Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ

Η ΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

«Ήμουν σχεδόν δεκαέξι χρόνων, όταν άρχισα να αντιλαμβάνομαι το θαύμα και την ομορφιά της αρχαίας ελληνικής ζωής... Από αγάπη σε όλα αυτά, άρχισα να μελετώ ελληνικά με ενθουσιασμό». Με αυτά τα λόγια ο OSCAR WILDE περιέγραφε το πάθος που τον οδήγησε, τον Απρίλιο του 1877, σε ηλικία 22 ετών, στις ελληνικές ακτές. Συνοδευόμενος από τον μέντορά του, καθηγητή JOHN MAHAFFY, ξεκίνησε για ένα ταξίδι που θα μετέτρεπε τον νεαρό φοιτητή της Οξφόρδης στον κορυφαίο αισθητιστή του αιώνα του.

ΣΤΑΘΜΟΣ 1ος: ΚΕΡΚΥΡΑ – «SANTA DECCA»

Στο χωριό και το βουνό των Αγίων Δέκα, ο WILDE βιώνει τη σύγκρουση ανάμεσα στο χριστιανικό παρόν και το παγανιστικό παρελθόν. Εκεί γράφει το εμβληματικό του σονέτο:

THE ORIGINAL POEM

“The Gods are dead: no longer do we bring To grey-eyed Pallas crowns of olive-leaves! Demeter’s child no more hath tithe of sheaves, And in the noon the careless shepherds sing, For Pan is dead, and all the wantoning By secret gladeand devious haunt is o’er: Young Hylas seeks the water-springs no more; Great Pan is dead, and Mary’s son is King.

And yet–perchance in this sea-tranced isle, Chewing the bitter fruit of memory, Some God lies hidden in the asphodel. Ah Love! If such there be, then it were well For us to fly his anger: nay, but see, The leaves are stirring: let us watch awhile.”

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ «Οι Θεοί πέθαναν: δεν προσφέρουμε πια στη γλαυκόφθαλμη Παλλάδα στεφάνια από φύλλα ελιάς! Το παιδί της Δήμητρας δεν δέχεται πια τη δεκάτη των δεματιών, και το μεσημέρι οι αμέριμνοι βοσκοί τραγουδούν, γιατί ο Πάνας πέθανε... Ο μέγας Πάνας πέθανε, και ο γιος της Μαρίας είναι Βασιλιάς. Κι όμως – ίσως σε αυτό το θαλασσοφίλητο νησί, μασώντας τον πικρό καρπό της μνήμης, κάποιος Θεός να κρύβεται ανάμεσα στους ασφόδελους. Αχ Αγάπη μου! Αν υπάρχει ένας τέτοιος, τότε καλά θα ήταν να αποφύγουμε την οργή του: μα όχι, κοίτα, τα φύλλα σαλεύουν: ας παραμονέψουμε για λίγο.»

ΣΤΑΘΜΟΣ 2ος: ΚΑΤΑΚΟΛΟ – «IMPRESSION DE VOYAGE»

Πλησιάζοντας την Πελοπόννησο, η ομορφιά του τοπίου γεννά μια «Εντύπωση Ταξιδιού» γεμάτη χρώματα και φως.

THE ORIGINAL POEM

“The sea was sapphire coloured, and the sky Burned like a heated opal through the air... Before us lay the purple mountains of the Morea, And through the crystal water, far away, We saw the sunken ships of Ithaca.”

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ «Η θάλασσα είχε το χρώμα του ζαφειριού, κι ο ουρανός φλεγόταν σαν πυρωμένο οπάλιο μες στον αέρα... Μπροστά μας άπλωναν τα πορφυρά βουνά του Μοριά, και μέσα απ’ το κρυστάλλινο νερό, μακριά, είδαμε τα βυθισμένα πλοία της Ιθάκης.»

ΣΤΑΘΜΟΣ 3ος: ΑΡΓΟΣ – «THE THEATRE OF ARGOS»

Στο αρχαίο θέατρο του Άργους, ο WILDE θρηνεί τη σιωπή της τραγωδίας και την απουσία των αρχαίων ηρώων.

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ (ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ) «Νύχτα και η δροσερή ανάσα του Δωρικού αέρα... Ποτέ πια ο Βασιλιάς των Ανδρών με τα χρυσά μαλλιά δεν θα οδηγήσει τα λευκόκορμα στρατεύματά του στον πόλεμο... Οι Θεοί πέθαναν! Ακόμα και τ’ αστέρια είναι θαμπά!»

ΣΤΑΘΜΟΣ 4ος: ΑΘΗΝΑ – Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΛΛΑΔΟΣ

Η άφιξη στην Αθήνα είναι η κορύφωση. Ο WILDE περιγράφει την πόλη να αναδύεται στο φως της αυγής «σαν μια νέα Αφροδίτη», αλλά η καρδιά του ανήκει στην Αθηνά και τον Παρθενώνα. Στην οδό ΑΙΟΛΟΥ 82, στο στούντιο του ΠΕΤΡΟΥ ΜΩΡΑΪΤΗ, φωτογραφίζεται με τη φουστανέλα, ενώνοντας τον εαυτό του με την αθάνατη ελληνική παράδοση.

ΤΟ ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ

Η εξάμηνη παραμονή του στην Ελλάδα είχε ως αποτέλεσμα την αποβολή του από το MAGDALEN COLLEGE της Οξφόρδης και ένα βαρύ πρόστιμο. Ωστόσο, ο OSCAR WILDE είχε ήδη κερδίσει κάτι πολυτιμότερο: την ελληνική ψυχή που θα διαπότιζε κάθε σελίδα του μελλοντικού του έργου.