Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ EDGAR ALLAN POE -ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ

ΒΗΜΑ 1: Ορισμός της Έκτασης (Single Sitting)

Ο Πόε πίστευε ότι η συγκίνηση ενός έργου χάνεται αν ο αναγνώστης κάνει διάλειμμα.

• Η απόφαση: Το ποίημα έπρεπε να διαβάζεται σε μία συνεδρία.

• Το αποτέλεσμα: Όρισε το μήκος στους 108 στίχους, ώστε να είναι αρκετά μεγάλο για να αναπτύξει το θέμα, αλλά αρκετά μικρό για να κρατήσει την ένταση.

ΒΗΜΑ 2: Η Επιλογή του Αποτελέσματος (Effect)

Αντί να ξεκινήσει με μια ιστορία, ξεκίνησε με ένα συναίσθημα.

• Η απόφαση: Ήθελε να προκαλέσει την αίσθηση της Ομορφιάς στην πιο αγνή της μορφή.

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΣΗΣ (1846) – EDGAR ALLAN POE

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΘΕΣΗΣ (1846) – EDGAR ALLAN POE

1. Η Απόρριψη της «Τυχαίας Έμπνευσης»

Ο Πόε ξεκινά δηλώνοντας ότι οι περισσότεροι συγγραφείς προτιμούν να αφήνουν το κοινό να πιστεύει ότι γράφουν σε μια κατάσταση «εκστατικής διαίσθησης». Εκείνος, αντίθετα, επιλέγει να δείξει τα παρασκήνια. Υποστηρίζει ότι η συγγραφή του «Κορακιού» προχώρησε με την ακρίβεια και την αυστηρή συνέπεια ενός μαθηματικού προβλήματος.

EDGAR ALLAN POE & THE ALAN PARSONS PROJECT: ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ

Η συνάντηση της κορυφαίας γοτθικής λογοτεχνίας με την προοδευτική ροκ μουσική γέννησε το 1976 έναν από τους πιο εμβληματικούς δίσκους όλων των εποχών: το «TALES OF MYSTERY AND IMAGINATION». Ο ALAN PARSONS, ο ιδιοφυής μηχανικός ήχου που δούλεψε στο «The Dark Side

«Ο ΟΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΣΕΡ» – Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Αυτή η εικόνα αποτυπώνει την κινηματογραφική εισαγωγή του δίσκου. Ένα απομονωμένο, ερειπωμένο γοτθικό αρχοντικό στέκει κάτω από έναν φεγγαρόλουστο, συννεφιασμένο ουρανό. Η ομίχλη υψώνεται από μια σκοτεινή λίμνη, ενώ μια μοναχική φιγούρα (ένας ενήλικας άνδρας, ο αφηγητής) πλησιάζει, μεταφέροντας την αίσθηση της επερχόμενης καταστροφής.

ΑΝΑΜΠΕΛ ΛΗ - EDGAR ALLAN POE

Ήταν χρόνια και χρόνια πριν, σε ένα βασίλειο πλάι στη θάλασσα, που ζούσε μια κόρη που ίσως τη γνωρίζετε με το όνομα Άναμπελ Λη· κι αυτή η κόρη ζούσε χωρίς άλλη σκέψη παρά να μ’ αγαπά και να αγαπιέται από μένα.

ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ - EDGAR ALLAN POE (1)

Το ποίημα ξεκινά με την περίφημη περιγραφή μιας «ζοφερής μεσονύχτιας ώρας», όπου ο αφηγητής προσπαθεί να ξεχάσει τον πόνο του μέσα από παλιά βιβλία. Η εμφάνιση του κορακιού μετατρέπει τη

ULALUME: ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ EDGAR ALLAN POE

Η Προσωπική Τραγωδία πίσω από τους Στίχους Το 1847, ο EDGAR ALLAN POE βρίσκεται στη δίνη της απόλυτης απόγνωσης. Η πολυαγαπημένη του σύζυγος, VIRGINIA CLEMM, έχει μόλις υποκύψει στη φυματίωση μετά από χρόνια οδυνηρής ασθένειας. Μέσα σε αυτό το κλίμα πένθους και ψυχικής αποσύνθεσης, γεννιέται το «ΟΥΛΑΛΟΥΜ» — ένα ποίημα που δεν περιγράφει απλώς έναν θάνατο, αλλά την αδυναμία του ανθρώπου να ξεφύγει από τη μνήμη του. Το Τοπίο της Ψυχής Ο Πόε μας μεταφέρει σε ένα φανταστικό, εφιαλτικό τοπίο: τη θολή περιοχή του WEIR και την αμυδρή λίμνη του AUBER. Είναι Οκτώβρης, ο ουρανός έχει το χρώμα της στάχτης και τα φύλλα είναι μαραμένα. Εδώ, ο αφηγητής περιπλανιέται με την PSYCHE (την Ψυχή του), η οποία λειτουργεί ως η ενστικτώδης φωνή της αλήθειας. Όταν ένα απατηλό φως, το άστρο της ΑΣΤΑΡΤΗΣ, εμφανίζεται στον ορίζοντα προσφέροντας ελπίδα και λήθη, ο αφηγητής παρασύρεται. Όμως η Ψυχή του τρέμει. Το ένστικτό της γνωρίζει αυτό που το μυαλό αρνείται να θυμηθεί: ότι το μονοπάτι οδηγεί πίσω στο σημείο του πόνου. Η κορύφωση έρχεται μπροστά στην πόρτα ενός τάφου, όπου η επιγραφή γράφει το όνομα της χαμένης του αγαπημένης: ULALUME. Η Παγκόσμια

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΚΡΕΜΕΣ ΤΟΥ EDGAR ALLAN POE

Impia tortorum longas hic turba furores Sanguinis innocui, non satiata, aluit. Sospite nunc patria, fracto nunc funeris antρο, Mors ubi dira fuit vita salusque patent. (Quatrain composed for the gates of a market to be erected upon the site of the Jacobin Club House at Paris.)

Εικονογράφηση του Άρθουρ Ράκχαμ, 1935

 Ήμουν εξαντλημένος —μέχρι θανάτου εξαντλημένος από εκείνη τη μακρά αγωνία· και όταν τελικά με έλυσαν και μου επιτράπηκε να καθίσω, ένιωσα ότι οι αισθήσεις μου με εγκατέλειπαν. Η καταδίκη —η φρικτή απόφαση του θανάτου— ήταν ο

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΩΝ ΑΣΕΡ

Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΩΝ ΑΣΕΡ

EDGAR ALLAN POE

Καθ’ όλη τη διάρκεια μιας μουντής, σκοτεινής και άηχης φθινοπωρινής μέρας, όπου τα σύννεφα κρέμονταν χαμηλά και καταθλιπτικά στους ουρανούς, διέσχιζα μόνος, έφιππος, μια περιοχή της χώρας με παράξενα μελαγχολική όψη· και τελικά βρέθηκα, καθώς οι σκιές του δειλινού πλησίαζαν, σε απόσταση θέας από τον μελαγχολικό Οίκο των Άσερ.

Η ΜΑΣΚΑ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

EDGAR ALLAN POE

Ο «Κόκκινος Θάνατος» είχε ρημάξει τη χώρα από καιρό. Καμία επιδημία δεν υπήρξε ποτέ τόσο θανατηφόρα ή τόσο φρικιαστική. Το αίμα ήταν η ενσάρκωσή του και η σφραγίδα του — η κόκκινη φρίκη του αίματος. Υπήρχαν οξύτατοι πόνοι και ξαφνική ζάλη, και μετά άφθονη αιμορραγία από τους πόρους, με αποτέλεσμα την αποσύνθεση. Οι κατακόκκινες κηλίδες στο σώμα και ιδιαίτερα στο πρόσωπο του θύματος ήταν το σημάδι του λοιμού που τον απέκλειε από τη βοήθεια και τη συμπόνια των συνανθρώπων του. Και όλη η εξέλιξη, η εισβολή και η κατάληξη της νόσου, δεν διαρκούσε πάνω από μισή ώρα.

Όμως ο Πρίγκιπας Προσπέρο ήταν ευτυχισμένος, ατρόμητος και οξυδερκής. Όταν οι κτήσεις του αποδεκατίστηκαν στο μισό, κάλεσε κοντά του χίλιους υγιείς και ανάλαφρους φίλους από τους ιππότες και τις κυρίες της αυλής του, και μαζί τους αποσύρθηκε στη βαθιά απομόνωση ενός από τα οχυρωμένα αβαεία του.

Ήταν ένα οικοδόμημα τεράστιο και μεγαλοπρεπές, δημιούργημα του εκκεντρικού αλλά μεγαλειώδους γούστου του ίδιου του πρίγκιπα. Ένας ισχυρός και ψηλός τοίχος το περιέβαλλε. Αυτός ο τοίχος είχε σιδερένιες πύλες. Οι αυλικοί, αφού μπήκαν μέσα, έφεραν καμίνια και βαριές σφύρες και συγκόλλησαν τους σύρτες. Αποφάσισαν να μην αφήσουν καμία δίοδο εισόδου ή εξόδου στις ξαφνικές παρορμήσεις της απελπισίας που έρχονταν απ' έξω ή στις φρενίτιδες που γεννιούνταν μέσα.

Το αβαείο ήταν πλήρως εφοδιασμένο. Με τέτοιες προφυλάξεις, οι αυλικοί μπορούσαν να αψηφήσουν τη

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ EDGAR ALLAN POE

Αυτή την τόσο φρικιαστική και συνάμα τόσο απλή ιστορία που ξεκινώ να εξιστορώ, ούτε προσδοκώ ούτε απαιτώ να την πιστέψετε. Θα ήμουν πράγματι παράφρων αν περίμενα κάτι τέτοιο για μια υπόθεση όπου οι ίδιες μου οι αισθήσεις αρνούνται τη μαρτυρία τους. Κι όμως, δεν είμαι τρελός — και σίγουρα δεν ονειρεύομαι. Αύριο, όμως, πρόκειται να πεθάνω, και γι’ αυτό επιθυμώ σήμερα να ξαλαφρώσω την ψυχή μου. Σκοπός μου είναι να παρουσιάσω στον κόσμο, απλά, λακωνικά και δίχως σχόλια, μια σειρά από καθημερινά γεγονότα που συνέβησαν στο σπίτι μου. Αυτά τα γεγονότα, με τις ολέθριες συνέπειές τους, με τρομοκράτησαν, με βασάνισαν και με κατέστρεψαν. Ωστόσο, δεν θα επιχειρήσω να τα ερμηνεύσω. Για μένα ήταν πηγή φρίκης — σε πολλούς, όμως, θα

EDGAR ALLAN POE , ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Η ζωή του EDGAR ALLAN POE τελείωσε με έναν τρόπο που θα μπορούσε να είχε γράψει ο ίδιος σε

ένα από τα πιο σκοτεινά του διηγήματα: γεμάτος μυστήριο, αγωνία και αναπάντητα ερωτήματα.

Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΕΠΙΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΒΑΛΤΙΜΟΡΗ

Τον Οκτώβριο του 1849, ο Πόε βρέθηκε σε μια κατάσταση που κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να εξηγήσει πλήρως.

• Η Εξαφάνιση: Ενώ ταξίδευε από το Ρίτσμοντ προς τη Νέα Υόρκη, τα ίχνη του χάθηκαν για αρκετές ημέρες. Κανείς δεν γνωρίζει πού βρισκόταν ή τι του συνέβη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.