Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026

RHIANNON: Η ΑΙΩΝΙΑ «ΜΕΓΑΛΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ» ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΜΥΘΟ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ

 




Το όνομα RHIANNON (Ριάνον) δεν είναι απλώς ένας απόηχος του παρελθόντος, αλλά μια ζωντανή οντότητα που διατρέχει τους αιώνες, τυλιγμένη σε μια αύρα μυστηρίου, δύναμης και μαγείας. Με τις ρίζες της βαθιά χωμένες στην κελτική γη, η «Μεγάλη Βασίλισσα» (RIGANTONA) ξεκίνησε από τις σελίδες του μεσαιωνικού MABINOGION για να κατακτήσει την παγκόσμια ποπ κουλτούρα.

Ως θεά του «Άλλου Κόσμου», η RHIANNON ενσαρκώνει την απόλυτη ελευθερία: είναι η γυναίκα πάνω στο λευκό άλογο που κανείς δεν μπορεί να προφτάσει και η κάτοχος των μαγικών πουλιών (ADAR RHIANNON) που το τραγούδι τους γεφυρώνει τη ζωή με τον θάνατο. Η ιστορία της είναι ένας ύμνος στην υπομονή και την αξιοπρέπεια, καθώς υπέμεινε την αδικία και την ταπείνωση χωρίς να χάσει ποτέ τη θεϊκή της υπόσταση, μέχρι την τελική της δικαίωση.

Αυτή η αρχετυπική δύναμη βρήκε τη σύγχρονη φωνή της το 1975, όταν η STEVIE NICKS των FLEETWOOD MAC, μαγεμένη από τη μυστικιστική αύρα μιας γυναίκας που «πετά σαν πουλί στον ουρανό», τη μετέτρεψε σε έναν παγκόσμιο rock ύμνο. Ανάμεσα στα μαύρα πέπλα της σκηνής και τους αρχαίους ουαλικούς θρύλους, η RHIANNON παραμένει το σύμβολο της γυναίκας που αρνείται να περιοριστεί – μια παρουσία άπιαστη, ανεξάρτητη και αιώνια, που μας καλεί να αναζητήσουμε τον δικό μας «παράδεισο» μέσα στην ομίχλη του χρόνου.


RHIANNON



Στο λόφο του Gorsedd Arberth, έναν τόπο όπου τα όρια ανάμεσα στους κόσμους γίνονται διάφανα, ο πρίγκιπας Pwyll είδε για πρώτη φορά το θαύμα: μια γυναίκα ντυμένη στα χρυσά, που ίππευε ένα εκθαμβωτικό λευκό άλογο. Παρόλο που το ζώο της έμοιαζε να βαδίζει με μια απόκοσμη ηρεμία, κανένας από τους ταχύτερους ιππείς του βασιλείου δεν μπορούσε να την πλησιάσει. Όσο πιο πολύ κάλπαζαν εκείνοι, τόσο η απόσταση παρέμενε η ίδια, σαν η Rhiannon να κινούνταν σε μια δική της διάσταση του χρόνου. Χρειάστηκε ο ίδιος ο πρίγκιπας, την τρίτη ημέρα της καταδίωξης, να την επικαλεστεί με ευγένεια για να σταματήσει. Εκείνη, με ένα χαμόγελο που έκρυβε τη σοφία των αιώνων, του αποκάλυψε πως είχε έρθει για εκείνον, αρνούμενη έναν γάμο που της επέβαλαν άλλοι, διεκδικώντας το δικαίωμα να επιλέξει η ίδια τη μοίρα της.

Η ευτυχία τους όμως στο βασίλειο του Dyfed δεν κράτησε πολύ, καθώς η μοίρα της Rhiannon σημαδεύτηκε από μια φρικτή αδικία. Τη νύχτα που γεννήθηκε ο γιος τους, οι έξι παραμάνες που είχαν αναλάβει τη φύλαξή του αποκοιμήθηκαν απότομα. Όταν ξύπνησαν και συνειδητοποίησαν πως το βρέφος είχε εξαφανιστεί, ο φόβος της τιμωρίας τις οδήγησε σε μια αποτρόπαια πράξη. Έσφαξαν ένα κουτάβι, άλειψαν με το αίμα του το πρόσωπο της κοιμισμένης μητέρας και τη συκοφάντησαν πως η ίδια είχε κατασπαράξει το παιδί της. Η Rhiannon ξύπνησε μέσα σε έναν εφιάλτη, αντιμέτωπη με τα βλέμματα του τρόμου και της απέχθειας. Παρά την αθωότητά της, δεν την πίστεψε κανείς.

Αντί να λυγίσει ή να αντιδράσει με οργή, η Rhiannon αποδέχτηκε τη σκληρή ποινή που της επιβλήθηκε με μια στωικότητα που άγγιζε τα όρια του ιερού. Για επτά ολόκληρα χρόνια, υποχρεώθηκε να κάθεται έξω από τις πύλες του παλατιού, να διηγείται την ιστορία της σε κάθε περαστικό και να προσφέρει την πλάτη της για να τους μεταφέρει μέχρι την είσοδο, σαν να ήταν η ίδια το λευκό άλογο που κάποτε κανείς δεν μπορούσε να φτάσει. Αυτή η περίοδος της ταπείνωσης έγινε το απόλυτο σύμβολο της υπομονής της. Η δικαίωση ήρθε τελικά μέσα από ένα άλλο θαύμα, όταν ένας ευγενής ανακάλυψε το παιδί και το επέστρεψε στο παλάτι. Η Rhiannon, βλέποντας τον γιο της να επιστρέφει από το πουθενά, τον ονόμασε Pryderi, που σημαίνει «λύτρωση από την αγωνία», και στάθηκε ξανά όρθια, έχοντας μετατρέψει την οδύνη της σε αιώνιο θρύλο.


Ακόμα και μετά την αποκατάσταση της τιμής της, η αύρα της παρέμεινε μυστηριώδης, συνδεδεμένη με τα τρία μαγικά της πουλιά, τα Adar Rhiannon. Λέγεται πως το κελάηδισμά τους είχε τη δύναμη να κάνει τους ανθρώπους να ξεχνούν κάθε πόνο και να παρασύρονται σε μια κατάσταση ευτυχίας όπου ο χρόνος σταματούσε να κυλά. Αυτή η θεραπευτική μαγεία, γεννημένη μέσα από τη δική της δοκιμασία, είναι που ταξίδεψε μέσα στους αιώνες για να συναντήσει τη Stevie Nicks. Η Rhiannon που «ηχεί σαν καμπάνα μέσα στη νύχτα» και «πετά σαν πουλί στον ουρανό» δεν είναι πια μόνο η μεσαιωνική βασίλισσα, αλλά η αθάνατη γυναίκα που, παρά τις αλυσίδες που προσπάθησαν να της φορέσουν, παρέμεινε πάντα ελεύθερη, άπιαστη και κυρίαρχη της δικής της αλήθειας.




Μετά τον θάνατο του πρώτου της συζύγου, του Pwyll, η Rhiannon παντρεύεται τον Manawydan, έναν σοφό πρίγκιπα και μάγο. Μια ημέρα, ενώ κάθονταν στον λόφο του Arberth —τον ίδιο τόπο όπου είχε πρωτοεμφανιστεί πάνω στο λευκό άλογο— ένας τρομερός βροντός ακούστηκε και μια πυκνή, αφύσικη ομίχλη κάλυψε τα πάντα. Όταν η ομίχλη διαλύθηκε, η γη είχε ερημώσει. Οι άνθρωποι, τα ζώα, οι σοδειές, όλα είχαν εξαφανιστεί. Είχαν μείνει μόνο οι τέσσερίς τους: η Rhiannon, ο Manawydan, ο γιος της ο Pryderi και η γυναίκα του.

Περιπλανήθηκαν για χρόνια σε μια άδεια χώρα, μέχρι που μια μέρα, κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού, ανακάλυψαν ένα μυστηριώδες, χρυσό κάστρο που δεν υπήρχε ποτέ εκεί πριν. Ο Pryderi, παρά τις προειδοποιήσεις, μπήκε μέσα και είδε ένα χρυσό κύπελλο να κρέμεται από αλυσίδες πάνω από μια μαρμάρινη πλάκα. Μόλις το άγγιξε, τα χέρια του κόλλησαν στο μέταλλο και έχασε τη φωνή του. Όταν η Rhiannon έμαθε τι συνέβη, δεν δίστασε στιγμή. Παρά τον κίνδυνο, μπήκε στο κάστρο για να σώσει τον γιο της. Άγγιξε και εκείνη το κύπελλο, παγιδεύτηκε με τον ίδιο τρόπο, και τότε, με μια λάμψη, το κάστρο εξαφανίστηκε στο πουθενά, παίρνοντας τους και τους δύο μαζί του στο σκοτάδι.

Η Rhiannon και ο Pryderi βρέθηκαν αιχμάλωτοι ενός παλιού εχθρού, που ήθελε να εκδικηθεί για γεγονότα του παρελθόντος. Στα χρόνια της αιχμαλωσίας της, η «Μεγάλη Βασίλισσα» ταπεινώθηκε ξανά: την ανάγκασαν να φοράει τα ζυγό των αλόγων που κουβαλούσαν το άχυρο στο παλάτι του εχθρού της. Όμως, η μαγεία της και η αντοχή της δεν έσβησαν. Ο σύζυγός της, ο Manawydan, μέσα από μια σειρά από τεχνάσματα και χρησιμοποιώντας τη δική του μαγεία, κατάφερε τελικά να λύσει τα μάγια και να τους ελευθερώσει. Η επιστροφή της Rhiannon από αυτή τη μαγική φυλακή συμβολίζει τη δύναμη της αναγέννησης: είναι η γυναίκα που μπορεί να χαθεί μέσα στο σκοτάδι, να υποφέρει, αλλά στο τέλος βρίσκει πάντα τον δρόμο της πίσω στο φως, πιο δυνατή και πιο σοφή από πριν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ο ΧΑΡΟΛΝΤ ΝΙΚΟΛΣΟΝ ΚΑΙ Ο ΝΤΑΗΣ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΣΤΑ ΠΕΥΚΑΚΙΑ

Ήταν Ιούνιος του 1954, μια εποχή που η Ελλάδα προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές της και να φορέσει το «ευρωπαϊκό» της πρόσωπο, όταν μια συ...

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου