"Βασίλειο των Νεράιδων"

Το 1894, ο James Gill επέστρεφε σπίτι του Wellington στο Σόμερσετ της Αγγλίας, όταν είδε αυτό που περιέγραψε ως δαχτυλίδι φωτιάς. Όμορφα ντυμένα κορίτσια χόρευαν γύρω από έναν άντρα με κίτρινη ρόμπα που τραγουδούσε. Όταν ο Gill φώναξε και τους πλησίασε, εξαφανίστηκαν.

Από το "Βασίλειο των Νεράιδων" του Ronan Coghlan.

PAPICHA

 

 Υπόθεση: Αλγερία, 1997. Η χώρα σπαράσσετε από εμφύλιο πόλεμο, φέρνοντας την αυταρχική κυβέρνηση αντιμέτωπη με τρομοκρατικές ομάδες φονταμενταλιστών, που επιθυμούν να μετατρέψουν τη

''Κι έτσι που ο μύθος των Χριστουγέννων έγινε δίσκος τουρισμού, ζωγραφική σε λαϊκή αγορά, σύνθημα αυτοκόλλητο σε πρακτορείο ΠΡΟ-ΠΟ ..........

Μάνος Χατζιδάκις:

''Ο μύθος των Χριστουγέννων κρατιέται με τη βία απ” τα παράθυρα και από τις πόρτες, κρεμασμένος σε πανύψηλα κι αφιλόξενα σύγχρονα σκυθρωπά κτίρια. Τον συντηρούν οι δραστηριότητες της αγοράς, τα συμφέροντα των εμπόρων, οι ανελεύθερες κυβερνήσεις -πλην ανατολικών- και οι ακόμη πιο ανελεύθερες θρησκευτικές οργανώσεις, τέλος, οι αστοί και οι εργατικοί, πρόσφατοι μετανάστες στην αστική τάξη, που κατ” ουσίαν κυβερνάν τον κόσμο μας, και που επιθυμούν θρησκευτικές αιτιολογίες και παραδόσεις για διασκέδαση, απόλαυση κι αμεριμνησία.

Ούτε για τα παιδιά δεν έμειναν τα σύμβολα ανέγγιχτα. Κι αυτά ακόμη προσπαθούν να ονειρεύονται μέσα από τις εφιαλτικές ειδικές εκπομπές της τηλεόρασης, κι από ένα σπίτι που τις μέρες αυτές δεν έχει να προσθέσει κανένα αληθινό αγαθό, ούτε υποδομή για μια γενναία ονειροπόληση — ονειροπόληση ενός κόσμου ιδανικού, που

Γιάννης Μακριδάκης.Το ημερολόγιο

Το 2004 τυπώθηκε ένα ημερολόγιο από την εφημερίδα Πολίτης της Χίου, που περιείχε μικρή συλλογή φωτογραφιών μου μαζί με μια ποιητική λεζάντα στην καθεμιά και ένα συνοδευτικό πραγματολογικό κείμενο. Σκέφτηκα, μιας και αυτό το λεύκωμα είναι πλέον εντελώς δυσεύρετο, να σας δείξω εδώ σιγά σιγά μερικές από τις σελίδες του, ίσως και όλες, μέχρι να μπούμε στο 2026. Με μεγέθυνση της εικόνας μπορείτε να διαβάσετε τη λεζάντα και το συνοδευτικό κείμενο. Στην πρώτη φωτογραφία εικονίζεται ο αγαπημένος μου Διονύσιος μοναχός , από τον οποίον εμπνεύστηκα και έφτιαξα μυθοπλαστικά τον Μιχάλη στο βιβλίο "Όλα για καλό". 

Γιάννης Μακριδάκης

 Παρουσίαση του βιβλίου  "Όλα για καλό".
"Δεν προκάναμε όμως να πούμε πολλά γιατί σκουντουφλήσαμε και οι δυο μαζί απάνω στον Μουεζίν, που μόλις εκείνη την ώρα τον είχανε ξεβράσει τα κύματα. Φρεσκοπνιγμένος φαινότανε. Ξυλιασμένος και άκαμπτος ήτανε, σαν σανίδα. Βγάλαμε τότε και οι δυο από μια πνιχτή κραυγή, σαν καταλάβαμε τι μας έλαχε μες στα πόδια μας. Στο λεφτό η Κατρίν, με μια ψυχραιμία γερμανική μού έγνεψε ησυχία και γονάτισε σβέλτα πλάι στον πνιγμένο. Έπιασε να τον ψαχουλεύει με κινήσεις πεταχτές, να χώνει τα χέρια της μέσα στις τσέπες του και να τον ερευνά από πάνω ίσαμε κάτω. Σαν να είχε περάσει κάποια εκπαίδευση ειδική προτού να έρθει εδώ. Εγώ την κοιτούσα σαν παραλυμένος και δεν ανάπνεα καν, για να μην τρίξουνε τα λιλάδια κάτω από τα παπούτσια μου. Από την εσωτερική τσέπη του μπουφάν του τράβηξε μια θήκη πλαστική. Είχε μέσα την ταυτότητά του και το δίπλωμα της οδήγησης. Έριξε δυο πεταχτές ματιές ολόγυρα και αφουγκράστηκε σαν αγρίμι την ατμόσφαιρα, μην τυχόν και φάνηκε κάνα κοράκι απάνω στον λόφο. Σαν σιγουρεύτηκε ότι ήμαστε ολομόναχοι, έβγαλε τον μικρό φακό από την τσέπη της και έφεξε τα χαρτιά. Ήτανε πράγματι πολύ όμορφη, όπως την ξαναείδα στο φέγγος του." Όλα συμβαίνουν γύρω από δύο αλλόκοτες κηδείες, μια απρόσμενη γέννηση και τα τρία διαδοχικά δείπνα, που επισφράγισαν τα γεγονότα αυτά. Παλιά κιτρινισμένα ψιλόχαρτα ξεθάβονται, ιστορίες ξεχασμένες ξεβράζονται, τόποι έρημοι και στιγματισμένοι ζωντανεύουν ξανά, οικογενειακά και κοινωνικά μυστικά ξεσφαλίζονται, άνθρωποι ξένοι αλλά και τόσο όμοιοι ανταμώνουν στης ζωής τους το διάβα. Οι αποκαλύψεις όμως που έρχονται στο φως αποδεικνύονται δυσβάσταχτες για τον Δημοσθένη και τη μικρή του ομήγυρη. Τόσο για τους γέροντες, που αναμασούν μοιραία την κοινή φύτρα των πάντων, όσο και για τους νεότερους, που ζουν τα συμβάντα για πρώτη φορά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Το πηγάδι στο «Σταυρό»