Ο ΣΙΝΤ ΜΠΑΡΕΤ (SYD BARRETT)

Η συνάντηση της 5ης Ιουνίου 1975 στα Abbey Road Studios παραμένει μία από τις πιο απόκοσμες και τραγικές συμπτώσεις στην ιστορία της μουσικής.

Εκείνη την ημέρα, οι ΠΙΝΚ ΦΛΟΪΝΤ έκαναν τη μείξη για το "SHINE ON YOU CRAZY DIAMOND", ένα τραγούδι που είχαν γράψει ως έναν απέραντο φόρο τιμής στον ΣΙΝΤ ΜΠΑΡΕΤ.

---

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ "ΞΕΝΟΥ"

Ενώ το συγκρότημα δούλευε πάνω στον ήχο, ένας άνδρας μπήκε ήσυχα στο δωμάτιο ελέγχου. Ήταν υπέρβαρος, με εντελώς ξυρισμένο κεφάλι και ξυρισμένα φρύδια. Φορούσε ένα λευκό κοντομάνικο πουκάμισο και κρατούσε μια πλαστική σακούλα.

Τα μέλη του συγκροτήματος τον κοίταξαν, αλλά δεν τον αναγνώρισαν.

• Ο ΝΙΚ ΜΕΪΣΟΝ νόμιζε ότι ήταν κάποιος τεχνικός της EMI.

• Ο ΡΟΤΖΕΡ ΓΟΥΟΤΕΡΣ πίστεψε ότι ήταν κάποιος φίλος του Γκίλμουρ.

• Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΚΙΛΜΟΥΡ υπέθεσε ότι ήταν κάποιος από το προσωπικό του στούντιο.

Πέρασαν αρκετά λεπτά μέχρι να συνειδητοποιήσουν ότι ο άνθρωπος που στεκόταν μπροστά τους, σχεδόν αγνώριστος, ήταν ο ίδιος ο ΣΙΝΤ ΜΠΑΡΕΤ. Η σύμπτωση ήταν ανατριχιαστική: ο Σιντ εμφανίστηκε ακριβώς τη στιγμή που τραγουδούσαν γι' αυτόν.

Η ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΠΟΥ ΡΑΓΙΣΕ ΚΑΡΔΙΕΣ

Όταν η ταυτότητά του αποκαλύφθηκε, το κλίμα πάγωσε. Ο Ρότζερ Γουότερς ξέσπασε σε κλάματα. Ο Σιντ στεκόταν εκεί, βουρτσίζοντας τα δόντια του με μια οδοντόβουρτσα που έβγαλε από τη σακούλα του.

Όταν τον ρώτησαν τι γνώμη είχε για το τραγούδι που άκουγε (το δικό του "εγκώμιο"), ο Σιντ απάντησε με μια τρομακτική απλότητα:

"Ακούγεται λίγο παλιό, έτσι δεν είναι;" ("Sounds a bit old, doesn't it?")

Προσφέρθηκε να βοηθήσει στις ηχογραφήσεις, λέγοντας πως ήταν έτοιμος να παίξει την κιθάρα του, αλλά ήταν φανερό ότι δεν είχε καμία επαφή με την πραγματικότητα της κατάστασής του.

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ

Αργότερα εκείνη την ημέρα, υπήρχε ένα πάρτι για τον γάμο του ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΚΙΛΜΟΥΡ στην καντίνα του στούντιο. Ο Σιντ κάθισε για λίγο, έφαγε και μετά, χωρίς να πει λέξη σε κανέναν, σηκώθηκε και έφυγε.

Ήταν η τελευταία φορά που τα τέσσερα μέλη των ΠΙΝΚ ΦΛΟΪΝΤ είδαν τον ιδρυτή τους μαζί. Δεν τον ξαναείδαν ποτέ μέχρι τον θάνατό του, τριάντα χρόνια αργότερα.

ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΣΤΟ "WISH YOU WERE HERE"

Αυτή η επίσκεψη άλλαξε το βάρος του δίσκου. Το "WISH YOU WERE HERE" σταμάτησε να είναι απλώς ένας δίσκος για την απουσία και έγινε ένας δίσκος για την απώλεια που μπορείς να αγγίξεις.

• SHINE ON YOU CRAZY DIAMOND: Οι στίχοι "Remember when you were young, you shone like the sun" απέκτησαν μια νέα, οδυνηρή σημασία.

• WISH YOU WERE HERE: Το ομώνυμο κομμάτι έγινε ο παγκόσμιος ύμνος για όποιον νιώθει ότι ο αγαπημένος του άνθρωπος είναι εκεί σωματικά, αλλά η ψυχή του έχει "μουδιάσει" ή χαθεί.

Ο ΣΙΝΤ ΜΠΑΡΕΤ (SYD BARRETT), γεννημένος ως ΡΟΤΖΕΡ ΚΙΘ ΜΠΑΡΕΤ, δεν ήταν απλώς ο

ιδρυτής των ΠΙΝΚ ΦΛΟΪΝΤ· ήταν ο «Τρελός Διαμάντι» (Crazy Diamond) που έδωσε στο συγκρότημα το όνομά του, τον πρώτο του ήχο και την αιώνια πηγή της μελαγχολίας του.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΚΕΪΜΠΡΙΤΖ

Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1946 στο Κέιμπριτζ. Ήταν ένα παιδί γεμάτο φως, ταλαντούχο στη ζωγραφική και τη μουσική. Ο θάνατος του πατέρα του όταν ο Σιντ ήταν 14 ετών τον σημάδεψε βαθιά, αλλά η μητέρα του τον ενθάρρυνε να διοχετεύσει τη θλίψη του στην τέχνη. Στο σχολείο γνώρισε τον ΡΟΤΖΕΡ ΓΟΥΟΤΕΡΣ και τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΚΙΛΜΟΥΡ, με τους οποίους μοιραζόταν το πάθος για τα μπλουζ.

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΝΚ ΦΛΟΪΝΤ (1965–1967)

Το 1965, στο Λονδίνο, ο Σιντ ένωσε τους Pink Anderson και Floyd Council (δύο παλιούς μπλουζίστες) για να βαφτίσει τους THE PINK FLOYD SOUND.

• Ο Δημιουργός: Ήταν ο απόλυτος ηγέτης. Έγραψε σχεδόν όλα τα κομμάτια του πρώτου άλμπουμ THE PIPER AT THE GATES OF DAWN (1967).

• Ο Ήχος: Η μουσική του ήταν ένα μείγμα παιδικής αθωότητας, παραμυθιών και ψυχεδελικού πειραματισμού. Χρησιμοποιούσε αναπτήρες Zippo για να παίζει την κιθάρα του (slide), δημιουργώντας απόκοσμους ήχους.

Η ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ (1968)

Η δόξα ήρθε γρήγορα και ο Σιντ δεν άντεξε το βάρος της. Η υπερβολική χρήση LSD, σε συνδυασμό με μια λανθάνουσα ψυχική ασθένεια (πιθανότατα σχιζοφρένεια), τον οδήγησαν στην απομόνωση.

• Στις συναυλίες, συχνά στεκόταν ακίνητος, ξεκουρδίζοντας μία χορδή για ώρες ή κοιτάζοντας το κενό.

• Τον Απρίλιο του 1968, τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να συνεχίσουν χωρίς αυτόν, με τον ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΚΙΛΜΟΥΡ να παίρνει οριστικά τη θέση του.

Η ΣΟΛΟ ΚΑΡΙΕΡΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ

Προσπάθησε να βγάλει δύο σόλο άλμπουμ (THE MADCAP LAUGHS και BARRETT), με τη βοήθεια του Γκίλμουρ και του Γουότερς, αλλά η διαδικασία ήταν επίπονη. Ο Σιντ δεν μπορούσε πια να ακολουθήσει δομές.

Το 1972, εγκατέλειψε οριστικά τη μουσική βιομηχανία. Επέστρεψε στο σπίτι της μητέρας του στο Κέιμπριτζ, άλλαξε το όνομά του ξανά σε ΡΟΤΖΕΡ, και πέρασε τα υπόλοιπα 30 χρόνια της ζωής του ζωγραφίζοντας και φροντίζοντας τον κήπο του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Πέθανε στις 7 Ιουλίου 2006 από καρκίνο στο πάγκρεας. Αν και έπαιξε μόνο στον πρώτο δίσκο των ΠΙΝΚ ΦΛΟΪΝΤ, η απουσία του έγινε το κεντρικό θέμα στα μεγαλύτερα έργα τους:

• WISH YOU WERE HERE: Ένας ολόκληρος δίσκος-αφιέρωμα σε αυτόν.

• THE DARK SIDE OF THE MOON: Η θεματική της τρέλας αντλεί έμπνευση από τη δική του κατάρρευση.

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΥΜΠΑΝ: ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΙΝΤ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΛΟΝΔΙΝΟ, 1967.

 Ενώ ο κόσμος μάθαινε ακόμα να ακούει rock 'n' roll, μια παρέα φοιτητών αρχιτεκτονικής και ένας χαρισματικός ζωγράφος από το Κέιμπριτζ αποφάσισαν να παίξουν τον ήχο των άστρων. Το THE PIPER AT THE GATES OF DAWN δεν ήταν απλώς ένας δίσκος· ήταν η μεγάλη έκρηξη (Big Bang) της ψυχεδέλειας, με τον ΣΙΝΤ ΜΠΑΡΕΤ στον ρόλο του δημιουργού και του θύματος ταυτόχρονα. Η ΕΝΑΡΞΗ: ASTRONOMY DOMINE Ο δίσκος ξεκινά με το ASTRONOMY DOMINE. Τα παράσιτα του διαστήματος, τα ονόματα των πλανητών που ψιθυρίζονται σαν ξόρκια και η κιθάρα του Σιντ που "κλαίει" με μεταλλικούς ήχους. Εκείνη τη στιγμή, οι Πινκ Φλόιντ σταμάτησαν να είναι μια μπάντα των μπλουζ και έγιναν εξερευνητές του αγνώστου. Ο Σιντ δεν έγραφε στίχους, έγραφε εικόνες: χρώματα που χορεύουν, γάτες που μιλούν (LUCIFER SAM) και σκιάχτρα που στέκονται ακίνητα μέσα στη βροχή (THE SCARECROW). Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ "ΤΡΕΛΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΙΟΥ" Όμως, το φως του Σιντ κάηκε πολύ γρήγορα. Η κατάρρευση του 1968 άφησε το συγκρότημα χωρίς τον ηγέτη του, αλλά με μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης: την απώλεια. Όταν χρόνια αργότερα, το 1975, ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΚΙΛΜΟΥΡ άγγιξε τις τέσσερις εμβληματικές νότες του WISH YOU WERE HERE, δεν έπαιζε απλώς μια μελωδία. Καλούσε το φάντασμα του φίλου του. Η απόσταση ανάμεσα στον "αστρονόμο" Σιντ του 1967 και στον "μουδιασμένο" Pink του 1979 στο COMFORTABLY NUMB, είναι η διαδρομή όλης της ροκ μουσικής. Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ Ο Σιντ Μπάρετ έφυγε από τη σκηνή, αλλά δεν έφυγε ποτέ από τη μουσική τους. Είναι ο "Crazy Diamond" που λάμπει σε κάθε σόλο του Γκίλμουρ, είναι ο "lost soul" που κολυμπάει στη γυάλα του WISH YOU WERE HERE. "The child is grown, the dream is gone" Το παιδί μεγάλωσε, το όνειρο χάθηκε, αλλά οι νότες που γεννήθηκαν σε εκείνο το δωμάτιο στο Κέιμπριτζ συνεχίζουν να μας κάνουν να νιώθουμε ότι "πετάμε και πέφτουμε ταυτόχρονα". ASTRONOMY DOMINE (Η Απόλυτη Επιλογή) Είναι το εναρκτήριο λάκτισμα του δίσκου και της καριέρας τους. Γιατί ξεχωρίζει: Ξεκινά με τη φωνή του μάνατζέρ τους, Peter Jenner, να διαβάζει ονόματα πλανητών μέσα από έναν τηλεβόα. Η κιθάρα του Σιντ ακούγεται σαν σήμα από το διάστημα. Η Σημασία: Καθιέρωσε το "Space Rock". Δεν ήταν πια μπλουζ· ήταν μια ηχητική εξερεύνηση του σύμπαντος.

INTERSTELLAR OVERDRIVE (Το Πειραματικό Έπος) Ένα σχεδόν δεκάλεπτο instrumental κομμάτι που γεννήθηκε από έναν αυτοσχεδιασμό. Γιατί ξεχωρίζει: Το εμβληματικό riff της εισαγωγής (που λέγεται ότι ο Σιντ εμπνεύστηκε προσπαθώντας να παίξει το "My Little Red Book" των Love) μετατρέπεται σε ένα χαοτικό, υπνωτικό ταξίδι. Η Σημασία: Ήταν η αποτύπωση των live εμφανίσεών τους στο UFO Club του Λονδίνου, όπου ο ήχος γινόταν ένα με τα φώτα και την έκσταση.