ΟΤΑΝ Ο ΘΥΡΩΡΟΣ ΤΩΝ ABBEY ROAD «ΝΙΚΗΣΕ» ΤΟΝ PAUL MCCARTNEY

 Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές στα στούντιο ABBEY ROAD που η μουσική ιστορία θα μπορούσε να είχε γραφτεί διαφορετικά. Στο Studio 3, οι PINK FLOYD έχτιζαν το οικοδόμημα του "THE DARK SIDE OF THE MOON". Στο διπλανό στούντιο, ένας θρύλος, ο PAUL MCCARTNEY, ηχογραφούσε με το συγκρότημά του, τους WINGS.

Ο ROGER WATERS, στην αναζήτησή του για την απόλυτη ανθρώπινη αλήθεια, είχε μια ιδέα: να υποβάλει τον πρώην Beatle στο ίδιο «τεστ ειλικρίνειας» που έκανε σε όλους τους περαστικούς του στούντιο.

ΟΙ «ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ» ΤΟΥ PAUL

Ο Waters πλησίασε τον Paul και τη γυναίκα του, Linda, και τους κάλεσε μπροστά στο μικρόφωνο. Τους έδωσε τις περίφημες κάρτες με τις ερωτήσεις. Ήθελε ωμότητα. Ήθελε να ακούσει τον φόβο, τη βία και τη λύτρωση χωρίς φίλτρα.

• «Πότε ήταν η τελευταία φορά που υπήρξες βίαιος;» ρώτησε ο Waters.

• «Είχες δίκιο;»

• «Φοβάσαι τον θάνατο;»

Ο Paul McCartney, ο άνθρωπος που είχε δώσει χιλιάδες συνεντεύξεις και είχε μάθει να γοητεύει τα πλήθη, άρχισε να απαντά. Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα: Απαντούσε σαν σταρ.

ΓΙΑΤΙ «ΚΟΠΗΚΕ» Ο ΘΡΥΛΟΣ

Ο Paul προσπάθησε να είναι πνευματώδης. Έδινε έξυπνες ατάκες, έκανε χιούμορ, ήταν προσεκτικός και "cool". Οι απαντήσεις του ήταν καλλιτεχνικές, σχεδόν σκηνοθετημένες. Ήταν ο Paul McCartney που όλοι ήξεραν — ευχάριστος, ετοιμόλογος, αλλά... «θωρακισμένος».

Όταν ο Waters και ο Alan Parsons κάθισαν αργότερα να ακούσουν τις ηχογραφήσεις, η απογοήτευση ήταν φανερή. «Ήταν οι μόνες απαντήσεις που δεν μπορέσαμε να χρησιμοποιήσουμε», παραδέχτηκε αργότερα ο Waters. «Ήταν πολύ "περφόρμανς". Προσπαθούσε υπερβολικά να φανεί αστείος.»

Σε έναν δίσκο που απαιτούσε τη γυμνή ψυχή ενός ανθρώπου, η λάμψη του McCartney ήταν υπερβολική. Ο Waters δεν έψαχνε για έναν Beatle· έψαχνε για έναν άνθρωπο που θα του έλεγε την αλήθεια κατάματα, χωρίς να σκέφτεται τη δημόσια εικόνα του.

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ ΘΥΡΩΡΟΥ

Έτσι, συνέβη το αδιανόητο: Ο Paul McCartney κόπηκε στο μοντάζ. Η φωνή του πετάχτηκε στα σκουπίδια.

Στη θέση του, οι Floyd κράτησαν τη φωνή του GERRY O’DRISCOLL, του θυρωρού των στούντιο. Ο Gerry δεν ήταν σταρ, δεν είχε «εικόνα» να προστατέψει. Όταν ρωτήθηκε για τον θάνατο, απάντησε απλά και σταράτα: «Γιατί να φοβηθώ; Κάποια στιγμή πρέπει να φύγεις.»

Αυτή η ωμή, καθημερινή σοφία ενός απλού εργαζόμενου ήταν που νίκησε τη λάμψη του Paul. Στο "THE DARK SIDE OF THE MOON", η αλήθεια ενός θυρωρού αποδείχθηκε πολύ πιο ισχυρή από το ταλέντο ενός θρύλου.