ΚΑΒΑΝΤΟΡΟΣ

 

ΕΛΥΜΝΙΩΝ ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ ΣΕ « ΕΛΥΤΕΙΟ » ΦΟΝΤΟ

ΕΛΥΜΝΙΩΝ ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ ΣΕ « ΕΛΥΤΕΙΟ » ΦΟΝΤΟ
( Ένα μικρό « Άξιον Εστί » της Λίμνης )
Γράφει ο Δημήτρης Αποστόλου - « Ελύμνιος »
(Από την ανέκδοτη συλλογή « ΕΛΥΜΝΙΑ – ΕΦΥΜΝΙΑ » )

Χαροποιήθηκα πριν κάποιο καιρό, ακούγοντας στο YOY TUBE μελλοποιημένα τραγούδια του Οδυσσέα Ελύτη…
« Η Παναγιά τα πέλαγα κρατούσε στην ποδιά της,
Τη Σίκινο, την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά της…»,
παρατηρώντας, πως τα φωτογραφικά εφέ που προβάλλονταν ( με τους στίχους ), δεν ήταν ούτε απ’ την Σίκινο, ούτε απ’ την Αμοργό…αλλά ήταν πλάνα εδώ, του δικού μας Ευβοϊκού…παρμένα σε κάτοψη απ’ τον « Καρακόλιθο », πλάϊ της « Ποσειδώνιας » Μονής Γαλατάκη…
Είναι φορές, π’ αναλογιζόμαστε εμείς οι βορειοευβοιώτες Ελύμνιοι, διαβάζοντας τον Ελύτη, πως…
« Τα νησιά με το σπόνδυλο κάποιανου Δία », μεταφέρονται εύστοχα…« (σ)τα νησιά με το σπόνδυλο κάποιανου Λίχα », εδώ, στα δικά μας του Κηναίου ακρωτηρίου Λιχαδονήσια !...
Ο Ποσειδώνας κι΄ο ‘Αη Νικόλας ο « Γαλατάκης » - η Νηρηίδα Γαλάτεια και τ΄όμορφο βοσκαρούδι ο ‘Ακης, ( Γαλάτεια + Άκης = Γαλατάκης ) αλλά κι΄οι Αιγές ( πυρώδες μετέωρο βλέπει ο Αριστοτέλης - να κι΄ο μετεωρίτης του βόρειου Ευβοϊκού, ο πρόσφατα ανακαλυφθείς ), συμπιλήματα όλα τούτα μυθιστορικών εννοιών, γεγονότων, συσχετισμών και σημερινών ερευνών, που διετηρήθησαν ανθεκτικά ως τις μέρες μας και που μπαίνουν σταδιακά από ανοιχτόμυαλους επιστήμονες στο δρόμο της τεκμηρίωσης ...
Παρασημαντικά εκστασιαζόμαστε στης Λυκόσουρας το λυκόφως – του υψηκάρινου Παρνασσού – θωρώντας τον Δευκαλίωνα ( τον έλληνα Νώε ) και την γυναίκα του Πύρρα…να ρίχνουνε πίσω τους (εδώ προς την Εύβοια)…λάας (λιθάρια) που γινόνταν ανθρώποι.
Αισθηματικά ατενίζουμε προς το ‘Ασέληνον - διπλανό όρος της Γκιώνας, θωρώντας σ’ ένα πούπουλο ύπνου τον Ενδυμίωνα, πανευτυχή και μακάριο στις θωπείες της νεαρής - « πριονισμένης από νοσταλγία » όμορφης Σεληνούλας…

Κι’ από το διπλανό…( σαν όπως φαινομενικά ο Βεζούβιος ), των αρχαίων Λαφύστιον - ηφαίστιον όρος, να εκτοξεύεται λά - βα και να επουλώνει το βαθύ και μακρύ ρήγμα της Αταλάντης…

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Η τραγωδία των περισσότερων καλών ανθρώπων είναι πως δεν έχουν ποτέ έτοιμη την απάντηση όταν δέχονται επίθεση.

Οι άλλοι, αντίθετα, εκμεταλλεύονται ακριβώς αυτή την ευαλωτότητα και κερδίζουν άδικες μάχες — γρήγορες, αποφασιστικές, οδυνηρές.

Όποιος έχει ειρηνικό πνεύμα και καθαρή συνείδηση βρίσκει τη σωστή απάντηση μόνο αργότερα — όταν η στιγμή έχει πια περάσει, όταν η μονομαχία έχει ήδη χαθεί.

Δεν είναι έλλειψη ευφυΐας, όχι.

Είναι μια μορφή καθαρότητας ψυχής… ίσως υπερβολικά αγνής για αυτόν τον κόσμο.

— Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

"Έρως και ψυχή"

Ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής αφηγείται την ιστορία αγάπης ανάμεσα στην πανέμορφη θνητή Ψυχή και τον θεό Έρωτα, που έπρεπε να ξεπεράσουν πολλά εμπόδια για να ενωθούν για πάντα. Ο Απουλήιος, τον 2ο αιώνα μ.Χ., διέσωσε το αρχαίο ελληνιστικό παραμύθι στις «Μεταμορφώσεις» του, παρουσιάζοντας την Ψυχή ως σύμβολο της ψυχής και τον Έρωτα ως τη θεϊκή αγάπη. Η ιστορία αυτή, γνωστή και ως «Η

Τα σκίτσα της μουσικής και η μουσική των σκίτσων ΔημήτρηςΤσιγάρας

https://organopaixtes.blogspot.com/

Το Θιαμπόλι είναι ένα είδος μικρής φλογέρας από λεπτό καλάμι. Το μήκος του είναι 20 με 25 εκατοστά με λοξοκομμένο το μέρος όπου φυσάει ο παίκτης και κλεισμένο με τον «πείρο», ένα είδος τάπας με λεπτή σχισμή για να περνά ο αέρας. Πάνω στον κύλινδρο και εκεί που τελειώνει ο πείρος ανοίγεται μια τετράγωνη συνήθως τρύπα και στη συνέχεια πιο κάτω έξι τρύπες μπροστά και μία πίσω που χρησιμεύουν για τη μελωδία.