ΑΘΗΝΑ: Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΤΩΝ ΜΙΝΑΡΕΔΩΝ

Το Gemini είπε

Το μνημειώδες έργο VOYAGE PITTORESQUE DE LA GRÈCE του CHOISEUL-GOUFFIER, με την καλλιτεχνική επιμέλεια του JEAN-BAPTISTE HILAIRE, αφιερώνει ένα πολύ σημαντικό μέρος του πρώτου και του δεύτερου τόμου στην Αθήνα και την Αττική.

Συνολικά, υπάρχουν περίπου 20 έως 25 κύριοι πίνακες (plates) που είναι αφιερωμένοι αποκλειστικά στην Αθήνα, χωρίς να υπολογίζουμε τα μικρότερα σχέδια, τους χάρτες και τις λεπτομέρειες των αρχιτεκτονικών μελών

Στις υδατογραφίες του για την Αθήνα, ο JEAN-BAPTISTE HILAIRE καταφέρνει κάτι μοναδικό: δεν περιορίζεται στην ψυχρή αρχαιολογική αποτύπωση των μνημείων, αλλά τα εντάσσει μέσα σε ένα ζωντανό, "ρομαντικό" τοπίο. Η Αθήνα του 18ου αιώνα, μια πόλη που τότε περιοριζόταν γύρω από την Πλάκα, απεικονίζεται ως ένας τόπος όπου οι βοσκοί και οι έμποροι αναπαύονται πάνω σε πεσμένα κιονόκρανα, την ώρα που ο Παρθενώνας στέκει στο βάθος, φέροντας ακόμα τα σημάδια από την ανατίναξη του Μοροζίνι και φιλοξενώντας στο εσωτερικό του ένα μικρό τζαμί.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Στην εισαγωγή του κεφαλαίου για την Αθήνα, ο CHOISEUL-GOUFFIER γράφει ένα από τα πιο διάσημα αποσπάσματα του βιβλίου, το οποίο ο HILAIRE μετέφερε στο χαρτί με μοναδική ευαισθησία.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ (FRANÇAIS):

"Il ne reste d'Athènes que son nom et ses décombres. Mais quels décombres! Chaque pierre raconte une histoire, chaque colonne soupire sous le poids des siècles. Hilaire a su saisir ce moment fugitif où le soleil couchant dore les marbres du Parthénon, rendant à ces ruines une vie que les hommes leur ont ravie. Nous avons parcouru ces lieux, non comme des conquérants, mais comme des pèlerins venant rendre hommage au génie humain."

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

«Δεν έχει απομείνει από την Αθήνα παρά το όνομά της και τα ερείπιά της. Αλλά τι ερείπια! Κάθε πέτρα διηγείται μια ιστορία, κάθε κίονας στενάζει κάτω από το βάρος των αιώνων. Ο Ιλέρ κατάφερε να συλλάβει αυτή τη φευγαλέα στιγμή που ο ήλιος που δύει χρυσίζει τα μάρμαρα του Παρθενώνα, αποδίδοντας σε αυτά τα ερείπια μια ζωή που οι άνθρωποι τους την αφαίρεσαν. Διασχίσαμε αυτούς τους τόπους, όχι ως κατακτητές, αλλά ως προσκυνητές που έρχονται να αποτίσουν φόρο τιμής στην ανθρώπινη μεγαλοφυΐα».

ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ (FRANÇAIS)

"On ne saurait approcher de ces lieux sacrés sans une émotion profonde. Athènes, bien que déchue de sa splendeur antique, conserve un air de majesté que le temps et la barbarie n'ont pu effacer. En parcourant les plaines de l'Attique, l'œil est frappé par la pureté de l'air και l'élégance des ruines qui surgissent de toutes parts. Les colonnes du Temple de Jupiter Olympien se dressent comme des sentinelles solitaires d'un âge d'or révolu. Ici, le voyageur ne voit plus les foules de citoyens libres, mais une population résignée qui cherche l'ombre sous les monuments de ses ancêtres. Le contraste est frappant entre la grandeur des marbres et la simplicité des cabanes qui s'appuient contre eux."

Η ΠΛΗΡΗΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

«Δεν μπορεί κανείς να πλησιάσει αυτούς τους ιερούς τόπους χωρίς μια βαθιά συγκίνηση. Η Αθήνα, αν και ξεπεσμένη από την αρχαία της λαμπρότητα, διατηρεί έναν αέρα μεγαλείου που ο χρόνος και η βαρβαρότητα δεν μπόρεσαν να σβήσουν. Διασχίζοντας τις πεδιάδες της Αττικής, το μάτι εντυπωσιάζεται από την καθαρότητα του αέρα και την κομψότητα των ερειπίων που ξεπροβάλλουν από παντού. Οι κίονες του Ναού του Ολυμπίου Διός υψώνονται σαν μοναχικοί φρουροί μιας χρυσής εποχής που έχει παρέλθει. Εδώ, ο ταξιδιώτης δεν βλέπει πια τα πλήθη των ελεύθερων πολιτών, αλλά έναν πληθυσμό υπομονετικό που αναζητά τη σκιά κάτω από τα μνημεία των προγόνων του. Η αντίθεση είναι συγκλονιστική ανάμεσα στο μεγαλείο των μαρμάρων και την απλότητα των καλυβών που στηρίζονται πάνω τους».