Ένας από τους πιο σκοτεινούς, υποβλητικούς και φορτισμένους πίνακες του ιταλικού Μπαρόκ.
Το έργο «HUMAN FRAILTY» (ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΥΘΡΑΥΣΤΟΤΗΤΑ) φιλοτεχνήθηκε γύρω στο 1656 από τον SALVATOR ROSA, αμέσως μετά την καταστροφική επιδημία πανώλης που έπληξε τη Νάπολη. Ο ζωγράφος έχασε τότε τον γιο του Rosalvo, τον αδελφό του, την αδελφή του, τον σύζυγό της και τα παιδιά τους — μια σαρωτική οικογενειακή τραγωδία που αποτυπώθηκε απευθείας στον καμβά.
ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ
Ο Φτερωτός Σκελετός (Θάνατος): Δεσπόζει επιβλητικά πάνω από τη μητέρα και το παιδί. Δεν ειναι απλώς παρατηρητής, αλλά καθοδηγεί ενεργά το χέρι του βρέφους.
Το Λατινικό Κείμενο: Το χέρι του παιδιού γράφει πάνω σε πάπυρο τη φράση:
«Conceptio culpa, Nasci pena, Labor vita, Necesse mori»
(«Η σύλληψη είναι αμαρτία, η γέννηση είναι πόνος, η ζωή είναι μόχθος, ο θάνατος είναι αναγκαιότητα»).
Memento Mori: Ο πίνακας βρίθει από κλασικά σύμβολα της παροδικότητας του χρόνου και της
ανθρώπινης ματαιότητας:Σαπουνόφουσκες που σπάνε εύκολα (Homo Bulla).
Φτερά και ρολόγια που δείχνουν το πέρασμα του χρόνου.
Παιδιά που παίζουν με φωτιά ή στάχτη, θυμίζοντας πόσο γρήγορα σβήνει η ανθρώπινη ζωή.
Ο Rosa μετατρέπει τον προσωπικό του θρήνο σε μια παγκόσμια, αμείλικτη φιλοσοφική αλληγορία για το εύθραυστο της ύπαρξης. Το έργο εκτίθεται σήμερα στο FITZWILLIAM MUSEUM στο Cambridge
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.