«Χειμωνιάτικη χώρα των θαυμάτων»

Το «Χειμερινό τοπίο με πατινάζ, μια παγίδα πουλιών» του Μπρίγκελ δεν αφορά τα Χριστούγεννα, αλλά είναι συνώνυμο με τη χαρά του χειμώνα και την εορταστική περίοδο. Αυτός ο πίνακας απεικονίζει έναν χωρικό να κάνει πατινάζ σε μια παγωμένη λίμνη που περιβάλλεται από σπίτια καλυμμένα με χιόνι,

 

Τη νύχτα πριν απ’ τα Χριστούγεννα.

Το έργο «Παραμονή Χριστουγέννων» του Carl Larsson απεικονίζει έναν σουηδικό εορτασμό της γιορτής. Αυτό το έργο αποτυπώνει το πνεύμα της οικογενειακής ενότητας και της χριστουγεννιάτικης χαράς, ένα θέμα που έχει παγκόσμια απήχηση.

Κλέμεντ Κλαρκ Μουρ.(1779–1863).

Ο Αμερικανός λόγιος και δάσκαλος Clement Clarke Moore είχε μια μακρά καριέρα ως καθηγητής λογοτεχνίας.

Τη νύχτα πριν απ’ τα Χριστούγεννα.

Τη νύχτα πριν απ’ τα Χριστούγεννα στο σπίτι απ’ άκρη σ’ άκρη

ούτε ποντίκι δεν ξεμύτιζε, τα πάντα ήταν σε νάρκη.

Οι κάλτσες ήτανε προσεκτικά στο τζάκι κρεμασμένες,

για να τις βρούμε αύριο, πρωί-πρωί, με δώρα γεμισμένες.

Και τα παιδιά μες στα κρεβάτια τους και στα σκεπάσματά τους

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο» του Άλμπερτ Σεβαλιέ Τέιλερ, 1911

Ο Albert Chevallier Tayler (1862–1925) ήταν Άγγλος καλλιτέχνης που είχε μακρά σχέση με τη Σχολή Καλλιτεχνών Newlyn, μια ομάδα καλλιτεχνών που έζησαν και εργάστηκαν στο Newlyn και γύρω από την Κορνουάλη. Στη συνέχεια έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Καλλιτεχνών και είναι περισσότερο γνωστός για τους πίνακές του με παίκτες του κρίκετ. Αυτός ο γλυκός πίνακας μιας οικογένειας συγκεντρωμένης γύρω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο φωτισμένο με κεριά δεν είναι απαραίτητα χαρακτηριστικός του έργου του, αλλά αναδεικνύει την επιδέξια χρήση του διακριτικού φωτισμού και έχει μια πραγματικά χαρούμενη αίσθηση.

Η απογραφή στη Βηθλεέμ, ζωγραφισμένη από τον Πίτερ Μπρίγκελ το 1566, συνδυάζει τη βιβλική ιστορία και την καθημερινή ζωή σε ένα χειμωνιάτικο σκηνικό. Ο πίνακας δείχνει τη Μαρία και τον Ιωσήφ να μπαίνουν στη Βηθλεέμ ανάμεσα σε ένα πολυσύχναστο πλήθος, με παιδιά να παίζουν σε παγωμένες λίμνες. Αυτός ο πίνακας αποτυπώνει τη ζεστασιά και το πνεύμα της κοινότητας των Χριστουγέννων, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τα ταπεινά ξεκινήματα του Ιησού. Αυτό το έργο θα φέρει μια νοσταλγική, ζεστή αίσθηση στο σπίτι σας.

Ρωσική χριστουγεννιάτικη κάρτα

«Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Βίγκο Γιόχανσεν

«Χριστουγεννιάτικο Πρωί» του Τζόζεφ Κλαρκ

Η Εκκλησία του Φρειδερίκου σε Χιονισμένο Τοπίο (περίπου το 1801) είναι μια γαλήνια χειμωνιάτικη σκηνή, που αποτυπώνει την ομορφιά της εποχής.Χειμερινά τοπία από τον Caspar David Friedrich

Η Προσκύνηση των Μάγων του Λεονάρντο ντα Βίντσι, ένα κλασικό χριστουγεννιάτικο έργο. Αυτό το ημιτελές έργο, που δημιουργήθηκε γύρω στο 1481, απεικονίζει τη στιγμή που οι Τρεις Μάγοι δίνουν δώρα στον Ιησού το βρέφος. Αυτός ο πίνακας αποτυπώνει την ευλάβεια, την αγάπη και το δέος των Χριστουγέννων με έναν τρόπο που είναι ταυτόχρονα εμβληματικός και όμορφος. Η Προσκύνηση των Μάγων έχει μια αιθέρια, εκφραστική ποιότητα που είναι ιδανική για εορταστική διακόσμηση.

ΙΦΙΓΕΝΕΙΕΣ

 

Απο την παράσταση που δόθηκε εφέτος στα πλαίσια του 9ου bio-Mechanical Festival στον Πολιτιστικό Χώρο Αυλιδείας Αρτέμιδος

«Σκηνή χιονιού στο Argenteuil» του Claude Monet

Δεν είναι όλες οι χριστουγεννιάτικες ζωγραφιές θρησκευτικού χαρακτήρα. Αντίθετα, τιμά τα στοιχεία που οι άνθρωποι έχουν συνδέσει με την περίοδο των Χριστουγέννων. Σε αυτήν την περίπτωση, ο πίνακας του Claude Monet «Σκηνή χιονιού στο Argenteuil» μας μεταφέρει σε μια χιονισμένη μέρα στη Γαλλία πολύ καιρό πριν. Οι πινελιές και η επιλογή χρωμάτων του Monet αποτυπώνουν τη φευγαλέα φύση τόσο του φωτός όσο και του χιονιού της περιόδου των Χριστουγέννων.

«Η Προσκύνηση των Ποιμένων» του Ελ Γκρέκο.

«Η Προσκύνηση των Ποιμένων» του Ελ Γκρέκο.

Αυτός ο χριστουγεννιάτικος πίνακας του καλλιτέχνη Ελ Γκρέκο τιμά την ιστορία των βοσκών που επισκέφτηκαν το μωρό Ιησού μετά τη γέννησή του. Ο καλλιτέχνης ζωγράφισε τη σκηνή το 1614, τον τελευταίο χρόνο της ζωής του. Είναι ζωγραφισμένο με το χαρακτηριστικό στυλ του καλλιτέχνη, το οποίο περιλαμβάνει επιμήκη άκρα και δραματικό φωτισμό

XIONIΣΜΕΝΗ ΜΑΓΕΙΑ

 

Έντμουντ Ντουλάκ (1882-1953)
«Η Βασίλισσα του Χιονιού». Εικονογράφηση 1911 Ακουαρέλα, γκουάς, στυλό και μελάνι σε χαρτί 12 3/8x10 ίντσες. Μία από τις πιο εμβληματικές και όμορφες εικόνες από τον μεγάλο μάστορα της εικονογράφησης. «Πολλές χειμωνιάτικες νύχτες πετάει στους δρόμους και κρυφοκοιτάζει από τα παράθυρα και μετά ο πάγος παγώνει στα τζάμια σε υπέροχα σχέδια σαν λουλούδια»

Έρικ Σλόαν

1905 - 1985. Αχυρώνες Χάντινγκτον

Μόνος κι έρημος

Μόνος ήταν χρονιάρες μέρες ο κυρ Πάνος. Μόνος κι έρημος..

Τα παιδιά του φευγάτα στα ξένα.

Χριστούγεννα μονάχος του και δεν ήταν η πρώτη φορά..

Ούτε λόγος για να'ρθουν τούτες τις μέρες στο χωριό να τις περάσουνε μαζί με τον πατέρα. Ε δεν είναι κι εύκολο έλεγε ο έρμος. Δεν είναι στα χωράφια τους να πηγαίνουν και να φεύγουν ό,τι ώρα θέλουν. Αφεντικά έχουν έλεγε ο καψερός και πρέπει να υπακούνε αλλιώς θα χαλεύουν άλλη δουλειά.

Τη μέρα την πάλευε την μοναξιά. Όλο και κάποιος θα διάβαινε απ το σοκάκι θα του'λεγε μια καλημέρα μια καλησπέρα!

Θα πήγαινε και κείνος μέχρι τον καφενέ.

Κουτσά στραβά διάβαινε η μέρα. Στον καφενέ δεν πολυπήγαινε ο δόλιος γιατί σαν τον βλέπανε όλοι φώναζαν κέρασε τον Πάνο!

Κι αυτός να μην τους προσβάλει παρόλο που είχε ρίξει στην τσέπη του δυο τρεις δεκάρες για τον καφέ του δεχόταν. Περήφανος ήταν ο Πάνος! Περήφανος και γλεντζές! Κλαρίνο έπαιζε στα νιάτα του και πολύ καλό μάλιστα! Όλη η περιοχή ήξερε τι καλός κλαρινοπαίχτης ήταν!

Όταν πήγαινε στο καφενείο του λέγανε μωρ Πάνο,γιατί δεν το κρατάς το έρμο το όργανο να το λαλήσεις λίγο..

Από τότε που έφυγε η γυναίκα του δεν το'πιασε στα χέρια του.

Μονάχα σαν την σκέπασαν τα χώματα το'πιασε ο Πάνος και το λάλησε για το στερνό της

Εξερευνητικά ταξίδια στην ελληνική μυθολογία.

Ηρακλής και Άτλας (μεταξύ 1513 και 1515). Έργο του Ιταλού ζωγράφου Μπερναρντίνο Λουίνι.

Από την ειρηνική εισβολή του Διόνυσου στις Ινδίες, τις περιπλανήσεις του Περσέα στην Αφρική, όταν αναζητώντας τη Μέδουσα έφτασε ως την Αιθιοπία, τα ταξίδια του Ηρακλή στη Δυτική Μεσόγειο, για τα μήλα των Εσπερίδων και έξω από αυτήν για τα άλογα του Γηρυόνη, ως την Αργοναυτική εκστρατεία και την Οδύσσεια, έχουμε τη μυθολογική αφήγηση τολμηρών εξερευνήσεων. Η εκστρατεία του Διονύσου στην Ινδία

Tαινία ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ

 

 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

  https://popaganda.gr/

Γιάννη πες μας κάποια πράγματα για την προσωπική σου ιστορία, πως διασταυρώθηκαν η Γαλλία και η Ελλάδα στη ζωή σου; 

 Γεννήθηκα στη Γαλλία στις 21 Σεπτεμβρίου του 1970. Η μητέρα μου ήταν Γαλλίδα και ο πατέρας μου Έλληνας από το Ρέθυμνο. Ήταν εργάτης, σταμάτησε το σχολείο σε ηλικία 11 ετών και πήρε τα πρώτα του παπούτσια στα 13. Προέρχονταν από μια πάμφτωχη οικογένεια με οχτώ παιδιά. Στην άλλη πλευρά, η μητέρα μου κατάγονταν από μια οικογένεια καθηγητών. Η ίδια σπούδασε φιλοσοφία και εντάχθηκε στο κίνημα «Φρενέ» για την ελευθεριακή παιδαγωγική. Γνωρίστηκαν την εποχή της χούντας και έφυγαν στη Γαλλία, εκεί γεννήθηκα εγώ και μετά από λίγα χρόνια χώρισαν. Μεγάλωσα σε δύο σπίτια, όπου το ένα ήταν γεμάτο βιβλία μέχρι και στην τουαλέτα, ενώ στο άλλο δεν υπήρχε ούτε λεξικό. Νομίζω ότι ήδη από εκείνη την εποχή διαπίστωνα βιωματικά ότι οι ανισότητες δεν είναι μόνο οικονομικές αλλά και πολιτισμικές. Ο Μπουρντιέ έλεγε ότι ο πόλεμος δεν διεξάγεται μόνο στο ταξικό πεδίο. Διεξάγεται και στο πεδίο της γνώσης. Οπότε θεωρείς ότι οι αντιθέσεις της οικογένειας σου ήταν το πρώτο ερέθισμα για την πολιτικοποίηση σου; Σίγουρα οι ανισότητες των γονιών ήταν ερέθισμα. Ο πατέρας μου πέρασε μεγάλα διαστήματα ανεργίας κι εγώ έζησα μαζί του μέρες που μαζεύαμε μανιτάρια και χόρτα για να φάμε. Πολύ πριν διαβάσω, δηλαδή, αναλύσεις για τις ταξικές αντιθέσεις, είχα συγκροτήσει τις πρώτες μου αναπαραστάσεις. Η εκπαίδευση, επίσης, έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη ζωή μου. Φοιτούσα σ’ ένα εξουσιαστικό σχολείο με βία και ανταγωνισμό. Πέρασα, όμως, και δύο χρόνια, όταν χώρισαν οι γονείς μου και με κρατούσε ο παππούς μου που δεν πήγαινα σχολείο κι έκανα μαθήματα σπίτι μαζί του. Στη συνέχεια γνώρισα την ελευθεριακή παιδαγωγική, πρώτα ως φοιτητής κι έπειτα ως δάσκαλος και γοητεύτηκα. Η ζωή είναι χρόνος και κίνηση. Αν το σκεφτείς είναι ακριβώς αυτά που κλέβει το εκπαιδευτικό σύστημα από τα παιδιά. Τα μαθαίνει να σιωπούν και να κάθονται. Πλέον συμμετέχω σε πρωτοβουλίες ελευθεριακής παιδαγωγικής και στη Γαλλία και στην Ελλάδα με την ομάδα «Σκασιαρχείο». Το θεωρώ πολύ σημαντικό. Αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο δεν αρκεί μόνο η μάχη ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος. Τα ιδεολογικά ζάρια πέφτουν πολύ νωρίς. Η απελευθέρωση των παιδιών από τη σκληρή διαδικασία πειθάρχησης είναι προϋπόθεση για ένα διαφορετικό μέλλον. Με βάση, λοιπόν, αυτά συγκρότησες μια σαφή αντιεξουσιαστική πολιτική ταυτότητα; Ναι. Μου αρέσουν πολύ τα κείμενα του Μαρξ για την ανάλυση του καπιταλισμού αλλά συμφωνώ με τον Μπακούνιν ότι πρέπει να διαλύσουμε το κράτος, γιατί η εξουσία διαφθείρει αυτούς που την κατέχουν. Από κει και πέρα με επηρέασαν οι αναλύσεις του Φουκό για την κανονικότητα, τις φυλακές και την τεχνολογία. Στη δική μας εποχή ειδικά αποκτά μεγάλη σημασία αυτό, γιατί κάθε μέρα εκχωρούμε ένα κομμάτι της ελευθερίας μας στην τεχνολογία και θέτουμε την καθημερινότητα μας σε έλεγχο. Σκέψου αν διέθετε ο Χίτλερ τόσο εξελιγμένα τεχνολογικά – εποπτικά μέσα πόσο εφιαλτική θα ήταν η πραγματικότητα; Στη Γαλλία συμμετέχω σε μια συλλογικότητα κοντά στην Τουλούζη που είναι μέλος της αναρχικής ομοσπονδίας. Είμαστε ελευθεριακοί, οικολόγοι, αντιφασίστες, φεμινιστές κι έχουμε σχέση με το γαλλικό και το καταλονικό κίνημα. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ:https://popaganda.gr/people/o-giannis-gioulountas-pistevi-oti-to-dilimma-tis-epochis-mas-ine-outopia-i-distopia-ki-epilegi-to-proto/

Να μην Ζήσουμε σαν Δούλοι | Ντοκιμαντέρ |

Μια ταινία του Γιάννη Γιουλούντα - Διάρκεια 89′ Περίληψη: "Το "Να μην ζήσουμε σαν δούλοι" είναι ένα σύνθημα που συνοψίζει πολλά. Μέσω αυτού, ο Γιάννης Γιουλούντας έχει κάνει ένα τραγούδι και μια ταινία ώστε η μαρτυρία της αντίστασης και των εναλλακτικών λύσεων που αναπτύσσονται στην Ελλάδα να ταξιδέψει