Για τον OSCAR WILDE, η άφιξη στην Αθήνα δεν ήταν μια απλή επίσκεψη, αλλά η εκπλήρωση ενός πεπρωμένου. Η πόλη που αντίκρισε δεν ήταν απλώς ένας αρχαιολογικός χώρος, αλλά μια ζωντανή
Συνεχίζουμε το οδοιπορικό του OSCAR WILDE στην Πελοπόννησο. Μετά την Ολυμπία και την Ανδρίτσαινα, ο ποιητής φτάνει στο ιστορικό ΑΡΓΟΣ. Εκεί, αντικρίζοντας το αρχαίο θέατρο, τη μεγαλύτερη κατασκευή του είδους της στην αρχαιότητα, βυθίζεται ξανά σε μια γόνιμη μελαγχολία για το ένδοξο παρελθόν που χάθηκε.
Κατά την επίσκεψή του στο ΑΡΓΟΣ, ο WILDE εντυπωσιάστηκε από το θέατρο που είναι λαξευμένο στον βράχο του λόφου της Λάρισας. Σε αντίθεση με τη φωτεινή «Εντύπωση Ταξιδιού» του Κατακόλου, εδώ ο
Συνεχίζουμε το οδοιπορικό του OSCAR WILDE με τον επόμενο σταθμό του, το ΚΑΤΑΚΟΛΟ, όπου η θέα της ελληνικής ακτής από το κατάστρωμα του πλοίου τον ενέπνευσε να γράψει ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά του ποιήματα.
Καθώς το πλοίο της παρέας άφηνε πίσω του τη Ζάκυνθο και πλησίαζε στις ακτές της Ηλείας, ο WILDE μαγεύτηκε από την αντίθεση του γαλάζιου της θάλασσας με το χρυσό της ελληνικής γης. Το ποίημα «IMPRESSION DE VOYAGE» (Εντύπωση Ταξιδιού) γράφτηκε στο ΚΑΤΑΚΟΛΟ, το επίνειο του
Ο OSCAR WILDE, σε ηλικία 22 ετών, συνοδεύει τον μέντορά του και καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας JOHN MAHAFFY σε ένα ταξίδι που έμελλε να σφραγίσει την αισθητική του ταυτότητα. Αν και ξεκίνησαν για την Ιταλία, ο MAHAFFY τον οδηγεί στην Ελλάδα, ελπίζοντας να τον αποτρέψει από τον καθολικισμό και να τον στρέψει στον παγανισμό. Από την Κέρκυρα έως την Αθήνα, ο WILDE βιώνει την Ελλάδα όχι ως ερείπιο, αλλά ως ζωντανό θαύμα. Η εμβληματική του φωτογραφία με τη φουστανέλα, τραβηγμένη στο στούντιο του ΠΕΤΡΟΥ ΜΩΡΑΪΤΗ στην οδό Αιόλου, παραμένει το αθάνατο τεκμήριο αυτής της μεταμόρφωσης.
Γραμμένο στην Κέρκυρα, το σονέτο αυτό είναι η κραυγή του ποιητή για την απώλεια του αρχαίου κάλλους και η αναζήτηση μιας κρυφής θεότητας μέσα στο ελληνικό τοπίο.
THE ORIGINAL TEXT
“The Gods are dead: no longer do we bring
To grey-eyed Pallas crowns of olive-leaves! Demeter’s child no more hath tithe of sheaves, And in the noon the careless shepherds sing, For Pan is dead, and all the wantoning By secret glade and devious haunt is o’er: Young Hylas seeks the water-springs no more; Great Pan is dead, and Mary’s son is King. And yet–perchance in this sea-tranced isle,
Chewing the bitter fruit of memory, Some God lies hidden in the asphodel. Ah Love! If such there be, then it we re well For us to fly his anger: nay, but see, The leaves are stirring: let us watch awhile.”
«Οι Θεοί πέθαναν: δεν προσφέρουμε πια Στη γλαυκόφθαλμη Παλλάδα στεφάνια από φύλλα ελιάς! Το παιδί της Δήμητρας δεν δέχεται πια τη δεκάτη των δεματιών, Και το μεσημέρι οι αμέριμνοι βοσκοί τραγουδούν, Γιατί ο Πάνας πέθανε, και όλα τα ερωτικά παιχνίδια Σε κρυφά ξέφωτα και απόμερα λημέρια τελείωσαν: Ο νεαρός Ύλας δεν αναζητά πια τις πηγές των υδάτων· Ο μέγας Πάνας πέθανε, και ο γιος της Μαρίας είναι Βασιλιάς.
Κι όμως – ίσως σε αυτό το θαλασσοφίλητο νησί, Μασώντας τον πικρό καρπό της μνήμης, Κάποιος Θεός να κρύβεται ανάμεσα στους ασφόδελους. Αχ Αγάπη μου! Αν υπάρχει ένας τέτοιος, τότε καλά θα ήταν Να αποφύγουμε την οργή του: μα όχι, κοίτα, Τα φύλλα σαλεύουν: ας παραμονέψουμε για λίγο.»
Το «SANTA DECCA» αποτελεί την απόλυτη καταγραφή της μελαγχολίας του WILDE.
Η Θεολογική Σύγκρουση: Η διαπίστωση «Mary’s son is King» (Ο γιος της Μαρίας είναι Βασιλιάς) υποδηλώνει την επικράτηση του χριστιανικού ασκητισμού πάνω στην παγανιστική χαρά.
Οι Μυθολογικές Αναφορές: Η χρήση ονομάτων όπως Παλλάδα, Δήμητρα και Ύλας δεν είναι διακοσμητική· είναι μια προσπάθεια του WILDE να ξαναζωντανέψει το αρχαίο πάνθεον μέσα από τις λέξεις.
Η Αισθητική της Μνήμης: Ο «πικρός καρπός της μνήμης» συμβολίζει την επίγνωση ότι ο αρχαίος κόσμος έχει χαθεί, αλλά η «κίνηση των φύλλων» στο τέλος αφήνει μια υπόνοια ότι η Ομορφιά είναι αθάνατη και απλώς περιμένει να ανακαλυφθεί ξανά.
Δημοσιεύσεις: Το ποίημα περιλήφθηκε στην πρώτη συλλογή του WILDE με τίτλο «POEMS» (1881), αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές για τον λυρισμό και την κλασική του παιδεία, ενώ παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα έργα της «ελληνικής» περιόδου του συγγραφέα.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ
Το εμβληματικό διήγημα «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΤΕΡΒΙΛ» πρωτοεμφανίστηκε το 1887 στο αγγλικό περιοδικό The Court and Society Review. Ήταν η πρώτη αφηγηματική προσπάθεια του OSCAR WILDE που είδε το φως της δημοσιότητας, θέτοντας τις βάσεις για το μοναδικό στυλ που θα τον καθιστούσε έναν από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της βικτωριανής εποχής.
Η ιστορία ξεκινά με την αγορά της ιστορικής έπαυλης Canterville Chase από τον Αμερικανό υπουργό
Ο πόνος, αγαπημένε μου, είναι μια στιγμή τρομακτικά μακρά. Δεν μπορούμε να τον τεμαχίσουμε σε εποχές, ούτε να τον μετρήσουμε με το πέρασμα των ωρών. Μπορούμε μονάχα να καταγράφουμε τους
ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΕΖΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ SAMUEL TAYLOR COLERIDGE Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ Έξω από την ορθάνοιχτη πόρτα ενός σπιτιού όπου γιο...
