ΒΗΜΑ 1: Ορισμός της Έκτασης (Single Sitting)
Ο Πόε πίστευε ότι η συγκίνηση ενός έργου χάνεται αν ο αναγνώστης κάνει διάλειμμα.
Η απόφαση: Το ποίημα έπρεπε να διαβάζεται σε μία συνεδρία.
Το αποτέλεσμα: Όρισε το μήκος στους 108 στίχους, ώστε να είναι αρκετά μεγάλο για να αναπτύξει το θέμα, αλλά αρκετά μικρό για να κρατήσει την ένταση.
ΒΗΜΑ 2: Η Επιλογή του Αποτελέσματος (Effect)
Αντί να ξεκινήσει με μια ιστορία, ξεκίνησε με ένα συναίσθημα.
Η απόφαση: Ήθελε να προκαλέσει την αίσθηση της Ομορφιάς στην πιο αγνή της μορφή.
Ο Τόνος: Κατέληξε ότι η Μελαγχολία είναι ο πιο κατάλληλος τόνος για να εκφράσει κανείς την υψηλή ομορφιά.
ΒΗΜΑ 3: Ο Μηχανικός Άξονας (Το Refrain)
Χρειαζόταν μια λέξη-κλειδί που θα επαναλαμβανόταν συνεχώς για να χτιστεί η μονοτονία και ο τρόμος.
Η απόφαση: Η λέξη έπρεπε να είναι σύντομη και ηχηρή.
Η επιλογή: Κατέληξε στο «Nevermore» (Ποτέ πια), επειδή περιέχει το μακρύ, θρηνητικό φωνήεν «Ο».
ΒΗΜΑ 4: Ο Φορέας της Λέξης (Γιατί Κοράκι;)
Χρειαζόταν κάποιον ή κάτι που να επαναλαμβάνει τη λέξη χωρίς λογική σκέψη.
Η σκέψη: Αρχικά σκέφτηκε έναν παπαγάλο, αλλά τον απέρριψε ως μη-ποιητικό.
Η επιλογή: Το Κοράκι, ένα πουλί «κακού οιωνού», ταίριαζε απόλυτα με τον μελαγχολικό τόνο της νύχτας.
ΒΗΜΑ 5: Το Υπέρτατο Θέμα
Ο Πόε έθεσε στον εαυτό του το ερώτημα: «Τι είναι το πιο θλιβερό πράγμα στον κόσμο;».
Η απάντηση: Ο θάνατος.
Η κορύφωση: Ο θάνατος μιας όμορφης γυναίκας και η θλίψη του εραστή που έμεινε πίσω. Αυτό, κατά τον Πόε, είναι το πιο ποιητικό θέμα στην ανθρώπινη ιστορία.
ΒΗΜΑ 6: Η Συγγραφή από το Τέλος προς την Αρχή
Αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό μυστικό του. Δεν ξεκίνησε από την πρώτη στροφή.
Η τακτική: Έγραψε πρώτα τη στροφή της κορύφωσης (εκεί που ο εραστής ρωτά αν θα δει τη Λενώρα στον Παράδεισο και το Κοράκι απαντά «Ποτέ πια»).
Ο λόγος: Ήθελε να ορίσει το μέγιστο σημείο του πόνου και μετά να «χτίσει» τις προηγούμενες στροφές έτσι ώστε η ένταση να ανεβαίνει σταδιακά.
ΒΗΜΑ 7: Ο Χώρος και η Αντίθεση
Για να εντείνει την αίσθηση, τοποθέτησε τον ήρωα σε ένα κλειστό, πλούσια διακοσμημένο δωμάτιο (την κάμαρα).
Η αντίθεση: Η καταιγίδα και το σκοτάδι έξω, σε αντίθεση με τη σιωπή και τη μνήμη της Λενώρας μέσα. Η λευκή προτομή της Αθηνάς (της Σοφίας) πάνω από την πόρτα επιλέχθηκε για να κάνει αντίθεση με το μαύρο φτερωτό του Κορακιού.
Σύνοψη: Ο Πόε απέδειξε ότι η ποίηση δεν είναι μόνο συναίσθημα, αλλά και αρχιτεκτονική. Κάθε λέξη είναι ένας λίθος τοποθετημένος με ακρίβεια για να οδηγήσει τον αναγνώστη στην τελική συντριβή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.