Στην οδό ΑΣΤΥΔΑΜΑΝΤΟΣ στο ΠΑΓΚΡΑΤΙ του 1931, η εικόνα της καθημερινότητας ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τις δυσκολίες των υποδομών και τη λάσπη που κυριαρχούσε μετά από κάθε βροχή. Η φωτογραφία αποκαλύπτει έναν δρόμο γεμάτο βαθιές λούμπες και λιμνάζοντα νερά, μαρτυρώντας τις συνθήκες μιας εποχής όπου η ασφαλτόστρωση ήταν ακόμα πολυτέλεια για τις γειτονιές της Αθήνας. Το να επιστρέφει κανείς στο σπίτι του με τα παπούτσια βουτηγμένα στη λάσπη ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Αυτή ακριβώς η ανάγκη γέννησε μια χαρακτηριστική και άκρως χρηστική λεπτομέρεια της παλιάς αθηναϊκής αρχιτεκτονικής: τις σιδερένιες λάμες που ήταν βιδωμένες στα σκαλοπάτια ή στο πεζοδρόμιο, ακριβώς έξω από τις κεντρικές εισόδους των κατοικιών. Αυτοί οι "λασποκαθαριστήρες" αποτελούσαν απαραίτητα αντικείμενα για τον καθαρισμό των υποδημάτων πριν την είσοδο στο σπίτι, ώστε να παραμένει το εσωτερικό καθαρό από το βάρος του δρόμου.
Στο σκηνικό δεσπόζει η "ΑΠΟΘΗΚΗ ΚΑΥΣΙΜΩΝ ΥΛΩΝ", απ' όπου οι κάτοικοι προμηθεύονταν ξύλα και κάρβουνα για τη θέρμανση, ενώ τα κάρα με τα άλογα που διακρίνονται στο βάθος αποτελούσαν το κύριο μέσο μεταφοράς των αγαθών. Πρόκειται για ένα σπάνιο τεκμήριο μιας πόλης που πάλευε ανάμεσα στον αστικό μετασχηματισμό και τις πρωτόγονες υποδομές, υπενθυμίζοντάς μας τη λειτουργικότητα πίσω από κάθε μικρή λεπτομέρεια των παλαιών κτιρίων που σώζονται μέχρι σήμερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.