Η ΣΙΩΠΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΚΡΑΥΓΗ: ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΑΔΙΑΝΟΗΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ

 

Ήταν Ιανουάριος του 1973. Στο Λονδίνο η παγωνιά τρυπούσε τα κόκαλα, όμως μέσα στα στούντιο της ABBEY ROAD, ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει. Οι PINK FLOYD —τέσσερις μορφές ανάμεσα σε αναλογικές κονσόλες και χιλιόμετρα μαγνητοταινίας— αναζητούσαν το σημείο όπου η μουσική

συναντά το μεταφυσικό. Δεν έφτιαχναν απλώς έναν δίσκο. Σκάβανε στα θεμέλια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ

Η Κλερ Τόρι, μια εικοσιπεντάχρονη τραγουδίστρια που επιβίωνε κάνοντας δεύτερες φωνές σε διαφημιστικά τζινγκλ, δέχτηκε ένα τηλεφώνημα εκείνη την Κυριακή. Ο μηχανικός ήχου ALAN PARSONS την χρειαζόταν επειγόντως. Η Κλερ δίστασε. Είχε εισιτήρια για τον Chuck Berry, και οι Pink Floyd δεν ήταν ακριβώς το είδος της. Όμως, η αμοιβή των 30 λιρών —διπλάσια λόγω Κυριακής— ήταν το ενοίκιο μιας εβδομάδας.

Όταν έφτασε στο Studio 3, το συγκρότημα της έπαιξε μια μελαγχολική ακολουθία πιάνου που είχε συνθέσει ο RICHARD WRIGHT. — «Τι θέλετε να τραγουδήσω;» ρώτησε, έτοιμη να σημειώσει στίχους. — «Τίποτα», απάντησε ο DAVID GILMOUR. «Δεν υπάρχουν λόγια. Σκέψου τον θάνατο. Σκέψου τη θνητότητα. Και απλώς… έκφρασέ το.»

Η Κλερ στάθηκε πίσω από το μικρόφωνο. Στις πρώτες δοκιμές προσπάθησε να ψιθυρίσει κοινότοπες φράσεις. Ο Gilmour την έκοψε ευγενικά. «Όχι λέξεις. Θέλουμε την κραυγή της ψυχής.» Τότε η Κλερ έκλεισε τα μάτια. Φαντάστηκε τον εαυτό της ως όργανο. Άφησε μια κραυγή που ξεκίνησε από τα έγκατα της ύπαρξης και ανέβηκε σε ύψη αδιανόητα, λυγίζοντας τις νότες ανάμεσα στην απόγνωση και την έκσταση. Όταν τελείωσε, ζήτησε συγγνώμη, νομίζοντας πως είχε φανεί υπερβολική. Έφυγε με τις 30 λίρες της, πεπεισμένη πως η ηχογράφηση θα κατέληγε στα σκουπίδια.

ΟΙ ΑΦΑΝΕΙΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΔΡΟΜΟΥ

Την ίδια ώρα, ο ROGER WATERS κυκλοφορούσε στους διαδρόμους με ένα πακέτο κάρτες. Πλησίαζε τεχνικούς και εργάτες, κάνοντας ωμές ερωτήσεις για τη βία και το τέλος.

Σταμάτησε τον GERRY O’DRISCOLL, τον θυρωρό των στούντιο. — «Τζέρι, φοβάσαι τον θάνατο;» Ο θυρωρός, με τη γαλήνη ενός ανθρώπου που έχει δει τα πάντα, απάντησε: — «Γιατί να φοβηθώ; Δεν υπάρχει λόγος. Κάποια στιγμή πρέπει να φύγεις. Οποιαδήποτε στιγμή είναι καλή.»

Αυτή η ωμή, καθημερινή σοφία έγινε η ραχοκοκαλιά του άλμπουμ.

Η «ΑΠΟΤΥΧΙΑ» ΕΝΟΣ ΘΡΥΛΟΥ

Στο διπλανό στούντιο, ο PAUL MCCARTNEY ηχογραφούσε με τους Wings. Ο Waters, θέλοντας να εκμεταλλευτεί την παρουσία του, τον κάλεσε για το ίδιο πείραμα. Όμως ο Paul, μαθημένος στη λάμψη των προβολέων, έδωσε απαντήσεις «έξυπνες», πνευματώδεις, σχεδόν σκηνοθετημένες.

Όταν ο Waters άκουσε το υλικό, το απέρριψε. Ο McCartney είχε αποτύχει στην «εξέταση» της ειλικρίνειας. Στον δίσκο που έμελλε να στοιχειώσει τη γενιά του, η φωνή ενός Beatle πετάχτηκε, γιατί δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί την αλήθεια ενός θυρωρού που δεν προσπαθούσε να φανεί τίποτα.

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ

Όταν η Κλερ Τόρι αγόρασε τον δίσκο εβδομάδες μετά, έμεινε άναυδη. Η κραυγή της ήταν εκεί, στο κέντρο του "THE GREAT GIG IN THE SKY". Χρειάστηκαν 32 χρόνια δικαστικών αγώνων για να αναγνωριστεί ως συν-συνθέτρια, αλλά η ιστορία είχε ήδη γραφτεί.

Ο δίσκος κλείνει με τον χτύπο μιας καρδιάς και τη φωνή του Gerry O'Driscoll να ψιθυρίζει την απόλυτη αλήθεια: «Δεν υπάρχει πραγματικά σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Για την ακρίβεια, όλα είναι σκοτεινά.»

---

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ

1. SPEAK TO ME "I've been mad for fucking years..." («Είμαι τρελός εδώ και γαμημένα χρόνια...»)

2. BREATHE (IN THE AIR) "Breathe, breathe in the air. Don't be afraid to care." («Ανάπνεε, ανάπνεε τον αέρα. Μη φοβάσαι να νοιάζεσαι.»)

3. ON THE RUN "Live for today, gone tomorrow, that's me, Ha-ha-ha!" («Ζήσε για το σήμερα, χάσου αύριο, αυτός είμαι εγώ, Χα-χα-χα!»)

4. TIME "Ticking away the moments that make up a dull day." («Χάνονται οι στιγμές που συνθέτουν μια ανιαρή μέρα.»)

5. THE GREAT GIG IN THE SKY "And I am not frightened of dying. Any time will do." («Και δεν φοβάμαι να πεθάνω. Οποιαδήποτε στιγμή είναι καλή.»)

6. MONEY "Grab that cash with both hands and make a stash." («Άρπαξε τα μετρητά και με τα δυο σου χέρια και κάνε κομπόδεμα.»)

7. US AND THEM "Us and Them. And after all we're only ordinary men." («Εμείς κι Εκείνοι. Και στο κάτω-κάτω είμαστε μόνο απλοί άνθρωποι.»)

8. ANY COLOUR YOU LIKE (Instrumental)

9. BRAIN DAMAGE "The lunatic is on the grass. Remembering games and daisy chains." («Ο τρελός είναι πάνω στο γρασίδι. Θυμάται παιχνίδια και μαργαρίτες.»)

10. ECLIPSE "Everything under the sun is in tune, but the sun is eclipsed by the moon." («Όλα κάτω από τον ήλιο είναι σε αρμονία, αλλά ο ήλιος επισκιάζεται από τη σελήνη.»)