ΠΟΔΟΝΗΦΤΗΣ

Ο ΠΟΔΟΝΙΦΤΗΣ είναι ένα από τα ιστορικότερα ρέματα της Αττικής, ένας φυσικός αγωγός που για αιώνες διαμόρφωνε το τοπίο στα βορειοανατολικά προάστια της Αθήνας. Το όνομά του, μάλιστα, είναι ιδιαίτερα γλαφυρό: προέρχεται από το γεγονός ότι το νερό του ήταν τόσο λίγο και ρηχό σε ορισμένα σημεία, που επέτρεπε στους περαστικούς απλώς να «νίβουν» (να πλένουν) τα πόδια τους. Ας δούμε την πορεία του μέσα στον χρόνο και στον χώρο: ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕ; (ΟΙ ΠΗΓΕΣ) Ο Ποδονίφτης πηγάζει από τις νότιες πλαγιές του ΠΕΝΤΕΛΙΚΟΥ ΟΡΟΥΣ. Οι κύριοι κλάδοι του ξεκινούν από την περιοχή της Πεντέλης και των Βριλησσίων. Καθώς κατηφορίζει, ενισχύεται από τη γνωστή ΡΕΜΑΤΙΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ, η οποία αποτελεί τον κεντρικό του τροφοδότη. ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΓΕ; Στην αρχική του, φυσική μορφή, ο Ποδονίφτης διέσχιζε μια τεράστια έκταση: Ξεκινούσε από το ΧΑΛΑΝΔΡΙ (όπου είδαμε και τις φωτογραφίες του 1920). Περνούσε από τη ΦΙΛΟΘΕΗ και την ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ (Νέα Ιωνία). Διέσχιζε τη ΝΕΑ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑ και τα ΠΑΤΗΣΙΑ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Κατέληγε στον ΚΗΦΙΣΟ ΠΟΤΑΜΟ, όντας ένας από τους σημαντικότερους παραποτάμους του. Μαζί με τον Κηφισό, τα νερά του έφταναν τελικά στον Φαληρικό Όρμο. ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ; (Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ) Η εικόνα του Ποδονίφτη σήμερα είναι δραματικά διαφορετική από εκείνη του Χαράλαμπου Γκούβα: ΥΠΟΓΕΙΟΠΟΙΗΣΗ: Το μεγαλύτερο μέρος του ρέματος έχει μπαζωθεί ή εγκιβωτιστεί (έχει κλειστεί σε τσιμεντένιους αγωγούς) κάτω από δρόμους και πολυκατοικίες κατά τις δεκαετίες του '50, '60 και '70. ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ: Σήμερα, ο Ποδονίφτης παραμένει «ζωντανός» και ορατός μόνο σε λίγα σημεία: Στη ΡΕΜΑΤΙΑ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ, όπου αποτελεί έναν προστατευμένο πνεύμονα πρασίνου. Σε ένα μικρό τμήμα στη ΦΙΛΟΘΕΗ. Σε ένα τμήμα περίπου 1,5 χιλιομέτρου στα σύνορα ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ και ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ (περιοχή Περισσού), το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. ΟΔΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ: Πολλές σύγχρονες οδοί έχουν κατασκευαστεί ακριβώς πάνω από την παλιά του κοίτη. Για παράδειγμα, η οδός που φέρει το όνομά του στη Νέα Χαλκηδόνα μαρτυρά την υπόγεια παρουσία του. ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ: Παρά την υπογειοποίηση, ο Ποδονίφτης παραμένει ενεργός υδρολογικά. Σε περιπτώσεις έντονων βροχοπτώσεων, το ρέμα «θυμάται» την παλιά του κοίτη, γεγονός που συχνά προκαλεί πλημμυρικά φαινόμενα στις περιοχές από όπου διέρχεται υπογείως. ΧΑΛΑΝΔΡΙ 1920: ΑΝΑΨΥΧΗ ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΟΝΗΦΤΗ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΓΚΟΥΒΑΣ

Στην κορυφή αυτής της σπάνιας καρτ-ποστάλ, η λεζάντα «ΕΞΟΧΑΙ ΑΤΤΙΚΗΣ. ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΝ. Η

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΕΡ ΓΚΑΟΥΕΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΙΠΠΟΤΗ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΟΥ

1. Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ

Η ιστορία ξεκινά στο Κάμελοτ, κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Πρωτοχρονιάς. Ο Βασιλιάς Αρθούρος αρνείται να φάει αν δεν ακούσει πρώτα μια ιστορία θαυμαστή. Η επιθυμία του εκπληρώνεται με τον πιο τρομακτικό τρόπο: ένας γιγάντιος ενήλικας ιππότης, εξ ολοκλήρου πράσινος, εισβάλλει έφιππος στην αίθουσα. Δεν φορά πανοπλία, αλλά κρατά ένα κλαδί ελιάς (σύμβολο ειρήνης) και ένα φρικαλέο

TED ALEVIZOS

 

 TED ALEVIZOS (1926–2009) ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΤΕΝΟΡΟΣ & ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΤΗΣ FOLK

 ΜΟΥΣΙΚΗΣ 

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ & ΣΠΟΥΔΕΣ Γέννηση: Milwaukee, ΗΠΑ, από γονείς με καταγωγή από τη Νότια Πελοπόννησο. Ακαδημαϊκή Μόρφωση: Σπούδασε στο MARQUETTE UNIVERSITY και στην περίφημη σχολή JUILLIARD SCHOOL OF MUSIC. Κατείχε μεταπτυχιακό τίτλο (Master) από το

Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ

 

 Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΑΚΙΝΑΣ ΡΟΚΑΝΗ Η Γερακίνα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, η ΓΕΡΑΚΙΝΗ ΡΟΚΑΝΗ, που γεννήθηκε το 1854 στη συνοικία Τσακαλάδες της Νιγρίτας Σερρών. Ήταν μια κοπέλα ιδιαίτερα αγαπητή, με ευγενικό χαρακτήρα και απαράμιλλη ομορφιά που θάμπωνε τους νέους του χωριού. Η καρδιά της, όμως, ανήκε στον ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΓΚΟΣΤΙΝΟ. Η μοίρα, όμως, έγραψε ένα τραγικό τέλος. Σε ηλικία μόλις 16 ετών, η

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Δημιουργός: HUGO SIMBERG

Έτος: 1896

Τοποθεσία: ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

Στον κόσμο του HUGO SIMBERG, ο Θάνατος δεν είναι ο τρομακτικός θεριστής που έρχεται με βία, αλλά ένας υπομονετικός κηπουρός. Στον πίνακα αυτό, τρεις σκελετοί ντυμένοι με μαύρους μανδύες φροντίζουν με περισσή επιμέλεια και στοργή τα φυτά και τα λουλούδια τους μέσα σε έναν περιφραγμένο κήπο.

ΑΛΡΑΟΥΝΕΣ: ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΦΥΛΑΧΤΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΛΡΑΟΥΝΕΣ: ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΦΥΛΑΧΤΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ

ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Οι «Αλραούνες» (Alraune) ήταν μικρά ομοιώματα ή κούκλες φτιαγμένες από τη ρίζα του μανδραγόρα, οι οποίες θεωρούνταν τα πολυτιμότερα μαγικά αντικείμενα που μπορούσε να κατέχει μια οικογένεια στον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση. Το όνομά τους προέρχεται από την αρχαία γερμανική λέξη που σημαίνει «ψίθυρος» ή «κρυφό μυστικό».

Η ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΡΙΖΑΣ

Η κατοχή μιας Αλραούνας δεν ήταν απλή υπόθεση, καθώς το φυτό θεωρούνταν ζωντανό πλάσμα που απαιτούσε συνεχή φροντίδα για να προσφέρει τις υπηρεσίες του:

Η Ένδυση: Ο ιδιοκτήτης έπρεπε να ντύνει τη ρίζα με πολυτελή υφάσματα, συνήθως λευκά μεταξωτά πουκάμισα, τα οποία άλλαζε κάθε εβδομάδα.

Το Λουτρό: Κάθε Παρασκευή ή σε κάθε νέα σελήνη, η ρίζα έπρεπε να πλένεται προσεκτικά με

«ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» (PARADISE LOST) του ΤΖΟΝ ΜΙΛΤΟΝ

Ο Σατανάς εγείρων τους εκπεσόντες αγγέλους, Χαμένος Παράδεισος, I,314 επ. Έργο του Τζον Μάρτιν (John Martin)

Ο «ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ» αποτελεί το κορυφαίο επίτευγμα της αγγλικής λογοτεχνίας και ένα από τα σημαντικότερα έπη της παγκόσμιας γραμματείας. Γραμμένο σε ιαμβικό ανομοιοκατάληκτο στίχο (blank verse), το έργο επιχειρεί να «δικαιώσει τις βουλές του Θεού στους ανθρώπους», εξερευνώντας τα βαθύτερα αίτια του κακού, της ελευθερίας και της θείας χάρης.

Ο Σατανάς προεδρεύων του συμβουλίου της Κολάσεως στο Πανδαιμόνιο, Χαμένος Παράδεισος, II, 1 επ. Έργο του Τζον Μάρτιν (John Martin)

Η Δομή και το Θέμα

Το έπος αποτελείται από 12 βιβλία (στην οριστική του έκδοση το 1674) και ακολουθεί την

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑΣ ΕΟΡΤΑΣ (G.D. ARONIS 307)

Μια νοσταλγική και ιδιαίτερα καλαίσθητη εορταστική κάρτα μας μεταφέρει στο κλίμα των παλαιών ημερών, όπου η αλληλογραφία ήταν ο κύριος δεσμός αγάπης και επικοινωνίας. Στο κέντρο της σύνθεσης, μια νεαρή γυναίκα με παραδοσιακή ενδυμασία στέκεται με χάρη μπροστά σε ένα ιστορικό

ΠΛΑΤΙΑ ΣΤΡΑΤΑ

Αυτή η σπάνια φωτογραφία μας μεταφέρει στην καρδιά του Ηρακλείου των αρχών του 20ού αιώνα, αποτυπώνοντας τον παλμό της ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΥ, γνωστής και ως ΠΛΑΤΙΑ ΣΤΡΑΤΑ.

Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Η εικόνα αποτελεί ένα ζωντανό χρονικό της καθημερινότητας στο ΗΡΑΚΛΕΙΟ γύρω στο 1900. Ο δρόμος, που αποτελούσε την κύρια εμπορική αρτηρία της πόλης, σφύζει από ζωή και δραστηριότητα.