ΚΟΛΩΝΑΚΙ 1928: ΤΟ ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ «Η ΗΠΕΙΡΟΣ» ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΖΟΒΑ

ΚΟΛΩΝΑΚΙ 1928: ΤΟ ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ «Η ΗΠΕΙΡΟΣ» ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΖΟΒΑ

Στην καρδιά του ΚΟΛΩΝΑΚΙΟΥ το 1928, η εικόνα του κρεοπωλείου «Η ΗΠΕΙΡΟΣ» του ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΖΟΒΑ αποτελεί ένα ζωντανό τεκμήριο της αθηναϊκής αγοράς του Μεσοπολέμου. Η επιγραφή «ΧΡ. ΤΖΟΒΑ» στην πρόσοψη δηλώνει την καταγωγή και την ποιότητα των προϊόντων, σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη στον τοπικό προμηθευτή ήταν η βάση της καθημερινής οικονομίας.

Η βιτρίνα του καταστήματος, όπως μαρτυρά η φωτογραφία από το ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ, είναι γεμάτη με ολόκληρα σφάγια κρεμασμένα στην είσοδο, μια εικόνα αυθεντική πριν την έλευση των σύγχρονων ψυγείων. Οι κρεοπώλες, φορώντας τις παραδοσιακές τους ποδιές αλλά και προσεγμένα ρούχα με γραβάτες, ποζάρουν με υπερηφάνεια. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το ζωντανό αρνί πάνω στο παραδοσιακό ξύλινο κούτσουρο κοπής, μια κίνηση που υπογράμμιζε στους πελάτες τη φρεσκάδα και την εκλεκτική προέλευση των κρεάτων από τα βουνά της Ηπείρου.

Το Κολωνάκι εκείνης της περιόδου, αν και ήδη μια από τις πιο αριστοκρατικές συνοικίες, διατηρούσε ακόμα αυτή την άμεση επαφή με την παραδοσιακή αγορά. Οι κάτοικοι διέσχιζαν τους δρόμους—που συχνά μετά τη βροχή θύμιζαν το λασπωμένο τοπίο της Αστυδάμαντος—για να φτάσουν στο κατώφλι του Τζόβα, αφήνοντας τη λάσπη στις σιδερένιες λάμες των εισόδων πριν παραλάβουν τις προμήθειες για το οικογενειακό τραπέζι.: ΤΟ ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ «Η ΗΠΕΙΡΟΣ» ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΖΟΒΑ

Στην καρδιά του ΚΟΛΩΝΑΚΙΟΥ το 1928, η εικόνα του κρεοπωλείου «Η ΗΠΕΙΡΟΣ» του ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΖΟΒΑ αποτελεί ένα ζωντανό τεκμήριο της αθηναϊκής αγοράς του Μεσοπολέμου. Η επιγραφή «ΧΡ. ΤΖΟΒΑ» στην πρόσοψη δηλώνει την καταγωγή και την ποιότητα των προϊόντων, σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη στον τοπικό προμηθευτή ήταν η βάση της καθημερινής οικονομίας.

Η βιτρίνα του καταστήματος, όπως μαρτυρά η φωτογραφία από το ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ, είναι γεμάτη με ολόκληρα σφάγια κρεμασμένα στην είσοδο, μια εικόνα αυθεντική πριν την έλευση των σύγχρονων ψυγείων. Οι κρεοπώλες, φορώντας τις παραδοσιακές τους ποδιές αλλά και προσεγμένα ρούχα με γραβάτες, ποζάρουν με υπερηφάνεια. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το ζωντανό αρνί πάνω στο παραδοσιακό ξύλινο κούτσουρο κοπής, μια κίνηση που υπογράμμιζε στους πελάτες τη φρεσκάδα και την εκλεκτική προέλευση των κρεάτων από τα βουνά της Ηπείρου.

Το Κολωνάκι εκείνης της περιόδου, αν και ήδη μια από τις πιο αριστοκρατικές συνοικίες, διατηρούσε ακόμα αυτή την άμεση επαφή με την παραδοσιακή αγορά. Οι κάτοικοι διέσχιζαν τους δρόμους—που συχνά μετά τη βροχή θύμιζαν το λασπωμένο τοπίο της Αστυδάμαντος—για να φτάσουν στο κατώφλι του Τζόβα, αφήνοντας τη λάσπη στις σιδερένιες λάμες των εισόδων πριν παραλάβουν τις προμήθειες για το οικογενειακό τραπέζι.