Η ΓΕΡΑΚΙΝΑ

 

 Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΑΚΙΝΑΣ ΡΟΚΑΝΗ Η Γερακίνα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, η ΓΕΡΑΚΙΝΗ ΡΟΚΑΝΗ, που γεννήθηκε το 1854 στη συνοικία Τσακαλάδες της Νιγρίτας Σερρών. Ήταν μια κοπέλα ιδιαίτερα αγαπητή, με ευγενικό χαρακτήρα και απαράμιλλη ομορφιά που θάμπωνε τους νέους του χωριού. Η καρδιά της, όμως, ανήκε στον ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΓΚΟΣΤΙΝΟ. Η μοίρα, όμως, έγραψε ένα τραγικό τέλος. Σε ηλικία μόλις 16 ετών, η Γερακίνα πήγε στο πηγάδι της γειτονιάς για νερό. Καθώς έριχνε τον κουβά, έχασε την ισορροπία της και έπεσε στο κενό. Ο Τριαντάφυλλος, ακούγοντας τις φωνές, έσπευσε αμέσως και κατέβηκε στο πηγάδι με σχοινί για να τη σώσει. Μετά από μια δραματική προσπάθεια, κατάφερε να την ανασύρει, αλλά η κοπέλα ήταν ήδη νεκρή. Λίγο καιρό μετά, ο Τριαντάφυλλος πέθανε κι αυτός από τη μεγάλη του θλίψη. Αυτή η ιστορία ταξίδεψε από στόμα σε στόμα, έγινε δημοτικό τραγούδι και χορεύεται μέχρι σήμερα σε όλη την Ελλάδα. Παρά το τραγικό της υπόβαθρο, ο ρυθμός παραμένει εύθυμος, εστιάζοντας στην ομορφιά της και στην πρόθεση του νέου να την παντρευτεί, αφήνοντας την τελική πτώση στη σιωπή των στίχων. Ο TED ALEVIZOS (Θεόδωρος Αλεβίζος) υπήρξε μια κομβική, αν και συχνά παραγνωρισμένη από το ευρύ κοινό, μορφή στην αυγή της καριέρας της Joan Baez. Η συνάντησή τους το 1959 στη Βοστώνη δεν ήταν απλώς μια επαγγελματική γνωριμία, αλλά μια καλλιτεχνική μαθητεία που διαμόρφωσε την ταυτότητα της μελλοντικής "βασίλισσας της folk". Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ CLUB 47 Το 1959, η Joan Baez ήταν μια νεαρή φοιτήτρια που έκανε τα πρώτα της βήματα στις folk σκηνές του Cambridge της Μασαχουσέτης. Ο TED ALEVIZOS, ένας έμπειρος βαρύτονος με βαθιά γνώση της παγκόσμιας παραδοσιακής μουσικής και της κλασικής παιδείας, διέκρινε αμέσως το σπάνιο μέταλλο της φωνής της. Ο Ρόλος του Μέντορα: Ο Αλεβίζος δεν ήταν απλώς ένας συνεργάτης. Ήταν ο άνθρωπος που "ξεκλείδωσε" το ρεπερτόριό της. Της έμαθε πώς να προσεγγίζει τις μπαλάντες με σεβασμό στην παράδοση, αλλά και με την απαραίτητη συναισθηματική ένταση. Η Επιρροή στο Ρεπερτόριο: Πολλοί υποστηρίζουν ότι η στροφή της Baez προς τα παραδοσιακά τραγούδια και τις λυρικές ερμηνείες οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις δικές του υποδείξεις και στην κοινή τους μελέτη πάνω σε υλικό που εκείνος γνώριζε καλά.