Το όργανο έπρεπε να είναι ελαφρύ, να αντέχει στις
