Το Σπίτι του Ανατέλλοντος Ηλίου: Η Συναρπαστική Διαδρομή ενός Θρύλου (1)

 

 Το Σπίτι του Ανατέλλοντος Ηλίου: Η Συναρπαστική Διαδρομή ενός Θρύλου (1) 

Το "The House of the Rising Sun" δεν είναι απλώς ένα τραγούδι· είναι ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται εδώ και αιώνες. Αν και οι περισσότεροι το έχουμε ταυτίσει με την ηλεκτρισμένη ερμηνεία των The Animals από το 1964, οι ρίζες του χάνονται στα βάθη του χρόνου, ξεκινώντας πιθανότατα από τις παραδοσιακές μπαλάντες της Αγγλίας του 16ου αιώνα. Πριν φτάσει στα ηλεκτρικά όργανα της βρετανικής εισβολής, το τραγούδι ταξίδεψε από τα λιμάνια της Μεγάλης Βρετανίας στα ορυχεία των Απαλαχίων Ορέων της Αμερικής, αλλάζοντας μορφή, φύλο στον αφηγητή, ακόμη και τοποθεσία. Η πρώτη επίσημη καταγραφή του έγινε το 1933 από τους καλλιτέχνες Clarence "Tom" Ashley και Gwen Foster υπό τον τίτλο "Rising Sun Blues". Ο Ashley ισχυριζόταν ότι το είχε μάθει από τον παππού του, γεγονός που τοποθετεί το τραγούδι τουλάχιστον στα μέσα του 19ου αιώνα. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1937, ο κορυφαίος λαογράφος Alan Lomax ηχογράφησε τη 16χρονη Georgia Turner στο Κεντάκι. Αυτή η λιτή, ακουστική εκτέλεση με τη γυναικεία οπτική γωνία αποτέλεσε το «καλούπι» πάνω στο οποίο πάτησαν όλοι οι μετέπειτα θρύλοι της folk και των blues. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών ’40 και ’50, το τραγούδι έγινε σύμβολο της αμερικανικής folk σκηνής. Ο Woody Guthrie, ο πατέρας της κοινωνικής folk, το ηχογράφησε το 1941, ενώ ο Lead Belly έδωσε τη δική του blues εκδοχή με τον τίτλο "In New Orleans". Με την έλευση της δεκαετίας του ’60, το κομμάτι πέρασε στα χέρια της Joan Baez και της Nina Simone, οι οποίες του χάρισαν μια πιο πνευματική και συναισθηματική διάσταση. Η μεγάλη ανατροπή ήρθε το 1962, όταν ο Bob Dylan περιέλαβε το τραγούδι στον πρώτο του δίσκο. Ο Dylan δανείστηκε τη διασκευή από τον φίλο του Dave Van Ronk, ο οποίος είχε προσθέσει μια χαρακτηριστική jazz αλληλουχία συγχορδιών. Αυτή ακριβώς η δομή ήταν που ενέπνευσε τους The Animals να το «ηλεκτρίσουν» δύο χρόνια αργότερα. Με το εμβληματικό αρπέζ της κιθάρας του Hilton Valentine και την επιβλητική φωνή του Eric Burdon, το "The House of the Rising Sun" μεταμορφώθηκε σε μια παγκόσμια επιτυχία, σηματοδοτώντας τη γέννηση του folk-rock και αποδεικνύοντας ότι μια καλή ιστορία μπορεί να επιβιώσει μέσα στους αιώνες, αρκεί να βρεθεί η κατάλληλη φωνή να την πει. ΠΗΓΕΣ Alan Lomax Archive / Smithsonian Folkways: Οι καταγραφές του κορυφαίου λαογράφου Alan Lomax, ο οποίος το 1937 ηχογράφησε τη Georgia Turner στο Middlesboro του Κεντάκι, αποτελούν τη βασική πηγή για τη "γέννηση" του τραγουδιού στη folk παράδοση. Roud Folk Song Index: Το τραγούδι είναι καταχωρημένο με τον αριθμό 6393 στον παγκόσμιο κατάλογο παραδοσιακών τραγουδιών, ο οποίος τεκμηριώνει την προέλευσή του από τις βρετανικές μπαλάντες (Broadside ballads). Vocalion Records (Δισκογραφικό Αρχείο): Η επίσημη πηγή για την πρώτη εμπορική ηχογράφηση του 1933 από τους Clarence "Tom" Ashley και Gwen Foster (Vocalion 02576). Dave Van Ronk Autobiography ("The Mayor of MacDougal Street"): Οι λεπτομέρειες για το πώς ο Bob Dylan "δανείστηκε" τη διασκευή του Van Ronk προέρχονται από τα απομνημονεύματα του ίδιου του Van Ronk. Συνεντεύξεις των The Animals (Eric Burdon & Hilton Valentine): Πηγές από μουσικά περιοδικά (όπως το Rolling Stone) και ντοκιμαντέρ (π.χ. "No Direction Home"), όπου τα μέλη του συγκροτήματος περιγράφουν την ηχογράφηση του 1964 και τη διαμάχη για τα πνευματικά δικαιώματα (Alan Price). Bertrand Bronson (The Traditional Tunes of the Child Ballads): Μουσικολογική μελέτη που αναλύει τη σχέση (ή τη μη σχέση) του τραγουδιού με παλαιότερες μπαλάντες όπως το "Lord Barnard and Little Musgrave". Rolling Stone & Rock and Roll Hall of Fame: Για τα στοιχεία που αφορούν την κατάταξη του τραγουδιού ανάμεσα στα σημαντικότερα όλων των εποχών