«Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΦΤΙΑ

 Ο δίσκος «Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΦΤΙΑΣ» κυκλοφόρησε το 1978 και περιλαμβάνει 13 τραγούδια που έγιναν, σχεδόν στο σύνολό τους, κλασικά.

Ακολουθεί η λίστα των τραγουδιών με τη σειρά που εμφανίζονται στο άλμπουμ:

Α/Α	ΤΙΤΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ	ΕΡΜΗΝΕΙΑ
1	ΝΑ 'ΣΟΥΝΑ ΠΕΤΡΑ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
2	ΤΡΕΛΗ ΚΙ ΑΔΕΣΠΟΤΗ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
3	ΣΤΗ ΡΩΓΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
4	ΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΗ ΣΟΥ	ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ
5	ΤΟ ΤΡΟΧΑΙΟ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
6	ΚΥρ-ΔΙΕΥΘΥΝΤΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
7	ΑΠΟΔΙΚΑΣΙΑ (Οργανικό)	—
8	ΤΟ ΣΩΦΕΡΑΚΙ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
9	ΜΗ Μ' ΑΠΟΚΑΛΕΙΣ ΦΙΛΟ	ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ
10	ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΛΑΝΗΣ	ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ
11	ΧΑΒΑΛΕΔΟΚΡΑΤΙΑ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
12	ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ ΟΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ	ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
13	ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ (Οργανικό)	—

---

ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

• ΣΤΙΧΟΙ: ΜΑΝΩΛΗΣ ΡΑΣΟΥΛΗΣ

• ΜΟΥΣΙΚΗ: ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ

• ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

• ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ: Στον δίσκο συμμετέχουν επίσης η ΣΟΦΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΗ και ο ίδιος ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ, προσθέτοντας διαφορετικές ερμηνευτικές αποχρώσεις στο τελικό αποτέλεσμα.

Το τραγούδι «ΤΡΕΛΗ ΚΙ ΑΔΕΣΠΟΤΗ» και η «ΡΩΓΜΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ» παραμένουν μέχρι σήμερα τα πιο εμβληματικά κομμάτια αυτής της ιστορικής συνεργασίας.

Η Δύναμη των Αντιθέσεων

Η γοητεία των στίχων έγκειται στην ισορροπία μεταξύ της απόγνωσης και της λύτρωσης:

• Η Καταδίωξη vs η Προστασία: Ο ποιητής κρύβεται από το «μαχαίρι του Ηρώδη», αλλά βρίσκει καταφύγιο στο «πιθάρι του Διογένη».

• Το Φθαρτό vs το Αιώνιο: Ενώ είναι «μισολειωμένος στη Χιροσίμα», φοράει τα «σανδάλια του Χριστού», ένα σύμβολο πορείας προς την υπέρβαση.

• Ο Θάνατος vs η Γέννηση: Το «θάβομαι» μετατρέπεται σε «μεστώνω», προετοιμάζοντας το έδαφος για τον «όγδοο μήνα» και την τελική ανάσταση.

Η Πολιτισμική Επίδραση

Το άλμπουμ «Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΓΥΦΤΙΑΣ», όπου ανήκει το τραγούδι, υπήρξε το σημείο μηδέν για το λεγόμενο «νεολαϊκό» ρεύμα. Έσπασε τη σοβαροφάνεια του τότε έντεχνου και την απλοϊκότητα του εμπορικού λαϊκού, προτείνοντας μια νέα αισθητική:

• Χρησιμοποίησε λαϊκούς δρόμους και όργανα (μπαγλαμά, μπουζούκι).

• Ενέταξε στίχους με υψηλό διανοητικό φορτίο.

• Διατήρησε την αμεσότητα που απαιτεί το ελληνικό γλέντι και ο καημός.

Η φράση «Μα εγώ θ' αναστηθώ» λειτουργεί ως μια προσωπική και συλλογική υπόσχεση. Ακόμα και μέσα στα ερείπια (της Χιροσίμα, της πόλης, του πόνου), η ανθρώπινη θέληση παραμένει το ισχυρότερο «ένδυμα».

Είναι πράγματι ένα από εκείνα τα σπάνια δείγματα γραφής όπου η ποίηση γίνεται κτήμα όλων, χωρίς να χάνει ούτε στο ελάχιστο την πολυπλοκότητά της.