Μικρά κι ανήλιαγα στενά και σπίτια χαμηλά μου βρέχει στη φτωχογειτονιά βρέχει και στην καρδιά μου Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά άναψες τον καημό μου είσαι μικρός και δε χωράς τον αναστεναγμό μου Οι συμφορές αμέτρητες δεν έχει ο κόσμος άλλες φεύγουν οι μέρες μου βαριά σαν της βροχής τις στάλες
ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ: ΑΡΧΕΙΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΣΑΛΜΑ
Μια εμβληματική φωτογραφία από το πολύτιμο αρχείο του δασκάλου και λαογράφου Δημητρίου Τσαλμά, που αποτυπώνει ανάγλυφα την κοινωνική και εκπαιδευτική πραγματικότητα της ελληνικής υπαίθρου στη δεκαετία του 1960.
 |
| Αθήνα 1942, Κατοχή. Πλανόδιοι έμποροι πουλούν καυσόξυλα φορτωμένα σε γαϊδούρια. |
 |
| φωτο:ΠΕΤΡΟΣ ΠΟΥΛΙΔΗΣ 1927 Ένα επάγγελμα που χάθηκε στα μονοπάτια του χρόνου, αλλά έμεινε ζωντανό στις μνήμες των παλιών. Ο πλανόδιος παπλωματάς ήταν ο άνθρωπος που έφερνε τη ζεστασιά στα σπίτια της Αθήνας του 1927. Ως γνήσιοι γυρολόγοι, οι παπλωματάδες διέσχιζαν τις γειτονιές διαλαλώντας την τέχνη τους. Με τα εργαλεία τους στον ώμο, εγκαθίσταντο σε έναν μεγάλο χώρο του σπιτιού και ξεκινούσαν τη διαδικασία: άνοιγαν τα παλιά παπλώματα, έβγαζαν το συμπιεσμένο βαμβάκι και το «ξεκάτσιαζαν» (το αραίωναν) μέχρι να γίνει πάλι αφράτο. |
 |
| Αθήνα, Ταύρος, 1928. Ο ζωέμπορος Νικόλαος Ποταμιάνος παραλαμβάνει με το φορτηγό του αμνοερίφια από τα σφαγεία. Αριστερά στο έδαφος διακρίνονται οι προβιές των ζώων. |
 |
| Πλανόδιος πωλητής ντομάτας στην οδό Αθηνάς 1944
|
Η ιστορία ενός από τα πιο συγκινητικά τραγούδια της αμερικανικής μουσικής ξεκινά το 1965, σε ένα μάλλον απροσδόκητο μέρος: ένα γεμάτο κρα...
