Η Γκρέις Σλικ δεν ήταν μια απλή τραγουδίστρια, ήταν μια γυναίκα που δεν σήκωνε μύγα στο σπαθί της.
Είτε έβριζε την υψηλή κοινωνία στο Μουσείο Whitney, είτε προκαλούσε τους αστυνομικούς, το έκανε με ένα θράσος που οι περισσότεροι ριζοσπάστες της εποχής δεν τολμούσαν ούτε να ονειρευτούν.
Αυτή η τρέλα βγήκε με τον πιο εμβληματικό τρόπο στο Woodstock το 1969.
Ανέβηκαν στη σκηνή στις 8 το πρωί, μέσα στις λάσπες και την κούραση, με την Γκρέις να φωνάζει στο πλήθος: «Εντάξει φίλοι, ώρα για την πρωινή μουσική των μανιακών». Εκεί, μέσα στο πρωινό φως, η φωνή της στο "White Rabbit" ακούστηκε σαν θρησκευτική εμπειρία.
Το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν μια πανέξυπνη «ληστεία». Η Σλικ πήρε τον ρυθμό από το "Bolero" του Ravel και τη σκοτεινή, ισπανική ατμόσφαιρα από το "Sketches of Spain" του Miles Davis και τα μετέτρεψε σε rock δυναμίτη. Χρησιμοποίησε το παραμύθι της Αλίκης για να ξεμπροστιάσει την υποκρισία των γονιών της που διάβαζαν στα παιδιά τους για περίεργα μανιτάρια και μαγικά φίλτρα, αλλά μετά σοκάρονταν με τη γενιά των hippies.
Στο τέλος, το "Feed your head" που ούρλιαζε στη σκηνή του Woodstock, δεν ήταν μόνο για τις ουσίες· ήταν μια προτροπή να ανοίξει ο κόσμος το μυαλό του και να σταματήσει να υπακούει τυφλά. Ήταν η στιγμή που η Γκρέις Σλικ απέδειξε ότι μπορείς να είσαι και διαβασμένη και επικίνδυνη ταυτόχρονα.
Είναι πραγματικά συναρπαστικό το πώς η Γκρέις Σλικ, μια εμβληματική φιγούρα της ψυχεδελικής ροκ, κατάφερε να συνθέσει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της δεκαετίας του '60, το WHITE RABBIT, αντλώντας έμπνευση από δύο φαινομενικά ετερόκλητα έργα της κλασικής μουσικής και της τζαζ: το BOLÉRO του Μωρίς Ραβέλ (1928) και το άλμπουμ SKETCHES OF SPAIN του Μάιλς Ντέιβις (1960). Αυτή η σύνδεση δεν είναι απλώς μια μουσική υποσημείωση, αλλά η καρδιά της καλλιτεχνικής της ιδιοφυΐας. Η Σύνδεση με το "Boléro" του Ραβέλ: Η Δομή της Κλιμάκωσης Η Γκρέις Σλικ, θέλοντας να ξεφύγει από τις συνηθισμένες δομές των ποπ τραγουδιών της εποχής, υιοθέτησε τη δομή του Boléro. Το έργο του Ραβέλ είναι γνωστό για τον επαναλαμβανόμενο, στρατιωτικό ρυθμό του, ο οποίος ξεκινά σχεδόν ψιθυριστά και, μέσω ενός ατελείωτου crescendo (σταδιακής αύξησης της έντασης), καταλήγει σε μια εκκωφαντική κορύφωση. Στο White Rabbit: Η Σλικ επέβαλε αυτόν τον αυστηρό, υπνωτικό ρυθμό στο μπάσο και το ταμπούρο. Το τραγούδι ξεκινά ήρεμα και, καθώς προχωρά, η ένταση αυξάνεται σταδιακά, αντικατοπτρίζοντας μουσικά την κλιμάκωση μιας εμπειρίας που αλλάζει τη συνείδηση. Αυτή η πειθαρχία έκανε τη μουσική της να ακούγεται πιο «επικίνδυνη» και επιβλητική. Η Σύνδεση με το "Sketches of Spain" του Μάιλς Ντέιβις: Το Χρώμα και η Ατμόσφαιρα Από τον Μάιλς Ντέιβις, η Σλικ δανείστηκε το «χρώμα» και τη μελαγχολική ατμόσφαιρα. Το άλμπουμ Sketches of Spain είναι μια τζαζ διασκευή ισπανικών κλασικών θεμάτων, γεμάτη εξωτικούς ήχους και συναισθηματική ένταση. Στο White Rabbit: Η Σλικ, έχοντας ακούσει το άλμπουμ επί ώρες, υιοθέτησε τις ισπανικές κλίμακες (το λεγόμενο "Spanish phrygian scale"). Αυτό έδωσε στο τραγούδι τον σκοτεινό, μυστηριώδη και ελαφρώς απειλητικό του χαρακτήρα. Η φωνή της δεν τραγουδούσε απλώς, αλλά λειτουργούσε σαν ένα όργανο που δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα έντασης, ξεφεύγοντας από τις συνηθισμένες, χαρούμενες μελωδίες της εποχής. Η Σύνθεση: White Rabbit Όταν αυτά τα δύο στοιχεία συναντήθηκαν, το αποτέλεσμα ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Η Γκρέις Σλικ πήρε το κύρος του Ραβέλ και την κουλτούρα του Μάιλς Ντέιβις και τα χρησιμοποίησε ως «δούρειο ίππο» για να βάλει την επανάσταση των hippies στα σπίτια όλης της Αμερικής. Ο Ρυθμός: Το στακάτο ταμπούρο που παραπέμπει στον Ραβέλ. Η Μελωδία: Η "σκονισμένη" και δραματική ατμόσφαιρα της Ισπανίας του Μάιλς Ντέιβις. Η Ερμηνεία: Η Γκρέις Σλικ στέκεται πάνω από αυτό το μουσικό χαλί, ξεκινώντας την αφήγηση ψυχρά και καταλήγοντας να ουρλιάζει το εμβληματικό "Feed your head", ολοκληρώνοντας το crescendo. ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΕΤΟΣ ΕΡΓΟ ΣΗΜΑΣΙΑ 1928 Μωρίς Ραβέλ – BOLÉRO Εισάγει τη δομή του ασταμάτητου crescendo. 1960 Μάιλς Ντέιβις – SKETCHES OF SPAIN Φέρνει τις ισπανικές κλίμακες στη δυτική ποπ/τζαζ κουλτούρα. 1965 Γκρέις Σλικ – WHITE RABBIT Συνδυάζει τις δύο παραπάνω επιρροές σε ένα ροκ κομμάτι. 1967 Κυκλοφορία του single. Το τραγούδι γίνεται ο ύμνος της ψυχεδέλειας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.