Ο ΠΑΠΛΩΜΑΤΑΣ

Ένας τορβάς στην πλάτη, πιασμένος μ’ ένα φαρδύ ιμάντα, περασμένος λοξά, από τον ώμο ώς τη μέση. Μέσα στον τορβά διάφορα εργαλεία, υλικά ραπτικής και αρκετό αφράτο μπαμπάκι. Πασπαλισμένος από την κορυφή μέχρι τα νύχια με άσπρες νιφάδες μπαμπακιού, που του άσπριζαν τα μαλλιά, μουστάκια και φρύδια, περνούσε τα πρωινά από τις γειτονιές μας ο παπλωματάς. Στο ένα χέρι κρατάει ένα παράξενο εργαλείο, κάτι σαν πελώριο δοξάρι βιολιού, μακρύ ίσα με δύο μέτρα, που έχει πάνω του τεντωμένο ένα χοντρό βούνευρο για χορδή. Στον ώμο του έχει κρεμασμένο ένα χοντρό κι ένα μεγάλο ξύλινο εργαλείο στο σχήμα μιας οκάρικης μπουκάλας, με τον πάτο της να εξέχει περιμετρικά. Αν κρατούσες με το αριστερό χέρι το δοξάρι και με το δεξί χτυπούσες με αλλεπάλληλα χτυπήματα τη χορδή με τη ξύλινη μπουκάλα,  έτσι ώστε να σκαλώνει κάθε φορά ο πάτος της πάνω σε αυτήν, τότε της έδινες μια συνεχή παλμική δόνηση, τόσο έντονη, που έβγαζε ένα βαθύ και διαπεραστικό ήχο.

Τα στρώματα και τα παπλώματά μας ήταν παραγεμισμένα με μπαμπάκι και καμιά φορά και με μαλλί.