Η Πλοκή: Μια Νύχτα Καταδίκης
Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια φανταστική, απόκοσμη τοποθεσία. Ο κεντρικός ήρωας, ο Δόκτωρ Τριφούλ, είναι ένας άνθρωπος που έχει απογυμνώσει την ιατρική από κάθε ίχνος ανθρωπισμού. Δέχεται να θεραπεύσει μόνο όσους έχουν να πληρώσουν αδρά.
Η πρώτη επίσκεψη: Μια φτωχή κοπέλα χτυπά την πόρτα του για τον ετοιμοθάνατο πατέρα της. Ο Τριφούλ την διώχνει γιατί δεν έχει χρήματα.
Η δεύτερη επίσκεψη: Η σύζυγος του ετοιμοθάνατου έρχεται με λίγα νομίσματα. Ο Τριφούλ αρνείται ξανά, θεωρώντας το ποσό εξευτελιστικό.
Η τρίτη επίσκεψη: Η μητέρα του ασθενούς φέρνει μια σημαντική περιουσία. Τότε μόνο ο γιατρός δέχεται να βγει μέσα στην καταιγίδα.
Η κορύφωση έρχεται όταν ο Τριφούλ φτάνει στην ετοιμόρροπη καλύβα και συνειδητοποιεί, με τρόμο που θυμίζει Έντγκαρ Άλαν Πόε, ότι ο ασθενής που καλείται να σώσει είναι ο ίδιος του ο εαυτός.
Η επιρροή του Ιουλίου Βερν απο τον Έντγκαρ Άλαν Πόε
Διαβάστε:
Ανάλυση της επιρροής του έργου στον κινηματογράφο τρόμου.
Μια φανταστική επιστολή του Βερν προς τον Πόε, όπου εξηγεί γιατί έγραψε το Φριτ-Φλακ.
Εξέταση της γλωσσολογικής δομής των ονοματοποιιών (γιατί επέλεξε αυτές τις συγκεκριμένες συλλαβές).
1. Το Δοκίμιο του 1864: Η Επίσημη Αναγνώριση
Ο Βερν ήταν ένας από τους πρώτους Γάλλους συγγραφείς που μελέτησαν σε βάθος τον Πόε, χάρη στις εξαιρετικές μεταφράσεις του Καρόλου Μποντλέρ. Το 1864, ο Βερν δημοσίευσε ένα εκτενές δοκίμιο με τίτλο «Ο Έντγκαρ Πόε και τα έργα του» (Edgar Poe et ses œuvres). Σε αυτό το κείμενο, ο Βερν αναλύει τη μεγαλοφυΐα του Αμερικανού συγγραφέα, επισημαίνοντας κάτι που θα γινόταν ο θεμέλιος λίθος του δικού του έργου: την ικανότητα του Πόε να κάνει το απίθανο να φαίνεται αληθοφανές μέσω της επιστημονικής λεπτομέρειας.
Ο Βερν γοητεύτηκε από τον τρόπο που ο Πόε χρησιμοποιούσε τη φυσική, τη μαθηματική λογική και την κρυπτογραφία (όπως στον «Χρυσό Σκαραβαίο»). Ωστόσο, άσκησε και κριτική, θεωρώντας ότι ο Πόε συχνά εγκατέλειπε την επιστήμη για χάρη του καθαρού τρόμου ή του υπερφυσικού, κάτι που ο Βερν προσπάθησε να αποφύγει στα δικά του «Παράδοξα Ταξίδια».
2. Από την «Περιπέτεια του Άρθουρ Γκόρντον Πιμ» στη «Σφίγγα των Πάγων»
Η πιο απτή απόδειξη αυτής της σχέσης είναι το μυθιστόρημα του Βερν «Η Σφίγγα των Πάγων» (Le Sphinx des glaces), το οποίο γράφτηκε ως
