Ο « Σιράνο» της σημερινής μουσικής βιομηχανίας:Εντ Σίραν

 Η προσπάθεια να παραστήσει κανείς τον ουδέτερο, ενώ στην πραγματικότητα υποκύπτει στις επιταγές των ισχυρών, θυμίζει έντονα την τραγική ειρωνεία που περιβάλλει τον χαρακτήρα του Σιράνο ντε Μπερζεράκ (Cyrano de Bergerac) — όχι όμως ως προς τη γενναιότητα του ήρωα, αλλά ως προς την αθλιότητα της

παραμόρφωσής του όταν η τέχνη ξεπουλά τη φωνή της.

• Η απώλεια της «πανάσας» (Panache): Ο Σιράνο του Εντμόν Ροστάν έμεινε στην ιστορία επειδή δεν συμβιβάστηκε ποτέ με την εξουσία, προτιμώντας την φτώχεια και την ανεξαρτησία από το να γράφει κατά παραγγελία των πλουσίων. Ο «Σιράνο» της σημερινής μουσικής βιομηχανίας κάνει το ακριβώς αντίθετο: απεμπολεί το θάρρος της γνώμης του και κρύβεται πίσω από δημόσιες σχέσεις για να μη χάσει τα στάδια.

• Η φωνή που δανείζεται και η φωνή που σιωπά: Όπως ο Σιράνο δάνειζε τα λόγια του στον

  Κριστιάν, έτσι και οι μεγάλοι σταρ υπόσχονται «συναισθηματική αλήθεια» στο κοινό τους. Όταν όμως έρθει η ώρα της κρίσης, αντί να χρησιμοποιήσουν τη δυνατή φωνή τους για να προστατεύσουν τους αδύναμους, επιλέγουν τη σιωπή ή τη φιμωση των συναδέλφων τους (όπως στην περίπτωση του Μάκλμορ) για χάρη των σπόνσορων.

• Το προσωπείο που καταρέει: Ο τραγικός ήρωας φορά μια μάσκα για να κρύψει την ατέλειά του, αλλά διατηρεί την ποιητική του ακεραιότητα. Στην περίπτωση της εμπορικής ουδετερότητας, η μάσκα του «καλού, ευαίσθητου καλλιτέχνη» πέφτει και αποκαλύπτει μια στείρα επιχειρηματική τακτική.

Όταν θεωρείς ότι το κοινό δεν βλέπει την αντίφαση ανάμεσα στα μεγάλα λόγια και τις πράξεις, η πτώση από το βάθρο είναι αναπόφευκτη. Η τέχνη χωρίς στάση απέναντι στην αδικία χάνει το νόημά της και μετατρέπεται σε απλό προϊόν.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

ΕΝΤ ΣΙΡΑΝ: ΤΟ ΜΠΟΥΜΕΡΑΝΓΚ ΤΗΣ «ΟΥΔΕΤΕΡΟΤΗΤΑΣ»

Η απόφαση του Εντ Σίραν να απομακρύνει τον Μάκλμορ από την περιοδεία «Loop» —κατόπιν πιέσεων από επιχειρηματίες όπως ο Ρόμπερτ Κραφτ— προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Ο Αμερικανός ράπερ χρησιμοποίησε τη σκηνή για να καταγγείλει την τακτική του Ισραήλ στην Παλαιστίνη, φέρνοντας τον Σίραν προ των ευθυνών του.

Παρά τον ισχυρισμό του Βρετανού σταρ ότι τηρεί «ίσες αποστάσεις» και προτιμά τη σιωπή, η πράξη του ερμηνεύτηκε ως ξεκάθαρη στάση υπέρ των ισραηλινών συμφερόντων. Η αντίδραση των συναδέλφων του ήταν ακαριαία: όλοι οι support καλλιτέχνες ακύρωσαν τη συμμετοχή τους σε ένδειξη αλληλεγγύης.

Ο Finneas δήλωσε πως οι καλλιτέχνες δεν πρέπει να φιμώνονται, ενώ ο Ιρλανδός Άρον Ρόου τόνισε πως η ιστορία της πατρίδας του δεν του επιτρέπει να σιωπά απέναντι σε κατοχή και λιμό. Παράλληλα, το συγκρότημα Beoga και οι Lukas Graham αποχώρησαν καταγγέλλοντας την επιρροή των δισεκατομμυριούχων στην ελευθερία της έκφρασης.

Ο Εντ Σίραν βρίσκεται πλέον μόνος στη σκηνή, αντιμέτωπος με το τίμημα μιας «ουδετερότητας» που εξελίχθηκε σε επικοινωνιακό και πολιτικό μπούμερανγκ.