ΛΟΥΤΣΙΑ ΝΤΙ ΛΑΜΕΡΜΟΥΡ (LUCIA DI LAMMERMOOR)

 

 

 ΛΟΥΤΣΙΑ ΝΤΙ ΛΑΜΕΡΜΟΥΡ (LUCIA DI LAMMERMOOR)

 ΣΥΝΘΕΤΗΣ: ΓΚΑΕΤΑΝΟ ΝΤΟΝΙΤΣΕΤΤΙ 

ΛΙΜΠΡΕΤΟ: ΣΑΛΒΑΤΟΡΕ ΚΑΜΜΑΡΑΝΟ

 Η ΛΟΥΤΣΙΑ ΝΤΙ ΛΑΜΕΡΜΟΥΡ αποτελεί την κορυφαία τραγική όπερα (dramma tragico) του ΓΚΑΕΤΑΝΟ ΝΤΟΝΙΤΣΕΤΤΙ. Το έργο, χωρισμένο σε τρεις πράξεις, έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στις 26 Σεπτεμβρίου 1835 στο ΤΕΑΤΡΟ ΝΤΙ ΣΑΝ ΚΑΡΛΟ της Νάπολης, με την περίφημη ΦΑΝΝΥ ΤΑΚΚΙΝΑΡΝΤΙ ΠΕΡΣΙΑΝΙ στον ομώνυμο ρόλο.

 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ

 Το λιμπρέτο βασίζεται στο ιστορικό μυθιστόρημα του ΣΕΡ ΟΥΟΛΤΕΡ ΣΚΟΤ, The Bride of Lammermoor (1819), το οποίο αντλεί τη θεματολογία του από ένα πραγματικό, τραγικό περιστατικό που συγκλόνισε τη Σκωτία το 1669. Η ιστορία διαδραματίζεται γύρω στο 1700 και επικεντρώνεται στην εύθραυστη ΛΟΥΤΣΙΑ ΑΣΤΟΝ, η οποία παγιδεύεται στην αιματηρή βεντέτα μεταξύ της οικογένειάς της και του οίκου των ΡΕΪΒΕΝΣΓΟΥΝΤ. ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΛΟΥΤΣΙΑ: Υψίφωνος κολορατούρα. ΛΟΡΔΟΣ ΕΝΡΙΚΟ ΑΣΤΟΝ: Βαρύτονος (Αδελφός της Λουτσία). ΣΕΡ ΕΝΤΓΚΑΡΝΤΟ ΝΤΙ ΡΕΪΒΕΝΣΓΟΥΝΤ: Τενόρος (Ο αγαπημένος της Λουτσία). ΛΟΡΔΟΣ ΑΡΤΟΥΡΟ ΜΠΑΚΛΩ: Τενόρος (Ο ανεπιθύμητος γαμπρός). ΡΑΪΜΟΝΤΟ ΜΠΙΝΤΕΜΠΕΝΤ: Βαθύφωνος (Καλβινιστής πάστορας). ΑΛΙΖΑ: Μεσόφωνος (Υπηρέτρια της Λουτσία). ΝΟΡΜΑΝΝΟ: Τενόρος (Φρουρός του κάστρου). ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ Αν και η υποδοχή στη Νάπολη ήταν αρχικά συγκρατημένη, η όπερα κατέκτησε γρήγορα τις μεγάλες σκηνές του κόσμου, από το Λονδίνο (1838) και το Παρίσι (1839) έως τη Νέα Ορλεάνη (1841). Στον 20ό αιώνα, η ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ και η ΤΖΟΑΝ ΣΑΔΕΡΛΑΝΤ αναζωογόνησαν το έργο, προσφέροντας ερμηνείες που έμειναν στην ιστορία, ιδιαίτερα στην περίφημη "σκηνή της τρέλας". Σήμερα, η Λουτσία παραμένει μία από τις πιο δημοφιλείς όπερες παγκοσμίως, κατέχοντας σταθερά υψηλή θέση στις προτιμήσεις του κοινού.