Το Ξυπόλητο τάγμα

Το Ξυπόλητο τάγμα είναι η αληθινή ιστορία 160 παιδιών, που η δράση τους πήρε διαστάσεις μύθου όταν διώχτηκαν από τα ορφανοτροφεία της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί κατακτητές στα χρόνια της κατοχής του B’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα παιδιά μεταβάλλονται σ’ ένα είδος καλόκαρδης ηρωικής συμμορίας, που κλέβει από τους Γερμανούς και τους μαυραγορίτες για να συντηρεί τα μέλη της κι όσους μπορεί από τον κόσμο γύρω της.
Eπίσης, πέρα από την αρωγή που παρείχαν στο κόσμο, κατάφερναν με την εξυπνάδα και το κουράγιο τους να βοηθούν την Αντίσταση, βρίσκοντας τρόπους να φυγαδεύουν στη Μέση Ανατολή Έλληνες, Αμερικάνους και Εγγλέζους αξιωματικούς, με σκοπό να ενωθούν με τους εκεί συμμαχικούς στρατούς.
Μια άλλη πλευρά της αντίστασης, μέσα από την ηρωική δράση μιας ομάδας ορφανών παιδιών στη Θεσσαλονίκη, στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής,
Mε το ξυπόλητο Tάγμα, ο Γκρεγκ Tάλλας, μας έδωσε την ατμόσφαιρα της μαύρης απελπισίας που ζούσε η θεσσαλονίκη την εποχή του '40.
Έτσι η ταινία του γίνεται ένα ντοκουμέντο της Nαζιστικής τρομοκρατίας και μία μαρτυρία συγκλονιστική.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΓΚΟΣ (ΜΠΑΓΙΑΝΤΕΡΑΣ)

Ο ρεμπέτης και συνθέτης ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΓΚΟΣ (ΜΠΑΓΙΑΝΤΕΡΑΣ) στη γύρα με τις κόρες του, ως συνοδοί του λόγω της απώλειας όρασης , για το μεροκάματο, τη δεκαετία του '50.

Όταν η Ευρώπη ονειρεύτηκε την Αυλίδα

Vue perspective du Port d’Aulide

Jacques-Simon Chéreau, Παρίσι, ~1780
Ο δεύτερος πίνακας της έκθεσης ένα ταξίδι στην Αυλίδα των μύθων και των ονείρων.
Μέσα από το φως και την προοπτική του Chéreau, η σελίδα ΄΄Αυλίδα!

Η γλύκα που χορεύει στο φθινόπωρο

 

Η γλύκα που χορεύει στο φθινόπωρο....μια καλημέρα γλυκιά σαν γλυκό του κουταλιού..

Το πρωί μπαίνει σιγά σιγά,
και η κουζίνα μοιάζει με καμβά.
Το βάζο με γλυκό κυδώνι στέκει εκεί,
και το σιρόπι του ρέει σαν χρυσό φως,

Ένα «παράθυρο» στην Αυλίδα του 18ου αιώνα.

Kouzia Katsioula

Η φανταστική θέα του λιμανιού στο Βαθύ Αυλίδας μέσα από το Zograscope μας ταξιδεύει.

Τίτλος έργου

Vue perspective du Port d’Aulide, en la Béotie, vis-à-vis l’Isle d’Eubée qu’on appelle maintenant Négrepont

Χαράκτης/Εκδότης: Jacques-Simon Chéreau, Παρίσι

Οδυσσέας Ελύτης

Το πραγματικό όνομα του Οδυσσέα Ελύτη ήταν Οδυσσέας Αλεπουδέλης. Αν και προερχόταν από μια ευκατάστατη οικογένεια, αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει το επώνυμο του για να αποφύγει οποιοδήποτε είδος ευνοιοκρατίας και να προστατεύσει την ιδιωτική του ζωή. Επέλεξε το ψευδώνυμο Ελύτης, που παραπέμπει στο ελληνικό τοπίο, τη θάλασσα και τα νησιά, τρία στοιχεία που συνέθεταν τη βάση της

Casamicciola. Magna Grecia Hellenic Fest tra danza, musica, teatro e let...

Η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κυρία Pìrra της Αρχαίας Πυθικούσας, αναφέρεται στους αιώνιους δεσμούς μεταξύ Ελλάδας και Μεγάλης Ελλάδας και συγκεκριμένα μεταξύ της Χαλκίδας, Κύμης Ευβοίας με τις Πυθικούσες.

Της Δημητρούλας

Της Δημητρούλας / Bayat-e-Turk Son Peşrev Βασισμένο σε παραδοσιακή μελωδία / Διασκευή & Ενορχήστρωση: Πάνος Σκουτέρης Eurus Mneme – Podium Grounds, Ρότερνταμ, Ιούνιος 2025 Arash Badie - ταρ Πάνος Σκουτέρης - κλαρίνο Mahyar Tahmasbi - βιολοντσέλο Jacobus Thiele - νταρμπούκα Zilan-Hasret Yildiz - νταφ Λίγα λόγια για το κομμάτι και την έρευνα μου Το πάθος μου είναι να

ΦΡΥΝΗ

Κείμενο:

Σοφία Δημητριάδου Κοκκίνου

ΦΡΥΝΗ

Το 365 π.Χ, γεννήθηκε στις Θεσπιές της Βοιωτίας ένα κοριτσάκι που ονόμασαν Μνησαρέτη. Όσο μεγάλωνε η Μνησαρέτη τόσο πιο όμορφη γινόταν. Ήταν πολύ φτωχή όμως και αποφάσισε να έρθει στην Αθήνα να βρει την τύχη της.

Οι τεκέδες από τη Δραπετσώνα ως τον Πειραιά

Οι  τεκέδες από τη Δραπετσώνα ως τον Πειραιά

       Ένα απέραντο ….χασισοποτείο  ήταν η περιοχή από το Χατζηκυριάκειο μέχρι τα Ταμπούρια και τη Δραπετσώνα ως τα τέλη της δεκαετίας του 1930.  Λειτουργούσαν τουλάχιστον τριάντα τεκέδες.  

      Το πιο πολυτελέστερο ….χασισοποτείο  ήταν του Τζοάνου, μιας μεγάλης μορφής  του κόσμου της εποχής εκείνης. Λειτουργούσε και  σαν καφενείο-ουζερί, πάντα με δροσερές και ελαφροντυμένες γκαρσόνες, έτοιμες να ικανοποιήσουν   απαιτητικούς  πελάτες.

Θεά του Χειμώνα

Γαελική Θεά του Χειμώνα" - René Lalique - 1905.

 Στους Κελτικούς και Γαελικούς μύθους, δεν υπάρχει μία μοναδική "Θεά του Χειμώνα", αλλά υπάρχουν θεότητες που συνδέονται με τον κύκλο της φύσης και τον χειμώνα, όπως η Μόριγκαν (The Morrígan) που συνδέεται με τη μοίρα, τον πόλεμο και την αλλαγή (ένας κύκλος θανάτου/αναγέννησης) ή η Μπανμπά

Η εξέγερση της αγροτιάς στην Αυλίδα.

3/8/2025

Μαύρη σελίδα για την ιστορία της Αυλίδας.

Το κτήμα του Βαθέος Αυλίδας δεν αποκτήθηκε τυχαία κατακτήθηκε με αγώνες, κόπο και θυσίες. Ορισμένοι όμως, αντί να διδαχθούν από την ιστορία και να σεβαστούν τον αγώνα που προηγήθηκε, επιλέγουν να ασεβούν απέναντι στην ιστορία και τον αγώνα που προηγήθηκε.

Με ελαφριά συνείδηση και χωρίς ντροπή, ξεπουλούν τον τόπο αυτό «μπιρ παρά», σα να μην έχει αξία, σα να μη φέρει μνήμη .

Η ιστορία του κτήματος είναι εδώ για να τους θυμίσει τι σημαίνει αγώνας.

Η εξέγερση της αγροτιάς στην Αυλίδα.

Μια από τις σημαντικότερες ενδείξεις του πολιτισμικού επιπέδου ενός τόπου αποτελεί η απόδοση τιμών, από τους κατοίκους του, στους

Εδώδιμα-Αποικιακά

Εδώδιμα-Αποικιακά έγραφε η πινακίδα μπακάλικο το ήξεραν …

Η οκά λοιπόν η σέσουλα τα τσουβάλια με τα όσπρια τα ρύζια το αλεύρι την ζάχαρη…

Αυτή είχε σουξέ ειδικά στα παιδιά….μια φέτα ξεγυρισμένη βρεγμένη με ζάχαρη από πάνω και πήγαινε να παίξεις.

Με τα δράμια έπαιζαν όταν αγοράζανε φέτα… κεφαλίσιο…σαλάμι οινόπνευμα πράσινο για το καμινέτο και άναμα της γκαζιέρας.

Υπήρχαν και οι κονσέρβες ή καλύτερα τα κουτιά όπως τα ζητούσαν οι πελάτες…

Κομπόστες δηλαδή ….και κάποια λίγα λαχανικά στην αλμύρα.

Τον πελτέ ντομάτας μην ξεχάσω που δεν έλειπε από κανένα σπίτι και έμπαινε στα περισσότερα φαγητά αλλά και στην φέτα ψωμί για το απογευματινό.

Η φέτα στα ξύλινα βαρέλια και το τρίμμα που περίσσευε και που πουλούσε και αυτό ο μπακάλης σε χαμηλή τιμή.

Τίποτα δεν πήγαινε χαμένο….

Η κρίση στα χρόνια μας έφερε και πάλι το μπακάλικο στην επιφάνεια…

Οι γεωγραφικές γνώσεις των ανθρώπων στην Αρχαιότητα

του Δημήτρη Σαραντάκου,

Οι γεωγραφικές γνώσεις των ανθρώπων στην Αρχαιότητα Κατά την Αρχαιότητα, ο πλανήτης ήταν χωρισμένος σε πολλούς υπο-πλανήτες και οι κάτοικοι του καθενός αγνοούσαν την ύπαρξη των άλλων. Για τους Αιγύπτιους επί πολλούς αιώνες ο κόσμος τους ήταν η κοιλάδα του Νείλου, η έρημος στα δυτικά και στα ανατολικά της και η Μεσόγειος στον βορρά. Αργότερα, τα όρια του κόσμου τους διευρύνθηκαν για να περιλάβουν τη Νουβία στο νότο, τις χώρες της Ερυθράς θάλασσας στην ανατολή, την Παλαιστίνη, τη Συρία και τα νησιά της «πράσινης θάλασσας», δηλαδή του Αιγαίου στον βορρά. Κατά ανάλογο τρόπο ο κόσμος των Σουμερίων περιοριζόταν στον Περσικό κόλπο και τους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη. Στον κόσμο αυτόν, οι Ακκάδιοι, που διαδέχθηκαν τους Σουμέριους, προσθέσανε τη Συρία την Παλαιστίνη, την ανατολική Ανατολία και το νότιο Ιράν. Οι Εβραίοι, με βάση τη Βίβλο, πίστευαν ότι η γη είναι επίπεδος δίσκος, περιτριγυρισμένος από θάλασσα, με κέντρο του φυσικά την Ιερουσαλήμ. Για τους περισσότερο εξοικειωμένους με τη θάλασσα και τα ταξίδια Έλληνες, τα όρια του κόσμου ήταν πλατύτερα. Ήδη από την προϊστορική εποχή γνώριζαν το Αιγαίο, την Προποντίδα με τμήμα τουλάχιστον του Πόντου, το Ιόνιο, τη νότια Αδριατική την Κάτω Ιταλία, τη Σικελία και φυσικά την Κρήτη και την Κύπρο. Ο Όμηρος θεωρούσε τη γη επίπεδη και κυκλική, που την περιέβαλε ο Ωκεανός.

Nihavend ilahi (feat. Ferah & Thomas Meleteas)

 

 Ω καρδιά, μην κοιτάς τον κόσμο, θα έρθει η μέρα που το ταξίδι σου θα περάσει. 

Οι φίλοι του Σκαρίμπα

 

 ΦΙΛΟΙ 

 Πήγαιναν τα σύγνεφα έρημα στο δείλι, τα βουνά βουβά στην ατμοσφαίρα, ταξιδεύαν μου -αμίλητοι-οι φίλοι στον αέρα. Είπα: οι φίλοι μου! ... Η ζωή μου τρέμει οι τελευταίοι παν μονάχοι τους οι τόποι, άπιαστοι οι γνωριμίες μου ανέμοι κι οι ανθρώποι. Όνειρο ήταν, ήταν πλάνη το πώς ζούμε, φτάνει η ζωή μας φίλους νάχει, χώρια ή αντάμα πάμε, όπως και μονάχοι. Όπως τα σύγνεφα έρημα στο δείλι, τα βουνά βουβά στην ατμοσφαίρα, όπως αμίλητοι πάνε μου οι φίλοι στον αέρα ...