Ο βοριάς ούρλιαζε έξω από το απομονωμένο αγρόκτημα, σκεπάζοντας τα πάντα κάτω από ένα παχύ, παγωμένο σεντόνι χιονιού. Μέσα στη ζεστή εστία, η οικογένεια αναζητούσε καταφύγιο από τη βαρυχειμωνιά, όταν η πόρτα άνοιξε και στο κατώφλι εμφανίστηκε μια ξένη. Ονομαζόταν White Fell. Ήταν αλλόκοτα πανέμορφη, τυλιγμένη σε μια αύρα παγερή, σχεδόν αλλόκοσμη.
Ο Christian, όμως, δεν μαγεύτηκε από τη μορφή της. Λίγο πριν μπει στο σπίτι, είχε ακολουθήσει τα φρέσκα ίχνη ενός λύκου που διέσχιζαν το κατάλευκο τοπίο. Τα ίχνη αυτά σταματούσαν απότομα ακριβώς έξω από την εξώπορτα — κανένα πατημασιά δεν απομακρυνόταν. Κοιτάζοντας τη λευκή γυναίκα με το ατάραχο βλέμμα, η βεβαιότητα ρίζωσε μέσα του: η White Fell δεν ήταν άνθρωπος, αλλά το θηρίο το ίδιο, ενσαρκωμένο σε γυναικεία σάρκα.
