του ΦΡΑΝΚ ΣΤΟΚΤΟΝ
Πάνω από τη μεγάλη πόρτα μιας παλιάς εκκλησίας που βρισκόταν σε μια ήσυχη πόλη μιας μακρινής χώρας, ήταν σκαλισμένη σε πέτρα η μορφή ενός μεγάλου Γρύπα. Ο γλύπτης παλιάς εποχής είχε κάνει τη δουλειά του με μεγάλη προσοχή, αλλά η εικόνα που είχε δημιουργήσει δεν ήταν ευχάριστη στην όψη. Είχε μεγάλο κεφάλι με τεράστιο ανοιχτό στόμα και άγρια δόντια. Από την πλάτη του ξεφύτρωναν μεγάλα
Με αυτόν τον ευφάνταστο τρόπο ο Θανάσης Ζήκας και η Εύη Σεϊτανίδου μας καλωσορίζουν στο νέο τους ταξίδι
Με αυτά τα γεμάτα λυρισμό λόγια, τα ΚΑΝΤΙΝΕΛΙΑμοιράζονται μαζί μας τη χαρά της ολοκλήρωσης. Σήμερα, ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΖΗΚΑΣ και η ΕΥΗ ΣΕΪΤΑΝΙΔΟΥ μίλησαν για πρώτη φορά για τον καινούριο τους δίσκο. Σε λίγες μόλις μέρες ετοιμάζονται να μας ξανασυστηθούν επίσημα, φέρνοντας έναν αέρα ανανέωσης στην ελληνική μουσική σκηνή.
ΟΙ 8 ΝΕΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΕΣ Ο δίσκος αποτελείται από οκτώ νέα τραγούδια με έντονο FOLK όσο και PROGRESSIVE χαρακτήρα. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη πρόταση που αγκαλιάζει όλο το φάσμα της δημιουργίας τους: «Από τη ρίζα ως το φύλλωμα απάνω». Η παράδοση συναντά τον πειραματισμό σε μια αρμονική συνύπαρξη που μόνο οι Καντινέλια ξέρουν να χτίζουν.
Ο θρύλος της LA LLORONA (Λα Γιορόνα), της «Κλαίουσας Γυναίκας», δεν είναι απλώς μια ιστορία τρόμου που διηγούνται οι γονείς στα παιδιά τους για να τα κρατήσουν μακριά από τα ποτάμια τη νύχτα. Είναι ένα από τα πιο ισχυρά πολιτισμικά αρχέτυπα της αμερικανικής ηπείρου, ένας μύθος που επιβιώνει για περισσότερους από πέντε αιώνες και έχει εξαπλωθεί σε δεκάδες λαούς, παίρνοντας σε κάθε περιοχή μια διαφορετική, αλλά εξίσου σπαρακτική μορφή.
Αν και το Μεξικό θεωρείται η «πατρίδα» του θρύλου, η φιγούρα της Γιορόνα συναντάται με εντυπωσιακή συχνότητα σε ολόκληρη την Κεντρική και Νότια Αμερική, αλλά και στις νοτιοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ:
ΣΤΟ ΜΕΞΙΚΟ: Είναι η κλασική γυναίκα με τα λευκά που περιπλανιέται στα κανάλια της
Ο ΜΙΛΕΡ περιγράφει τον ΣΕΦΕΡΗ στον ΚΟΛΟΣΣΟ ΤΟΥ ΜΑΡΟΥΣΙΟΥ ως το «αντίβαρο» στην πληθωρικότητα του ΚΑΤΣΙΜΠΑΛΗ.
Ο ΜΙΛΕΡ: Ήταν η έκρηξη, ο ενθουσιασμός, ο άνθρωπος που έψαχνε να αποτινάξει κάθε
Ποτέ δεν θα είχα πάει στην Ελλάδα, αν δεν ήταν μια κοπέλα ονόματι Μπέτυ που μου μίλησε γι' αυτήν σε ένα γεύμα. Ήμουν στο Παρίσι, κουρασμένος από την Ευρώπη, νιώθοντας τον επερχόμενο θάνατο του δυτικού πολιτισμού να πλανάται πάνω από τα κεφάλια μας σαν μαύρο σύννεφο. Η Μπέτυ μου είπε για το φως, για την καθαρότητα των γραμμών, για τους ανθρώπους που δεν είχαν μολυνθεί ακόμα από τη
ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΣΕ ΠΕΖΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ SAMUEL TAYLOR COLERIDGE Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ Έξω από την ορθάνοιχτη πόρτα ενός σπιτιού όπου γιο...
