Ο Προμηθέας - αφήγηση μύθου

Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ [...] Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ Πίσω δε σας το παίρνει πια κανείς το φως! Κανείς! Δικό σας είναι!... Ώχου! Τον τρόμο βλέπω μες στα μάτια σας!... Όχι!... Γιατί;... Το πήρατε το φως! Μέσα σας είναι! Ο Δίας αδιάφορος για σας και πριν και πάντα! Θα το χαρείτε εσείς το φως! Να το χαρείτε! Πρέπει! Για μένα θα ’ναι ο Κεραυνός! Ακούγονται βροντές βαριές, βοή μεγάλη. Η ΘΕΤΙΣ πάει κι έρχεται ανήσυχη, λέει: Ακούς;... ακούς;... Μια θλίψη, ένας καημός με πνίγουνε κατάστηθα. Τί το ’θελες, τί την ήθελες τη φωτιά στα χέρια των ανθρώπων; Τί τ’ άναψες το φως στα μάτια των θνητών; Δεν έπρεπε!... Δεν έκανε!... Είναι των θεών η φωτιά! Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ξεσπάει: Ω μάνα, σώπα! Κάνε πέρα! Τί λόγια λες! Ξέρω σωστό πως ήτανε, να δώσω τη φωτιά!