3. ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΣΙΝΩΠΕΥΣ: Η ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Ο ΔΙΟΓΕΝΗΣ Ο ΣΙΝΩΠΕΥΣ (περ. 412-323 π.Χ.) δεν ήταν απλώς ένας μαθητής του Αντισθένη· ήταν ο άνθρωπος που μετέτρεψε την κυνική θεωρία σε μια ζωντανή, προκλητική και ανυποχώρητη παράσταση στους δρόμους της Αθήνας. Αν ο Αντισθένης έθεσε τα θεμέλια, ο Διογένης έγινε το ίδιο το οικοδόμημα του Κυνισμού.

Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ Ο Διογένης έφτασε στην Αθήνα εξόριστος από τη Σινώπη, κατηγορούμενος για «παραχάραξη νομίσματος». Αυτή η κατηγορία έγινε το σύνθημα της ζωής του: «ΠΑΡΑΧΑΡΑΤΤΕΙΝ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ». Στην κυνική διάλεκτο, αυτό σήμαινε την απαξίωση των κοινωνικών αξιών και των πλαστών «νομισμάτων» του πολιτισμού (δόξα, πλούτος, ευγένεια), προκειμένου να αναδειχθεί η αληθινή αξία της φύσης.

Τζον Γουίλιαμ Γουότερχαουζ

Ο ΒΙΟΣ ΣΤΟ ΠΙΘΑΡΙ Αρνούμενος κάθε υλική άνεση, ο Διογένης επέλεξε να ζει μέσα σε ένα μεγάλο πήλινο πιθάρι (πίθο) στο Μητρώο. Η ζωή του ήταν μια διαρκής άσκηση στην αντοχή. Τον χειμώνα αγκάλιαζε χιονισμένα αγάλματα για να σκληραγωγηθεί, και το καλοκαίρι κυλιόταν στην καυτή άμμο. Όταν είδε ένα παιδί να πίνει νερό με τις χούφτες του, πέταξε το μοναδικό του κύπελλο λέγοντας: «ΠΑΙΔΙΟΝ ΜΕ ΝΕΝΙΚΗΚΕΝ ΕΥΤΕΛΕΙΑ» (Ένα παιδί με νίκησε στην απλότητα).

ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ Η πιο εμβληματική του πράξη ήταν όταν περιφερόταν στην Αγορά μέρα μεσημέρι με αναμμένο λυχνάρι. Στις ειρωνικές ερωτήσεις των περαστικών, η απάντησή του ήταν πάντα η ίδια: «ΑΝΘΡΩΠΟΝ ΖΗΤΩ». Με αυτόν τον τρόπο κατήγγειλε ότι οι σύγχρονοί του είχαν χάσει την ανθρωπιά τους, ζώντας ως δέσμιοι των παθών και της υποκρισίας.

Ο Μέγας Αλέξανδρος επισκέπτεται τον Διογένη

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Η συνάντησή του με τον Μέγα Αλέξανδρο στην Κόρινθο παραμένει η κορυφαία στιγμή της παρρησίας του. Όταν ο πανίσχυρος στρατηλάτης στάθηκε από πάνω του και τον ρώτησε αν θέλει κάτι, ο Διογένης, χωρίς να σηκωθεί, του είπε: «ΑΠΟΣΚΟΤΙΣΟΝ ΜΕ» (Παραμέρισε, μου κρύβεις τον ήλιο). Ο Αλέξανδρος, εντυπωσιασμένος από την εσωτερική του ελευθερία, ομολόγησε: «Αν δεν ήμουν Αλέξανδρος, θα ήθελα να ήμουν Διογένης».

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑ Ο Διογένης πέθανε την ίδια ημέρα με τον Μέγα Αλέξανδρο, το 323 π.Χ. Οι Κορίνθιοι, τιμώντας τον, έστησαν πάνω στον τάφο του μια στήλη από παριανό μάρμαρο, στην κορυφή της οποίας τοποθέτησαν έναν ΜΑΡΜΑΡΙΝΟ ΣΚΥΛΟ, το σύμβολο της σχολής του.