Στον απέραντο ορίζοντα της μογγολικής στέπας, όπου ο άνεμος είναι ο μόνος μόνιμος σύντροφος των νομάδων, υπάρχει ένας ήχος που συμπυκνώνει όλη την ψυχή αυτού του τόπου. Είναι ο ήχος του Morin Khuur, του «βιολιού με την κεφαλή αλόγου». Όπως είδαμε και στο βίντεο της κατασκευής του, δεν πρόκειται για ένα απλό μουσικό όργανο. Είναι ένα έργο τέχνης γεννημένο από ξύλο και τρίχες αλόγου, σμιλεμένο με υπομονή για να στεγάσει μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Με δύο μόνο χορδές, το Morin Khuur δεν παίζει απλώς μουσική. «Μιλάει», χλιμιντρίζει, καλπάζει και θρηνεί, γεφυρώνοντας τον κόσμο των ανθρώπων με τη φύση και τα ζώα που τους κρατούν
Σε μια εποχή που τα πάντα είναι βιομηχανοποιημένα και ο ήχος έχει γίνει ψηφιακός, αποφάσισα να στρέψω το βλέμμα μου πίσω. Εκεί όπου η μουσική δεν χρειαζόταν ρεύμα ή χρήματα, αλλά μόνο ένα κομμάτι ξύλο και την εφευρετικότητα ενός φτωχού χωρικού. Αυτό το κείμενο είναι ένας φόρος τιμής στους Ρώσους "μουζίκους" του 19ου αιώνα, που με έναν σουγιά και λίγο κερί μέλισσας, έδωσαν φωνή στην ψυχή της υπαίθρου. Ας δούμε πώς μπορούμε, ακόμα και σήμερα, να αναβιώσουμε αυτή την ταπεινή αλλά μεγαλειώδη τέχνη.
Για τον χωρικό, δεν υπήρχαν σχέδια σε χαρτί. Το όργανο έπρεπε να είναι ελαφρύ, να αντέχει στις
ΤΟ ΟΡΑΜΑ, Η ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΜΙΑΣ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ Η μουσική στην αρχαία Ελλάδα δεν ήταν μια απλή μορφή διασκέδασης, αλλ...
