ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΙΛΝΤ – ΠΑΝΘΕΑ(1)

Όχι, ας βαδίσουμε από φωτιά σε φωτιά, από τον παθητικό πόνο σε μια πιο θανάσιμη ηδονή — είμαι πολύ νέος για να ζω χωρίς επιθυμία, και εσύ πολύ νέα για να σπαταλήσεις αυτή την καλοκαιρινή νύχτα κάνοντας εκείνες τις μάταιες ερωτήσεις που από παλιά ο άνθρωπος ζητούσε από προφήτες και μαντεία, χωρίς να

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ

Η ΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

«Ήμουν σχεδόν δεκαέξι χρόνων, όταν άρχισα να αντιλαμβάνομαι το θαύμα και την ομορφιά της αρχαίας ελληνικής ζωής... Από αγάπη σε όλα αυτά, άρχισα να μελετώ ελληνικά με ενθουσιασμό».

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(4):ΑΘΗΝΑ

ΑΘΗΝΑ: Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΠΑΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

Για τον OSCAR WILDE, η άφιξη στην Αθήνα δεν ήταν μια απλή επίσκεψη, αλλά η εκπλήρωση ενός πεπρωμένου. Η πόλη που αντίκρισε δεν ήταν απλώς ένας αρχαιολογικός χώρος, αλλά μια ζωντανή

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(3):ΑΡΓΟΣ

Συνεχίζουμε το οδοιπορικό του OSCAR WILDE στην Πελοπόννησο. Μετά την Ολυμπία και την Ανδρίτσαινα, ο ποιητής φτάνει στο ιστορικό ΑΡΓΟΣ. Εκεί, αντικρίζοντας το αρχαίο θέατρο, τη μεγαλύτερη κατασκευή του είδους της στην αρχαιότητα, βυθίζεται ξανά σε μια γόνιμη μελαγχολία για το ένδοξο παρελθόν που χάθηκε.

THE THEATRE OF ARGOS: Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: OSCAR WILDE

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ

Κατά την επίσκεψή του στο ΑΡΓΟΣ, ο WILDE εντυπωσιάστηκε από το θέατρο που είναι λαξευμένο στον βράχο του λόφου της Λάρισας. Σε αντίθεση με τη φωτεινή «Εντύπωση Ταξιδιού» του Κατακόλου, εδώ ο

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(2):ΚΑΤΑΚΟΛΟ

Συνεχίζουμε το οδοιπορικό του OSCAR WILDE με τον επόμενο σταθμό του, το ΚΑΤΑΚΟΛΟ, όπου η θέα της ελληνικής ακτής από το κατάστρωμα του πλοίου τον ενέπνευσε να γράψει ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά του ποιήματα.

IMPRESSION DE VOYAGE: Η ΑΦΙΞΗ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: OSCAR WILDE

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ

Καθώς το πλοίο της παρέας άφηνε πίσω του τη Ζάκυνθο και πλησίαζε στις ακτές της Ηλείας, ο WILDE μαγεύτηκε από την αντίθεση του γαλάζιου της θάλασσας με το χρυσό της ελληνικής γης. Το ποίημα «IMPRESSION DE VOYAGE» (Εντύπωση Ταξιδιού) γράφτηκε στο ΚΑΤΑΚΟΛΟ, το επίνειο του

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(1): ΚΕΡΚΥΡΑ

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΤΟ Χρονικό Μιας Αισθητικής Αναγέννησης

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ (ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1877)

Ο OSCAR WILDE, σε ηλικία 22 ετών, συνοδεύει τον μέντορά του και καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας JOHN MAHAFFY σε ένα ταξίδι που έμελλε να σφραγίσει την αισθητική του ταυτότητα. Αν και ξεκίνησαν για την Ιταλία, ο MAHAFFY τον οδηγεί στην Ελλάδα, ελπίζοντας να τον αποτρέψει από τον καθολικισμό και να τον στρέψει στον παγανισμό. Από την Κέρκυρα έως την Αθήνα, ο WILDE βιώνει την Ελλάδα όχι ως ερείπιο, αλλά ως ζωντανό θαύμα. Η εμβληματική του φωτογραφία με τη φουστανέλα, τραβηγμένη στο στούντιο του ΠΕΤΡΟΥ ΜΩΡΑΪΤΗ στην οδό Αιόλου, παραμένει το αθάνατο τεκμήριο αυτής της μεταμόρφωσης.

ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΠΟΙΗΜΑ: SANTA DECCA

Γραμμένο στην Κέρκυρα, το σονέτο αυτό είναι η κραυγή του ποιητή για την απώλεια του αρχαίου κάλλους και η αναζήτηση μιας κρυφής θεότητας μέσα στο ελληνικό τοπίο.

THE ORIGINAL TEXT

“The Gods are dead: no longer do we bring To grey-eyed Pallas crowns of olive-leaves! Demeter’s child no more hath tithe of sheaves, And in the noon the careless shepherds sing, For Pan is dead, and all the wantoning By secret glade and devious haunt is o’er: Young Hylas seeks the water-springs no more; Great Pan is dead, and Mary’s son is King.

And yet–perchance in this sea-tranced isle, Chewing the bitter fruit of memory, Some God lies hidden in the asphodel. Ah Love! If such there be, then it were well For us to fly his anger: nay, but see, The leaves are stirring: let us watch awhile.”

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ (ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ)

«Οι Θεοί πέθαναν: δεν προσφέρουμε πια Στη γλαυκόφθαλμη Παλλάδα στεφάνια από φύλλα ελιάς! Το παιδί της Δήμητρας δεν δέχεται πια τη δεκάτη των δεματιών, Και το μεσημέρι οι αμέριμνοι βοσκοί τραγουδούν, Γιατί ο Πάνας πέθανε, και όλα τα ερωτικά παιχνίδια Σε κρυφά ξέφωτα και απόμερα λημέρια τελείωσαν: Ο νεαρός Ύλας δεν αναζητά πια τις πηγές των υδάτων· Ο μέγας Πάνας πέθανε, και ο γιος της Μαρίας είναι Βασιλιάς.

Κι όμως – ίσως σε αυτό το θαλασσοφίλητο νησί, Μασώντας τον πικρό καρπό της μνήμης, Κάποιος Θεός να κρύβεται ανάμεσα στους ασφόδελους. Αχ Αγάπη μου! Αν υπάρχει ένας τέτοιος, τότε καλά θα ήταν Να αποφύγουμε την οργή του: μα όχι, κοίτα, Τα φύλλα σαλεύουν: ας παραμονέψουμε για λίγο.»

ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Το «SANTA DECCA» αποτελεί την απόλυτη καταγραφή της μελαγχολίας του WILDE.

• Η Θεολογική Σύγκρουση: Η διαπίστωση «Mary’s son is King» (Ο γιος της Μαρίας είναι Βασιλιάς) υποδηλώνει την επικράτηση του χριστιανικού ασκητισμού πάνω στην παγανιστική χαρά.

• Οι Μυθολογικές Αναφορές: Η χρήση ονομάτων όπως Παλλάδα, Δήμητρα και Ύλας δεν είναι διακοσμητική· είναι μια προσπάθεια του WILDE να ξαναζωντανέψει το αρχαίο πάνθεον μέσα από τις λέξεις.

• Η Αισθητική της Μνήμης: Ο «πικρός καρπός της μνήμης» συμβολίζει την επίγνωση ότι ο αρχαίος κόσμος έχει χαθεί, αλλά η «κίνηση των φύλλων» στο τέλος αφήνει μια υπόνοια ότι η Ομορφιά είναι αθάνατη και απλώς περιμένει να ανακαλυφθεί ξανά.

Δημοσιεύσεις: Το ποίημα περιλήφθηκε στην πρώτη συλλογή του WILDE με τίτλο «POEMS» (1881), αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές για τον λυρισμό και την κλασική του παιδεία, ενώ παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα έργα της «ελληνικής» περιόδου του συγγραφέα.

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΤΕΡΒΙΛ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

ΤΙΤΛΟΣ: ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΤΕΡΒΙΛ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: OSCAR WILDE

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

Το εμβληματικό διήγημα «ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΑΝΤΕΡΒΙΛ» πρωτοεμφανίστηκε το 1887 στο αγγλικό περιοδικό The Court and Society Review. Ήταν η πρώτη αφηγηματική προσπάθεια του OSCAR WILDE που είδε το φως της δημοσιότητας, θέτοντας τις βάσεις για το μοναδικό στυλ που θα τον καθιστούσε έναν από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της βικτωριανής εποχής.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ

Η ιστορία ξεκινά με την αγορά της ιστορικής έπαυλης Canterville Chase από τον Αμερικανό υπουργό

DE PROFUNDIS: Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΗΣ ΑΒΥΣΣΟΥ

Ο ΑΚΙΝΗΤΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ

Ο πόνος, αγαπημένε μου, είναι μια στιγμή τρομακτικά μακρά. Δεν μπορούμε να τον τεμαχίσουμε σε εποχές, ούτε να τον μετρήσουμε με το πέρασμα των ωρών. Μπορούμε μονάχα να καταγράφουμε τους

..«O Eγωιστής Γίγαντας» του Όσκαρ Ουάιλντ

  Κάθε απόγευμα, φεύγοντας απ’ το σχολείο, τα παιδιά το ‘χαν συνήθεια να παίζουν στον κήπο του γίγαντα. Ήταν ένας πελώριος, μαγευτικός κήπος, μ’ απαλή πράσινη χλόη και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια όμοια μ’ αστέρια κι ακόμα, εδώ κι εκεί, δώδεκα ροδα-κινιές φορτωμένες ρόδινα κι ολόλευκα ντελικάτα ανθάκια απ’ της άνοιξης τ’ άγγιγμα, που το φθινόπωρο βάραιναν απ’ τα πολύχυμα φρούτα.

Τα πουλιά κάθονταν στα δέντρα και κελαηδούσαν τόσο γλυκά, που τα παιδιά σταματούσαν το παιχνίδι για να τ’ ακούσουν. «Πόσο ευτυχισμένα εί-μαστε εδώ!» έλεγαν αναμετάξυ τους.Κάποια μέρα ο γίγαντας γύρισε. Εφτά ολάκερα χρόνια ήταν σ’ επίσκεψη, στο φίλο του το δράκο της Κόρνις, κι όταν τα χρόνια πέρασαν κι εκείνος είχε τελειώσει ό,τι είχε να πει -αφού δεν είχε και πολλά να συζητήσει- αποφάσισε το γυρισμό στο κάστρο. Την ώρα που ‘φτασε, αντίκρισε τα παιδιά να παίζουν στον κήπο. «Τι δουλειά έχετε εδώ;» φώναξε μ’ οργή, και τα παιδιά το ‘βαλαν στα πόδια τρομαγμένα. «0 κήπος είναι μοναχά δικός μου», είπε ο γίγαντας. «Όλοι μπορούν να το καταλάβουν, και δεν θα επιτρέψω σε κανένα να παίζει εδώ, έξω από μένα». Κι έτσι, έχτισε έναν πελώριο τοίχο ολόγυρα

Ο θάνατος του Όσκαρ Ουάιλντ.

125 χρόνια πριν, στις 30 Νοεμβρίου 1900 πέθανε στο Παρίσι, στο H ôtel d’Alsace, σε ηλικία 46 ετών. Πέθανε στις δύο παρά δέκα το απόγευμα με τους φίλους του Reggie Turner και Robbie Ross να παρευρίσκονται.

Υπάρχουν αναλυτικές αναφορές των περιστάσεων στο «The Complete Letters of Oscar Wilde» που επιμελήθηκαν οι Merlin Holland και Rupert Hart-Davis και «Oscar» του Matthew Sturgis. Υπάρχουν μάλλον πιο εντυπωσιακές αναφορές σε πολλά άλλα βιβλία και αλλού.

Όπως γράφει ο Merlin Holland στο νέο του βιβλίο «Μετά το Όσκαρ:» «Ήταν μόνο η αρχή μιας πολύ αξιοσημείωτης