Αμαρτωλός καλόγερος

«Πιτσιρικάς έψελνα. Ήταν ένα σχολείο για μένα η εκκλησία μέχρι που άρχισα να καταλαβαίνω τι διαβάζω. Ερχόταν ο παπάς στο σπίτι και με σήκωνε πρωί πρωί στις πέντε να βαρέσω την καμπάνα και διάβαζα. Καλό μου έκανε. Εκεί την πήρα τη μυρωδιά… και την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια. Με αφόρισαν το 1975, ανέβασα τον “Μπαμπούλα”, ένα θεατρικό έργο. Ο “Μπαμπούλας” ήταν η Αγροτική Τράπεζα από τη μια και η εκκλησία από την άλλη που ήθελε να πάρει ένα αμπελάκι που είχε ένας αγρότης. Με τσάκισαν! Μου διάβασαν όλες τις κατάρες μέσα στην εκκλησία, στον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο. Αυτός ήταν ο προσωπικός αφορισμός. Ο ομαδικός αφορισμός ήταν στο “Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται” που αφόρισαν όλους, τους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες, μέχρι το γαϊδούρι».

Αμαρτωλός καλόγερος – 1995 Αμαρτωλός καλόγερος χωρίς σκουφιά και ράσα γυρνώ σε καταγώγια αράζω σε ταράτσα. Όπου μέρα κι όπου νύχτα καλημέρα, καληνύχτα, καλημέρα, καληνύχτα, όπου μέρα κι όπου νύχτα.