ΑΛΡΑΟΥΝΕΣ: ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΦΥΛΑΧΤΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΛΡΑΟΥΝΕΣ: ΤΑ ΖΩΝΤΑΝΑ ΦΥΛΑΧΤΑ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ

ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

Οι «Αλραούνες» (Alraune) ήταν μικρά ομοιώματα ή κούκλες φτιαγμένες από τη ρίζα του μανδραγόρα, οι οποίες θεωρούνταν τα πολυτιμότερα μαγικά αντικείμενα που μπορούσε να κατέχει μια οικογένεια στον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση. Το όνομά τους προέρχεται από την αρχαία γερμανική λέξη που σημαίνει «ψίθυρος» ή «κρυφό μυστικό».

Η ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΡΙΖΑΣ

Η κατοχή μιας Αλραούνας δεν ήταν απλή υπόθεση, καθώς το φυτό θεωρούνταν ζωντανό πλάσμα που απαιτούσε συνεχή φροντίδα για να προσφέρει τις υπηρεσίες του:

Η Ένδυση: Ο ιδιοκτήτης έπρεπε να ντύνει τη ρίζα με πολυτελή υφάσματα, συνήθως λευκά μεταξωτά πουκάμισα, τα οποία άλλαζε κάθε εβδομάδα.

Το Λουτρό: Κάθε Παρασκευή ή σε κάθε νέα σελήνη, η ρίζα έπρεπε να πλένεται προσεκτικά με ζεστό κρασί ή νερό πηγής.

Η Διατροφή: Σε ορισμένες παραδόσεις, οι ιδιοκτήτες «τάιζαν» την Αλραούνα προσφέροντάς της συμβολικά φαγητό και ποτό σε κάθε γεύμα, πιστεύοντας ότι αν την παραμελούσαν, η κούκλα θα άρχιζε να ουρλιάζει και θα έφερνε δυστυχία στο σπίτι.

ΟΙ ΜΑΓΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Μια ευχαριστημένη Αλραούνα πρόσφερε στον κάτοχό της απίστευτα προνόμια:

Πολλαπλασιασμός του Πλούτου: Υπήρχε η δοξασία ότι αν έβαζες ένα χρυσό νόμισμα δίπλα στην Αλραούνα το βράδυ, το επόμενο πρωί θα έβρισκες δύο.

Προφητείες: Πιστευόταν ότι οι ρίζες αυτές μπορούσαν να «ψιθυρίσουν» το μέλλον ή να προειδοποιήσουν τον ιδιοκτήτη για επερχόμενους κινδύνους μέσα στον ύπνο του.

Αήττητο: Στην ιστορία της Γερμανίας, πολλοί πίστευαν ότι όποιος έφερε μια Αλραούνα πάνω του στη μάχη ή σε μια δίκη, ήταν αδύνατον να χάσει.

Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Η Αλραούνα θεωρούνταν οικογενειακό κειμήλιο, αλλά η μεταβίβασή της ήταν ριψοκίνδυνη. Ο τελευταίος κάτοχος έπρεπε να την κληροδοτήσει στον μικρότερο γιο του, υπό τον όρο ότι θα έβαζε ένα κομμάτι ψωμί και ένα νόμισμα στο φέρετρο του πατέρα του. Αν ο γιος πέθαινε πριν από τον πατέρα, η Αλραούνα περνούσε στον μεγαλύτερο γιο, αλλά μόνο αν εκείνος ολοκλήρωνε την ίδια ιεροτελεστία.