Την παραμονή της Εαρινής Ισημερίας, ένας ψίθυρος διατρέχει το υπέδαφος. Η Μητέρα Γη πλησιάζει τα παιδιά-ρίζες που κοιμούνται τον βαθύ χειμωνιάτικο ύπνο τους και τα ξυπνά με ένα τρυφερό άγγιγμα. Είναι η ώρα της προετοιμασίας.
 |
Αυτή την παραμονή της Εαρινής Ισημερίας... "Όταν τα παιδιά της ρίζας ξυπνούν"  Εικονογράφηση της Sibylle von Olfers (1881–1916) για τον Etwas von den Wurzelkindern (1906) |
Στο κλασικό εικονογραφημένο έργο της SIBYLLE VON OLFERS (1881–1916), ETWAS VON DEN WURZELKINDERN (1906), η φύση δεν ανθίζει τυχαία.
Τα παιδιά της ρίζας πιάνουν δουλειά: ράβουν τις πολύχρωμες φορεσιές τους που θα γίνουν τα πέταλα των λουλουδιών, καθαρίζουν τα φτερά των σκαθαριών και τις κηλίδες των πασχαλίτσων, ετοιμάζοντας τη μεγάλη γιορτή της ζωής.
Αυτή η μετάβαση από το σκοτάδι του χώματος στο φως της άνοιξης συμβολίζει την εσωτερική μας ανάγκη για αναγέννηση. Όπως τα παιδιά-ρίζες εργάζονται σιωπηλά κάτω από την επιφάνεια πριν ξεπροβάλουν θριαμβευτικά στο λιβάδι, έτσι και η άνοιξη είναι μια υπόσχεση που εκπληρώνεται μέσα από την υπομονή και τη φροντίδα.
Ένας ύμνος στην αθωότητα και στον αέναο κύκλο των εποχών, που μας υπενθυμίζει πως, όσο βαρύς κι αν είναι ο χειμώνας, η ζωή πάντα βρίσκει τον τρόπο να ανθίσει ξανά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.