ΑΝΑΜΠΕΛ ΛΗ - EDGAR ALLAN POE

Ήταν χρόνια και χρόνια πριν, σε ένα βασίλειο πλάι στη θάλασσα, που ζούσε μια κόρη που ίσως τη γνωρίζετε με το όνομα Άναμπελ Λη· κι αυτή η κόρη ζούσε χωρίς άλλη σκέψη παρά να μ’ αγαπά και να αγαπιέται από μένα.

Ήμουν παιδί κι ήταν παιδί, σε τούτο το βασίλειο πλάι στη θάλασσα, μα αγαπιόμασταν με μια αγάπη που ήταν παραπάνω από αγάπη — εγώ και η Άναμπελ Λη — με μια αγάπη που οι φτερωτοί Σεραφείμ των Ουρανών τη ζήλευαν, κι εμένα κι εκείνη.

Και γι' αυτό, πριν από καιρό, σε τούτο το βασίλειο πλάι στη θάλασσα, ένας άνεμος φύσηξε από ένα σύννεφο, παγώνοντας την πανέμορφη Άναμπελ Λη· έτσι που οι ευγενείς συγγενείς της ήρθαν και την πήραν μακριά από μένα, για να την κλείσουν σε ένα μνήμα, σε τούτο το βασίλειο πλάι στη θάλασσα.

Οι άγγελοι, που δεν ήταν ούτε μισό τόσο ευτυχισμένοι στον Ουρανό, μας φθόνησαν — ναι! — αυτός ήταν ο λόγος (όπως όλοι ξέρουν σε τούτο το βασίλειο πλάι στη θάλασσα) που ο άνεμος βγήκε από το σύννεφο τη νύχτα, παγώνοντας και σκοτώνοντας την Άναμπελ Λη μου.

Όμως η αγάπη μας ήταν πολύ πιο δυνατή από την αγάπη εκείνων που ήταν μεγαλύτεροι από εμάς — πολύ πιο σοφοί από εμάς — και ούτε οι άγγελοι ψηλά στους ουρανούς, ούτε οι δαίμονες κάτω από τη θάλασσα, θα μπορέσουν ποτέ να χωρίσουν την ψυχή μου από την ψυχή της πανέμορφης Άναμπελ Λη.

Γιατί το φεγγάρι ποτέ δεν λάμπει χωρίς να μου φέρει όνειρα της πανέμορφης Άναμπελ Λη· και τα αστέρια ποτέ δεν ανατέλλουν χωρίς να νιώσω τα φωτεινά μάτια της πανέμορφης Άναμπελ Λη· κι έτσι, όλη τη νύχτα, πλαγιάζω στο πλάι της αγαπημένης μου — της αγαπημένης μου — της ζωής και της νύφης μου, εκεί στο μνήμα της πλάι στη θάλασσα — στον τάφο της πλάι στη θάλασσα που βογκά.

---

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΣΗΣ

• Στίχοι: 41 στίχοι.

• Λέξεις: 318 λέξεις.

• Ύφος: Παραμυθένιο, μελαγχολικό και ρυθμικό, δίνοντας έμφαση στην επανάληψη της φράσης «πλάι στη θάλασσα» που λειτουργεί ως ηχώ.

Η σύγκριση ανάμεσα στη Λενώρα («Το Κοράκι») και την Άναμπελ Λη («Άναμπελ Λη») αποκαλύπτει την εξέλιξη του EDGAR ALLAN POE από την απόλυτη απόγνωση προς μια μορφή μεταφυσικής πίστης. Παρόλο που και οι δύο αντιπροσωπεύουν τη χαμένη του σύζυγο, Virginia, ο τρόπος που ο ποιητής διαχειρίζεται τον θάνατό τους διαφέρει ριζικά.

---

ΛΕΝΩΡΑ VS. ΑΝΑΜΠΕΛ ΛΗ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ	ΛΕΝΩΡΑ (THE RAVEN)	ΑΝΑΜΠΕΛ ΛΗ (ANNABEL LEE)
Η Φύση της Απώλειας	Οριστική και αμετάκλητη.	Προσωρινή και σωματική μόνο.
Η Στάση του Ποιητή	Παθητική, θρηνεί μέσα στο σκοτάδι.	Ενεργητική, την αναζητά στα αστέρια.
Το Σύμβολο	Το Κοράκι (ο θάνατος ως δεσμοφύλακας).	Η Θάλασσα (ο θάνατος ως αιώνια αγκαλιά).
Η Κατάληξη	Ψυχική κατάρρευση («Ποτέ πια»).	Πνευματική ένωση («Πλαγιάζω πλάι της»).
Ο Χώρος	Ένα κλειστό, πνιγηρό δωμάτιο.	Ένα ανοιχτό, απέραντο βασίλειο.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΠΟΕ

1. Η Λενώρα: Ο Τρόμος του Κενού

Στο «Κοράκι», ο Πόε επικεντρώνεται στο κενό. Η Λενώρα είναι μια ανάμνηση που σβήνει και ο αφηγητής βασανίζεται από την ιδέα ότι δεν θα την ξαναδεί ποτέ, ούτε καν στον Παράδεισο. Το Κοράκι είναι εκεί για να του θυμίζει ότι ο θάνατος είναι ένας τοίχος. Εδώ, ο Πόε εκφράζει τον απόλυτο φόβο του θνητού ανθρώπου μπροστά στο άγνωστο.

2. Η Άναμπελ Λη: Η Νίκη της Αγάπης

Γραμμένο λίγο πριν το δικό του τέλος, το ποίημα αυτό δείχνει έναν Πόε που έχει «συμφιλιωθεί» με το μοιραίο. Η Άναμπελ Λη δεν είναι χαμένη· η ψυχή της είναι δεμένη με τη δική του. Δεν υπάρχει πια το «Ποτέ πια». Αντίθετα, υπάρχει η πεποίθηση ότι ούτε άγγελοι ούτε δαίμονες μπορούν να χωρίσουν δύο ερωτευμένους. Ο θάνατος εδώ δεν είναι το τέλος, αλλά μια άλλη κατάσταση ύπαρξης.

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Αν η Λενώρα είναι το ποίημα της λογικής που συγκρούεται με το παράλογο του θανάτου, η Άναμπελ Λη είναι το ποίημα του συναισθήματος που θριαμβεύει πάνω στη φθορά. Ο Πόε ξεκίνησε την καριέρα του περιγράφοντας τον θάνατο ως έναν «δαίμονα που ονειρεύεται» και την τελείωσε περιγράφοντάς τον ως ένα «φεγγάρι που φέρνει όνειρα».