Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ(1): ΚΕΡΚΥΡΑ

Ο OSCAR WILDE ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΤΟ Χρονικό Μιας Αισθητικής Αναγέννησης

Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ (ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1877)

Ο OSCAR WILDE, σε ηλικία 22 ετών, συνοδεύει τον μέντορά του και καθηγητή Αρχαίας Ιστορίας JOHN MAHAFFY σε ένα ταξίδι που έμελλε να σφραγίσει την αισθητική του ταυτότητα. Αν και ξεκίνησαν για την Ιταλία, ο MAHAFFY τον οδηγεί στην Ελλάδα, ελπίζοντας να τον αποτρέψει από τον καθολικισμό και να τον στρέψει στον παγανισμό. Από την Κέρκυρα έως την Αθήνα, ο WILDE βιώνει την Ελλάδα όχι ως ερείπιο, αλλά ως ζωντανό θαύμα. Η εμβληματική του φωτογραφία με τη φουστανέλα, τραβηγμένη στο στούντιο του ΠΕΤΡΟΥ ΜΩΡΑΪΤΗ στην οδό Αιόλου, παραμένει το αθάνατο τεκμήριο αυτής της μεταμόρφωσης.

ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΠΟΙΗΜΑ: SANTA DECCA

Γραμμένο στην Κέρκυρα, το σονέτο αυτό είναι η κραυγή του ποιητή για την απώλεια του αρχαίου κάλλους και η αναζήτηση μιας κρυφής θεότητας μέσα στο ελληνικό τοπίο.

THE ORIGINAL TEXT

“The Gods are dead: no longer do we bring To grey-eyed Pallas crowns of olive-leaves! Demeter’s child no more hath tithe of sheaves, And in the noon the careless shepherds sing, For Pan is dead, and all the wantoning By secret glade and devious haunt is o’er: Young Hylas seeks the water-springs no more; Great Pan is dead, and Mary’s son is King.

And yet–perchance in this sea-tranced isle, Chewing the bitter fruit of memory, Some God lies hidden in the asphodel. Ah Love! If such there be, then it were well For us to fly his anger: nay, but see, The leaves are stirring: let us watch awhile.”

Η ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ (ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ)

«Οι Θεοί πέθαναν: δεν προσφέρουμε πια Στη γλαυκόφθαλμη Παλλάδα στεφάνια από φύλλα ελιάς! Το παιδί της Δήμητρας δεν δέχεται πια τη δεκάτη των δεματιών, Και το μεσημέρι οι αμέριμνοι βοσκοί τραγουδούν, Γιατί ο Πάνας πέθανε, και όλα τα ερωτικά παιχνίδια Σε κρυφά ξέφωτα και απόμερα λημέρια τελείωσαν: Ο νεαρός Ύλας δεν αναζητά πια τις πηγές των υδάτων· Ο μέγας Πάνας πέθανε, και ο γιος της Μαρίας είναι Βασιλιάς.

Κι όμως – ίσως σε αυτό το θαλασσοφίλητο νησί, Μασώντας τον πικρό καρπό της μνήμης, Κάποιος Θεός να κρύβεται ανάμεσα στους ασφόδελους. Αχ Αγάπη μου! Αν υπάρχει ένας τέτοιος, τότε καλά θα ήταν Να αποφύγουμε την οργή του: μα όχι, κοίτα, Τα φύλλα σαλεύουν: ας παραμονέψουμε για λίγο.»

ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Το «SANTA DECCA» αποτελεί την απόλυτη καταγραφή της μελαγχολίας του WILDE.

• Η Θεολογική Σύγκρουση: Η διαπίστωση «Mary’s son is King» (Ο γιος της Μαρίας είναι Βασιλιάς) υποδηλώνει την επικράτηση του χριστιανικού ασκητισμού πάνω στην παγανιστική χαρά.

• Οι Μυθολογικές Αναφορές: Η χρήση ονομάτων όπως Παλλάδα, Δήμητρα και Ύλας δεν είναι διακοσμητική· είναι μια προσπάθεια του WILDE να ξαναζωντανέψει το αρχαίο πάνθεον μέσα από τις λέξεις.

• Η Αισθητική της Μνήμης: Ο «πικρός καρπός της μνήμης» συμβολίζει την επίγνωση ότι ο αρχαίος κόσμος έχει χαθεί, αλλά η «κίνηση των φύλλων» στο τέλος αφήνει μια υπόνοια ότι η Ομορφιά είναι αθάνατη και απλώς περιμένει να ανακαλυφθεί ξανά.

Δημοσιεύσεις: Το ποίημα περιλήφθηκε στην πρώτη συλλογή του WILDE με τίτλο «POEMS» (1881), αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές για τον λυρισμό και την κλασική του παιδεία, ενώ παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα έργα της «ελληνικής» περιόδου του συγγραφέα.