Η Nathalie Stutzmann με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Στοκχόλμης.
Η μουσική αυτή έχει μια ιδιαίτερη ιστορία που συνδέεται άμεσα με το διήγημα που θα διαβάσετε πάρα κάτω:
Η Συνεργασία: Το 1872, ο Αλφόνς Ντοντέ μετέτρεψε το διήγημα «Η Αρλεζιάνα» σε θεατρικό έργο. Ζήτησε από τον Georges Bizet (τον συνθέτη της Carmen) να γράψει τη συνοδευτική μουσική.
Οι Σουίτες: Αν και το θεατρικό έργο δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία τότε, η μουσική του Bizet θριάμβευσε. Μετά τον θάνατό του, το υλικό οργανώθηκε στις δύο σουίτες (No. 1 και No. 2) που ακούμε σήμερα στις συναυλίες.
Η Ατμόσφαιρα: Αν ακούσετε προσεκτικά το "Prélude", θα αναγνωρίσετε το παραδοσιακό θέμα της Προβηγκίας (Marcho dei Rei), που είναι ταυτόχρονα μεγαλειώδες και αυστηρό, ενώ το περίφημο "Adagietto" στην πρώτη σουίτα αποδίδει με συγκλονιστική τρυφερότητα την αγάπη και τη θλίψη των δύο ηλικιωμένων γονιών.
Η συγκεκριμένη ερμηνεία της Stutzmann φημίζεται για το πάθος και τη δραματικότητα που προσδίδει στο έργο, ταιριάζοντας απόλυτα με την τραγική μοίρα του Γιαν που περιέγραψε ο Ντοντέ.
ο Μπιζέ κατάφερε να μεταφράσει τα συναισθήματα του Ντοντέ σε νότες με μοναδικό τρόπο.
