Η Γκρέις Σλικ (Grace Barnett Wing) γεννήθηκε το 1939 στο Ιλινόις και μεγάλωσε σε ένα εύπορο
περιβάλλον στην Καλιφόρνια. Παρά την αριστοκρατική της καταγωγή και τις σπουδές της σε κορυφαία κολέγια, όπως το Finch και το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, η Γκρέις δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τους ρόλους που επέβαλλε η εποχή της. Μετά από μια σύντομη καριέρα ως μοντέλο, εισέβαλε στη μουσική σκηνή του Σαν Φρανσίσκο το 1965 με το συγκρότημα The Great Society.
Η καθοριστική στιγμή στην καριέρα της ήρθε το 1966, όταν προσχώρησε στους Jefferson Airplane. Μαζί τους έγινε το απόλυτο σύμβολο της ψυχεδελικής επανάστασης, χαρίζοντας στον κόσμο ύμνους όπως το "White Rabbit" και το "Somebody to Love". Η φωνή της —μια πανίσχυρη, «στρατιωτική» κοντράλτο— και η επιβλητική παρουσία της στη σκηνή, την κατέστησαν την πρώτη πραγματική «κυρίαρχη» γυναίκα της rock, που δεν στεκόταν απλώς μπροστά από ένα μικρόφωνο, αλλά καθοδηγούσε το κοινό σε μια πνευματική εξέγερση.
Η προσωπικότητά της ήταν εξίσου εκρηκτική με τη μουσική της. Η Γκρέις έμεινε στην ιστορία για το ασυμβίβαστο θράσος της: από την περίφημη φράση «πρωινή μουσική για μανιακούς» στο Woodstock, μέχρι την απόπειρά της να ρίξει LSD στο τσάι του Προέδρου Νίξον κατά τη διάρκεια μιας δεξίωσης στον Λευκό Οίκο. Για εκείνη, η rock ήταν ένα εργαλείο πρόκλησης και πνευματικής αφύπνισης, συνδυάζοντας την κλασική της παιδεία (Ravel) με την jazz κουλτούρα (Miles Davis) και τη λογοτεχνία (Lewis Carroll).
Αποσύρθηκε οριστικά από τη μουσική το 1989, πιστεύοντας ακράδαντα ότι η rock ανήκει στους νέους. Έκτοτε, διοχετεύει τη δημιουργικότητά της στη ζωγραφική, αποτυπώνοντας σε καμβάδες τις αναμνήσεις της από τη δεκαετία του '60 και τους φίλους της που χάθηκαν νωρίς, όπως η Janis Joplin και ο Jimi Hendrix. Το 1998 εξέδωσε την αυτοβιογραφία της, Somebody to Love?, επιβεβαιώνοντας ότι παρέμεινε μέχρι τέλους μια γυναίκα που «τάιζε το κεφάλι της» με γνώση και ελευθερία.
Οι πίνακές της χωρίζονται συνήθως σε τρεις θεματικές ενότητες:
Πορτρέτα Συγχρόνων της: Ζωγραφίζει συχνά παλιούς της φίλους και συνεργάτες που δεν είναι πια στη ζωή, όπως την Janis Joplin, τον Jimi Hendrix και τον Jerry Garcia. Τα πορτρέτα αυτά είναι γεμάτα χρώμα και αποδίδουν την ενέργεια των προσώπων αυτών.
Θέματα από την «Αλίκη»: Δεν σταμάτησε ποτέ να εμπνέεται από τον Λευκό Κουνέλι και την Αλίκη. Έχει δημιουργήσει ολόκληρες σειρές πινάκων που απεικονίζουν τους χαρακτήρες του Lewis Carroll, συχνά με μια πιο μοντέρνα ή σουρεαλιστική ματιά.
Ζώα: Ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς της αφορά τα ζώα, τα οποία ζωγραφίζει με μεγάλη λεπτομέρεια και σεβασμό, δείχνοντας μια άλλη πλευρά της προσωπικότητάς της, πιο ευαίσθητη και προστατευτική.
Η ίδια έχει δηλώσει ότι η ζωγραφική της προσφέρει μια ηρεμία που η rock σκηνή δεν μπορούσε ποτέ να της δώσει. Τα έργα της εκτίθενται συχνά σε γκαλερί στις ΗΠΑ και θεωρούνται πλέον συλλεκτικά κομμάτια για τους λάτρεις της ψυχεδελικής ιστορίας.
 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.