Φιλόστοργοι

Οι «Φιλόστοργοι» είναι ένα από τα αθηναϊκά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και συγκαταλέγεται και στα Χριστουγεννιάτικα Διηγήματά του καθώς ο δραματικός χρόνος είναι μέρες Χριστουγέννων. Το διήγημα πρωτοδημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ακρόπολις το 1895. Ο τίτλος είναι ειρωνικός κατά το ήμισυ όπως σαρκαστική είναι και η διήγηση που παρουσιάζει μικρές ιστορίες ανθρώπων με φιλόστοργα και άλλους με τάχα φιλόστοργα αισθήματα∙ όπως για παράδειγμα την Κυρά-Πράπω που πηγαίνει “δώρο” στη νονά και τον νονό της αυγά, υπολογίζοντας το κέρδος απ’ το χαρτζιλίκι που θα της δώσουν…

                                               Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Φιλόστοργοι

Το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Φιλόστοργοι» δημοσιεύτηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1895 στην εφημερίδα «Ακρόπολις». Ένα από τα αθηναϊκά διηγήματα του «κοσμοκαλόγερου» των ελληνικών γραμμάτων με κοινωνικό περιεχόμενο και ηθογραφικό συνθετικό περίγραμμα...

Το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Φιλόστοργοι δημοσιεύτηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1895 στην εφημερίδα Ακρόπολις. Ένα από τα αθηναϊκά διηγήματα του

Το Σπήλαιο της Γεννήσεως (Φάτνη). Από αρχέγονο σύμβολο στη χριστιανική ενανθρώπιση.

✏️ Της Αικ.Γ.Δασκαλοπούλου

Το σπήλαιο και η φάτνη ως τόπος γεννήσεως αποτελούν ένα από τα αρχαιότερα και βαθύτερα αρχετυπικά σύμβολα της ανθρωπότητας. Από την προϊστορία έως τον χριστιανισμό το σπήλαιο νοείται ως ιερός χώρος μεταβάσεως, ως η μήτρα της Μητέρας Γης από τα έγκατα της οποίας αναδύεται η ζωή, το φως και η σωτηρία. Ο προϊστορικός άνθρωπος βρίσκει στο σπήλαιο καταφύγιο, ασφάλεια και προστασία. Εκεί

Τα κάλαντα στο Μέτσοβο

Τα κάλαντα στο Μέτσοβο τα παλαιότερα χρόνια τα έλεγαν την προπαραμονή Χριστουγέννων μετά τις 12 την νύχτα κι οι πόρτες των σπιτιών ήταν κλειστές. Όταν ακούγεται το «Άνιη μούλτς» (Χρόνια Πολλά!), τότε ανοίγει την πόρτα ο νοικοκύρης. 

Κάλαντα Μετσόβου

Κουλίντε, Μελίντε,

μπαγκάτσ του μίντε,

κα Χριστόλου σ’ αμιντά,

Σταμαρία φασκιουσί,

σαρμπατοάρε απιρί,

σ’ χαράοα ν’ αμβαρτί.

Ανίη μουλτσ σ’ μπανάτσ,

Μουλιέρι σ’ μπαρμπάτσ,

Κουλάτσι σ’ να ντάτσ.

- 

Κόλιντρα, Μέλιντρα,

βάλτε το στο μυαλό,

ο Χριστός γεννήθηκε,

η Παναγιά φάσκιωσε,

γιορτή ξημέρωσε,

με χαρά μάς αγκάλιασε.

Χρόνια πολλά, να ζήσετε,

γυναίκες κι άντρες,

κουλούρια να μας δώσετε.

Από το Φως του Ήλιου στο Φως της Γέννησης

Η ιστορικότητα των Χριστουγέννων και οι προχριστιανικές τους ρίζες....Από το Φως του Ήλιου στο Φως της Γέννησης

🦉 Εισαγωγικό σχόλιο προσωπικής τοποθέτησης

Δεν γράφω αυτό το κείμενο για να αμφισβητήσω την πίστη κανενός, αλλά για να φωτίσω τη μνήμη μας.

Γιατί η παράδοση δεν γεννιέται από το μηδέν· πλάθεται μέσα στον χρόνο, μεταμορφώνεται, ντύνεται με νέα σύμβολα και επιβιώνει ακριβώς επειδή οι άνθρωποι έχουν ανάγκη το φως, την ελπίδα και τη συνέχεια. Ιχνηλατώντας την ιστορικότητα των Χριστουγέννων, δεν αποδομούμε τη γιορτή , αντιθέτως, την κατανοούμε βαθύτερα, ως μέρος μιας μακράς πολιτισμικής διαδρομής που ξεκινά πολύ πριν από εμάς και συνεχίζει μέσα από εμάς.

Τα Χριστούγεννα στη Στενή Ευβοίας και στη γύρω περιοχή, στα παλιά χρόνια της αθωότητας και της νοσταλγίας.

Γιάννης Γιαννούκος

Απ΄ τις παραμονές αρχίζουν οι προετοιμασίες για την καθαριότητα και τον στολισμό του σπιτιού.

Απ΄ τη Χαλκίδα καταφθάνουν τα «Γυμνασιόπαιδα» αλλά και πολλοί ξενιτεμένοι σε άλλες περιοχές της πατρίδας μας.

Σφαζόταν το γουρούνι κάθε οικογένειας. Επειδή όμως η δουλειά αυτή είχε αρκετή δυσκολία βοηθούσε ο ένας τον άλλον, αλλά μαζεύονταν γύρω και πολλοί περίεργοι για να παρακολουθήσουν και να δώσουν και συμβουλές για το πώς πρέπει να γίνει το σφάξιμο.

Όπου ακούγονταν τα διαπεραστικά μουγκρητά απ΄. τα σφαζόμενα γουρούνια, έτρεχαν και τα παιδιά για να πάρουν τη φούσκα του γουρουνιού (την κατουρήθρα) να την καθαρίσουν και να την κάνουν μπαλόνι για τα παιχνίδια τους.

Αφού έγδερναν το γουρούνι και ξεχώριζαν όλα εκείνα με τα οποία θα έφτιαχναν τα λουκάνικα, τις οματιές, τον πασπαλά και την πηχτή, το υπόλοιπο το κρεμούσαν από το τσιγκέλι σε κάποιο χώρο του σπιτιού, αφού προηγουμένως το αλάτιζαν καλά..